Waarom moet je zoveel doen op 'cat'?
Vind je catechisatie moeilijk? Of misschien (wees maar eerlijk) soms saai? Moet je altijd iets maken of leren? Waarom is het nodig om kennis op te doen? Kun je niet veel beter met elkaar een beetje praten? Waar is catechisatie eigenlijk voor? Ik stelde een paar vragen aan vier jongeren en ds. M. Golverdingen reageert hierop.
Leanne, 15 jaar, (MAVO 4), gaat graag naar catechisatie: ze vindt het wel interessant.
Irene, 14 jaar, (VMBO 3) heeft er geen hekel aan. "Het is maar voor een uurtje en het is belangrijk".
Menno, 15 jaar, (HAVO 4) ziet er niet echt naar uit, maar wil toch serieus meedoen. "Hij vindt het een verplichting die niet erg is".
Jasper, 15 jaar, (VMBO 3) heeft eigenlijk een hekel aan het maken van de vragen. Hij zou liever discussiëren op catechisatie.
Vind jij dat je veel voor catechisatie moet doen?
Menno: "Absoluut niet. Ik heb er wel de tijd voor. Het is niet zo veel en ook niet zo moeilijk."
Irene vindt het ook geen probleem: "Ik maak het altijd 's zondags tussen de kerkdiensten door."
Leanne: "Een lesje maken is gemakkelijk; je kunt de antwoorden gewoon in de inleiding of zo opzoeken. Een half uurtje vind ik niet veel werk. Dat moet je ervoor over hebben."
Jasper vindt het anders maar lastig om de vragen op te zoeken. "Vorig jaar waren het van die lange vragen en zoveel; daar was je ontzettend lang mee bezig. Ik heb ook een hekel aan dat gespit. Dit jaar is het maar de helft. Dat maakt het minder erg, maar ik zie er toch tegen op."
Alle vier maken ze de vragen altijd. Ze moeten die ook leren en na een paar lessen wordt er overhoord. Soms moeten ze ook bijvoorbeeld een catechismusvraag leren.
Ds. Golverdingen vindt dat er altijd iets geleerd moet worden: "Als er geen kennis meer is, vindt de dwaling ingang. Het is echt niet uit de tijd om dingen uit je hoofd te leren. Waarom we dat doen? Vier redenen: de Heere kan erop terugkomen, het helpt je om de preek beter te begrijpen, het geeft je woorden om uit te drukken wat er in je hart leeft en het geeft je antwoorden aan deze ontkerstende samenleving. Als je twaalf of dertien bent, leer je veel gemakkelijker uit je hoofd dan wanneer je zeventien of achttien bent. Daarom juich ik het toe als jongeren dit doen."
Wat doe je tijdens een catechisatieles?
Leanne: "Je krijgt bij ons om de beurt een vraag. De ouderling legt soms iets uit, vertelt er iets bij of vraagt iets terug."
Menno: "Als er verschillende antwoorden zijn, discussiëren we daar een beetje over. Als het nodig is, zoekt de ouderling het thuis op."
Jasper zag het liever anders: "Je komt binnen, gaat zitten, je begint, ze gaan de vragen nakijken. En dan sluiting en je moet alweer weg. Er gebeurt dus weinig en dat maakt het ongezellig. Ik ken anderen die nooit vragen hoeven te maken, die discussiëren. Ik zou dat wel fijner vinden. Je zit nu alleen op je papier te kijken."
Irene: "Je kunt wel altijd vragen stellen, maar dat gebeurt weinig."
Menno: "De ouderling is veel aan het woord, maar als ik iets te zeggen heb, kan ik dat zeggen. Als ik iets niet snap of raar vind, vraag ik het. Ik krijg dan ook goed antwoord."
Ds. Golverdingen: "Op catechisatie krijg je onderwijs in de Bijbelse leer, die je wijs kan maken tot zaligheid en die bijvoorbeeld in de Heidelbergse Catechismus uitgelegd wordt. Dat moet blijven staan. Daar kun je op verschillende manieren bij betrokken worden. Natuurlijk is er ruimte voor vragen of een gesprekje, want de catecheet moet ook weten of het overkomt. De jongeren moeten een paar keer per les kunnen reageren, bijvoorbeeld op een prikkelende stelling. Er mag best gediscussieerd worden en je mag best je mening geven, maar de catecheet helpt je om die te toetsen aan Gods Woord. Het is geen discussieclub waar je over van alles praat."
Word je op catechisatie persoonlijk bij de zaken betrokken?
Leanne: "Het gaat wel veel over feiten, maar ook over hoe je ermee omgaat."
Menno herkent dat: "Meestal begin je bij een feit, maar dat wordt dan vergeleken met het leven van nu. De aanslagen in Amerika worden bijvoorbeeld aangehaald."
Ds. Golverdingen: "Het is inderdaad goed om het onderwerp concreet te maken in het leven van jongeren. Catechisatie is geen preek, maar er moet wel een toepassing zijn. De catecheet bidt ook of de Heilige Geest Zelf wil toepassen en vernieuwen."
irene: "Als er gevraagd wordt: 'Hoe ga jij daarmee om?' ligt het ook aan de groep of die erover wil praten. Ik zou dat wel willen. Je kunt goede cijfers halen en een hele goede baan krijgen, maar het eindigt toch met de dood. Daar wordt wel over gesproken, maar niet heel erg veel."
Leanne: "Meestal is er dan stilte. Geen reactie. Dat heb ik ook liever niet. Sommige dingen moet ieder voor zich beantwoorden. Als het persoonlijk is, hoeven anderen dat niet te weten."
Ds. Golverdingen: "Het is moeilijk om als jongere je innerlijk prijs te geven. Je kunt een persoonlijke vraag dan anders stellen of na de les even blijven. Soms is er helaas zo weinig interesse, dat er helemaal geen vragen zijn. Dan kan God het hart toch openen."
Vertelt de catecheet wel eens iets over het vrezen van de Heere?
Menno: "Wel uit het dagelijks leven, over zijn bedrijf, maar over het ieven met de Heere? Dat kan ik me niet herinneren. Wel eens in het algemeen over mensen die aan het Heilig Avondmaal gaan."
Irene: "Ik heb ook nooit iets persoonlijks van de dominee of de ouderling gehoord. Dat hoeft hij ook niet aan de grote klok te hangen, maar er kan misschien wel eens iets over gezegd worden."
Ds. Golverdingen: "Jonge mensen mogen best vragen wat er gebeurt bij Gods volk als de Heere hen onderwijst. En de catecheet moet dan niet met zichzelf komen, maar antwoorden vanuit de Schrift. Hij mag naar de jongeren toe iets laten blijken van wat het leven der genade praktisch betekent, wat dat innerlijk en uiterlijk teweegbrengt. Dat vraagt om vertrouwen, maar dat begint altijd met vertrouwen geven."
Wat heb jij persoonlijk op de catechisatie geleerd?
Irene: "Veel kleine dingetjes, weetjes. Niet hele persoonlijke dingen. Ik weet eigenlijk niet wat ik er later aan heb, want veel feiten vergeet je weer. Als je een catechismusvraag uit je hoofd moet leren, steek je er volgens mij meer van op als je in je eigen woorden antwoord moet geven."
Ds. Golverdingen: "Als je iets in eigen woorden kunt zeggen, vind ik het prima. Maar omdat je nog weinig kennis hebt, sluipt er al snel iets onzuivers in. Vaak helpt het je juist als je woorden krijgt hoe je het moet zeggen."
Menno: "Het kan handig zijn, kleine discussies tussendoor. Daar kun je later iets mee. Met Gods Woord bezig zijn is sowieso nooit slecht. Wat je op catechisatie leert, daar leer je op vereniging weer over mee te praten."
Jasper: "Het is ook wel belangrijk om de jeugd te onderwijzen in het Woord, want je bent dooplid. Maar op deze manier leer ik er weinig van. Ik schrijf alles wel op, maar ik onthoud er niks van. Dat komt ook doordat ik het slecht leer. Omdat ik er niet zoveel zin in heb, blijft het bijna niet hangen."
Ds. Golverdingen: "De beste manier is om het catechisatiewerk op zondag te doen en er dan in het gezin met elkaar over te praten en je te laten overhoren. Als je het vlak voor de les nog snel even leert, ben je het zo weer vergeten."
Leanne: "Wat je vroeger al geleerd hebt, komt nu terug. Ik heb heel veel geleerd! Voor later. Ik ben blij dat ik het meegekregen heb, want ik wil later naar de kerk blijven gaan en dan moet je dingen weten. Je moet antwoord op je vragen hebben, als je belijdenis wilt doen."
Irene: "Je gaat er heen, want je weet nooit van tevoren wat er gezegd gaat worden, maar wel dat het belangrijk is. Je bent met de toekomst bezig!"
Menno: "In zekere zin gaat het over mijzelf: je wordt aangespoord om iets te doen, om je te bekeren. Daar is catechisatie ook voor, om je te onderwijzen dat je bekeerd moet worden."
Ds. Golverdingen: "In elke gemeente heb ik mensen ontmoet die op catechisatie waren stilgezet. En ik zie zelf ook jongeren veranderen, van heel onverschillig tot heel belangstellend. Ik hoop dat je voelt dat het op de catechisatie om de meest wezenlijke dingen gaat, dat je mag merken hoe goed het is om de Heere te vrezen. Zoek het thuis nog eens na. Bespreek het met je ouders. Werk biddend om Gods zegen en vraag of je het mag verstaan met je hart."
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 9 oktober 2001
Daniel | 34 Pagina's