Ik niet

Heb jij dat ook? 

Er is iemand verongelukt. Een man van 42, een vrouw van 31, een jongen van 18, een heel gezin. In sommige gemeenten was dat de afgelopen zomer de beklemmende realiteit. 'Hoe is het gebeurd?' 'Ja, ze reed het kruispunt op en toen... en toen...'.

Zulke mededelingen laten je niet onberoerd. Je gedachten sluipen er steeds naar toe. En wat ik bij mezelf keer op keer zie gebeuren is dit. Ik reconstrueer al mijmerend de situatie. Wat is er precies gebeurd? Stel je voor dat ik daar geweest was, dat ik achter dat stuur gezeten had. En daar komen de gedachtespinsels. Ik had waarschijnlijk iets gedaan waardoor het vreselijke net niet gebeurd zou zijn.

Dat soort denkwerk gaat bij mij heel ver. Zelfs bij ongelukken waarvan je denkt: daar was geen ontkomen aan. Iemand staat achter in de file en een vrachtwagen rijdt erop in. Op slag dood. Ik denk dan: 'Ik had waarschijnlijk in mijn achteruitkijkspiegeltje gekeken en was vlak voor die zware trailer de vluchtstrook opgeschoten.' Alle vluchtkokers van die hoge kantoortorens op Manhattan ben ik in mijn gedachten langs geweest. Ik zag mezelf al uit het raam springen, twee paraplu's als parachute in de hand, en landen in een bosje. Gered!

Wat een dwaze, overmoedige gedachten. Heb jij dat nou ook?

Je hoeft geen psycholoog te zijn om te weten waar dit denken vandaan komt. De duivel probeert onze lenige geest behendig langs de dood te leiden. ledereen kan met één stap voor Gods rechterstoel gezet worden... behalve ik. Wat een demonische misleiding! 'Heere, leer ons alzo onze dagen tellen, dat wij een wijs hart bekomen.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen