Vast verbond temidden van bloedende wereld

Opening

Deze keer is het de taak van de kerkenraad van onze gemeente in Hendrik Ido Ambacht om de vergadering van de Generale Synode bijeen te roepen. Op woensdagmorgen 12 september om tien uur hebben alle afgevaardigden hun plaats ingenomen in de Westerkerk in Utrecht. Ds. W. Silfhout, predikant van de roepende kerk, opent de vergadering van de synode en geeft Psalm 84: 3 op om te zingen. Even later klinkt het door de Utrechtse kerk: Welzalig hij die al zijn kracht, en hulp alleen van U verwacht...

Ds. Silfhout leest dezelfde Psalm en gaat voor in gebed. Dan heet hij alle aanwezigen hartelijk welkom. Hij spreekt zijn blijdschap uit over het feit dat er uit de gemeenten veel belangstellenden naar Utrecht zijn gekomen. Bij de opening van de synode overdenkt ds. Silfhout Psalm 84: 6: Welgelukzalig is de mens wiens sterkte in U is, in welker hart de gebaande wegen zijn.

Moderamen

Twintig predikanten en twintig ouderlingen vertegenwoordigen als afgevaardigden de gemeenten in deze synodevergadering. Volgens de regels van het kerkrecht kiest elke synode zelf het moderamen (bestuur) van de synode. Achtereenvolgens worden gekozen: ds. J.J. van Eckeveld (preses), ds. P. Mulder (assessor preses), ds. G.J. van Aalst (scriba), ouderling G. Roos (scriba secundus), ds. W. Silfhout (scriba tertius), ouderling J. Honkoop (quaestor) en ouderling G. den Boef (quaestor secundus). Na deze verkiezing spreekt ds. Silfhout zijn hartelijke dank uit aan de medewerkers van ons Kerkelijk Bureau in Woerden, die veel werk hebben verzet bij het voorbereiden van de synode. Vervolgens draagt de tijdelijke preses de leiding van de vergadering over aan ds. Van Eckeveld.

Groeten

De preses stelt de vergadering voor om ds. A. Moerkerken, docent aan de Theologische School, te benoemen als adviseur van de synode. "De broeders uit Zeeland willen voor hem wel een plaatsje opschuiven." Vervolgens vraagt de preses of iedere aanwezige (doop-)lid is van de Gereformeerde Gemeenten. Omdat de synode een besloten karakter draagt, vraagt hij of degenen die geen lid zijn van onze gemeenten de vergadering willen verlaten. ledereen blijft zitten...

Dan is het woord aan de afgevaardigden van de buitenlandse kerken. Namens de Gereformeerde Gemeenten in Noord-Arnerika brengt ds. C. Vogelaar de hartelijke groeten over. Hij betrekt daarin de actuele situatie waarin de Verenigde Staten verkeren: "Onze gedachten vermenigvuldigen, nu ons land bloedt uit zoveel wonden." De volgende dag zou hij erop wijzen dat de machtige towers van het WTC in puin zijn gestort, maar dat Gods verbond niet wijkt en niet wankelt tot in eeuwigheid.

Samen met ds. W. Alitnowé is ds. Nekwek op de synode aanwezig namens de Gereja Jemaat Protestan di Irian Jaya (GJPI), "Er is ook bij ons veel zorg. Maar de Heere Jezus vernieuwt mensenlevens. Alle dingen moeten medewerken, degenen die naar Zijn voornemen geroepen zijn."

De preses spreekt zijn blijdschap uit over de aanwezigheid van de broeders van één van onze zendingskerken. Helaas zijn de vertegenwoordigers van de Nigeria Reformed Church verhinderd om aanwezig te zijn. Zij kregen geen visum voor de reis naar Nederland. De synode besluit hun brief met een schriftelijke wedergroet te beantwoorden.

Verbond, beloften en prediking

Na het middageten worden eerst de instructies behandeld. Dit zijn vragen die door Particuliere (regionale) Synoden aan de Generale Synode zijn gesteld. Indien nodig kan een commissie uit de synode de opdracht krijgen om wat informatie op een rij te zetten zodat de synode in januari 2002, op de vervolgzitting van de synode, gemakkelijker tot een besluit kan komen. De Particuliere Synode Noord-West vraagt de synode om zich nog eens duidelijk uit te spreken over de thema's verbond, beloften en prediking. Het zijn actuele thema's waarover de laatste tijd veel is gepubliceerd. Noord-West vindt het belangrijk dat onze gemeenten deze dingen nog eens helder uitleggen, ook met het oog op onze jongeren. Hierover volgt een boeiende en constructieve bespreking. Het is duidelijk dat de synode wenst te spreken en te handelen overeenkomstig Schrift en belijdenis. Verder komt in deze bespreking aan de orde dat de Generale Synoden van 1931, 1971, 1977 en 1986 over dit thema belangrijke uitspraken hebben gedaan. De synode spreekt uit dat in deze uitspraken schriftuurlijk en helder is verwoord hoe in onze gemeenten over deze thema's wordt gedacht. Aan het einde van de bespreking wordt besloten dat het moderamen een 'verklarende weergave' van deze uitspraken zal voorbereiden. De synode zal dit voorstel in januari 2002 bespreken.

Kerkelijke verdeeldheid

De Particuliere Synoden Noord-West en Oost vragen beide aandacht voor de kerkelijke verdeeldheid. Als de synode zich over deze instructies buigt, blijkt dat de synode graag uiting wil geven aan zorg en droefheid op dit punt. Aan de ene kant wordt de kerkelijke verdeeldheid zo gemakkelijk geaccepteerd, terwijl aan de andere kant het interkerkelijk denken toeneemt. Het lijkt soms dat de liefde voor de eigen kerk een kwijnend bestaan leidt. Het moet ons verdriet doen dat Gods kinderen in ons land zo vaak gescheiden optrekken. "Bij wenen alleen kan het niet blijven", zo stelt de preses. Daarom besluit de synode een commissie te benoemen die wegen zal zoeken om te komen tot bezinning op dit thema. Wat zou het groot zijn als er sprake mocht zijn van hartelijke geestelijke herkenning over de kerkmuren heen!

Theologische School

Veel mensen maken voor hun werk vandaag de dag gebruik van bijscholingscursussen. Eén van de ouderlingen vraagt of onze predikanten daartoe ook mogelijkheden worden geboden. Dit punt blijkt de belangstelling van de predikanten te hebben. De synode doet een aanbeveling om hiervoor naar mogelijkheden te zoeken. De predikanten zullen erover spreken tijdens hun conferentie.

Verder spreekt de tweede voorzitter van het curatorium bij de behandeling van dit rapport de blijdschap van het curatorium uit over het feit dat in de achterliggende periode studenten mochten worden toegelaten. "Wat zien we ernaar uit dat de Heere ons mannen toeschikt, die door Hem zijn geroepen." De synode onderstreept de nood van de vele vacante gemeenten en beveelt dit bij de voortduur aan in het gebed.

De volgende dag

Donderdagmorgen half tien. Terwijl nog vele belangstellenden - gehoorzaam aan de oproep van ds. A. Moerkerken in De Saambinder, maar wel al stommelend - binnenstromen, spreekt de preses, ds. J.J. van Eckeveld, enkele woorden naar aanleiding van Psalm 141. David, die deze psalm gedicht heeft, is een 'man des gebeds'. We horen hem bidden: "HEERE, ik roep U aan". De Heere Jezus was een Man des gebeds met een hoofdletter. Hij bad op de berg alleen. Hij bad zelfs aan het kruis voor Zijn vijanden. Wat hebben we de voorbidding van Davids grote Zoon nodig, houdt ds. Van Eckeveld ons voor. Daarom: "Doch op U zijn mijn ogen, HEERE, Heere".

Met deze woorden wordt de tweede vergaderdag van de Generale Synode geopend. Nadat het zogenaamde 'appèl nominaal' (een check of alle afgevaardigden aanwezig zijn) is gehouden, heeft de preses eerst nog enkele mededelingen van huishoudelijke aard. De afgevaardigden worden gemaand in de microfoon te spreken. De belangstellenden klagen (!) over het feit dat de broeders zo slecht verstaanbaar zijn. Maar ook de belangstellenden krijgen een woord: ze moeten hun brood tijdens de maaltijden zittend in de kerk opeten. Dit spaart de koster en zijn helpsters veel schoonmaakwerk.

Met het Woord tot de heidenen

Omdat de afgevaardigden uit Irian Jaya alleen vanmorgen nog aanwezig zullen zijn, wordt het rapport van de Zending eerst behandeld. Het omvangrijke rapport geeft een goed beeld van de wijze waarop de kerk gestalte geeft aan haar zendingsopdracht. Een keur aan vragen wordt door de afgevaardigden aan de voorzitter van het deputaatschap, ds. J.J. van Eckeveld, gesteld. Ontstaat er bij de ZGG geen spanning tussen roeping tot het zendingswerk en de intensieve werving van nieuwe zendingswerkers? Wordt er ook (zendings)werk bij mensen gezocht of alleen mensen bij het werk? Wat is onze relatie met de Grieks Evangelische Kerk in Albanië? De vragen over de GJPI (jonge kerk in Irian Jaya) worden grotendeels beantwoord door de Irianese predikant M. Nekwek, die trouwens de laatste drie keer preses van de Generale Synode van de GJPI was. De beknoptheid waarmee hij de vragen beantwoordt, levert hem een compliment op van de voorzitter van dat moment, assessor preses ds. P. Mulder. "Terima kasih", bedankt ds. Nekwek.

Tot slot was er de vraag van het deputaatschap of het zendingsteam in Guinee gebruik mag maken van het aanbod van het plaatselijke radiostation in Boké om per ingesproken cassettebandje evangelisatieboodschappen uit te zenden. Gelden de uitspraken van de Synode (1977) over de radio - niet meewerken aan radioprogramma's wanneer inbreng vooraf aangekondigd is - ook voor de zendingssituatie? Ds. A. Vergunst betrok dit destijds in zijn bekende artikel over het gebruik van media op het Nederlandse omroepbestel. Daarin kun je niet deelnemen. Hij maakte onderscheid tussen het gebruik van de middelen en het omroepbestel. Het middel radio achtte hij geoorloofd als we over een eigen zendstation zouden kunnen beschikken, los van het omroepbestel. Sommige afgevaardigden zouden het daarom niet onjuist vinden om voor de zendingssituatie een uitzondering te maken. Anderen vinden de vermenging van de Bijbelse boodschap met andere boodschappen (van de imam bijvoorbeeld) te bezwaarlijk. Verder wordt gewezen op Gods vrijmacht in het (laten) brengen van het Evangelie door Zijn dienaren, waar Hij wil en tot wie Hij wil. De radio wordt daarbij geen acceptabel middel gevonden om te gebruiken in de evangelieverkondiging. Anderzijds wordt erop gewezen dat verbreiding van het Woord breder is dan prediking door dienaren van het Evangelie. Er is ook de catechisatie, het onderwijs en de arbeid van zendingswerkers die geen ambtsdragers zijn. Ook wordt de kerktelefoon in dit verband genoemd. Centraal moet blijven staan de Bijbelse noodzaak 'blinde heidenen' in aanraking te brengen met de boodschap van zonde en genade.

Aan het einde van de discussie vat de assessor preses het als volgt samen: de noodzaak van de verbreiding van het Evangelie staat boven alles. Maar het is noodzakelijk om het Woord zuiver te bewaren en op een duidelijk herkenbare wijze door te geven. Is dat het geval in Boké? Is ook daar geen sprake van vermenging? Daarom wordt besloten om - gezien de discussie - het verzoek van het deputaatschap af te wijzen. Benadrukt wordt dat wel gezocht moet worden naar alternatieven. De leeszaal in Boké, het verspreiden van folders en van bandjes worden als mogelijkheden aangedragen. Door ds. B. van der Heiden wordt tenslotte uiting gegeven aan grote waardering voor het vele en moeilijke werk dat door de zendingsdeputaten en -werkers gedaan wordt. Ze dienen op vaak eenzame posten in Gods Koninkrijk.

Ds. P. Mulder sluit hierbij aan en stelt namens het moderamen voor om een hartelijke brief te sturen aan alle zendingswerkers. Dit voorstel wordt van harte ondersteund.

Het huwelijk hoog houden

Na de uitgebreide bespreking van het Zendingsrapport passeren het rapport van de deputaatschappen van De Saambinder en van Buitenlandse kerken de revue. Bij de stemming over het voorstel van het deputaatschap Buitenlandse kerken over de wijziging van de kerkrechterlijke positie van de gemeenten te Randburg (Zuid-Afrika) en Carterton (Nieuw-Zeeland) blijken alleen de deputaten zelf voor te zijn... Ds. Van Eckeveld erkent ruiterlijk deze 'verpletterende nederlaag'.

Het deputaatschap bij de Hoge Overheid lijkt een steeds belangrijker wordend orgaan te worden. Kerkenraden krijgen adviezen over relevante wet- en regelgeving. Op verschillende politieke ontwikkelingen heeft het deputaatschap zich in de afgelopen jaren bezonnen en vaak is de overheid aangesproken op allerlei wetgeving, die haaks staat op het Woord van God of daar in ieder geval van afwijkt. Met een fijne bespreking naar aanleiding van een boeiend rapport over 'De huidige huwelijkswet en de taak van de kerk' wordt de tweede dag van de eerste zitting van de Generale Synode 2001 afgesloten. Aangedrongen wordt om jongeren te vertellen hoe de Heere over het huwelijk spreekt in Zijn Woord. God acht het huwelijk rein en heilig. Het huwelijk schaduwt iets af van het geestelijke huwelijk tussen Christus en Zijn bruid. In dat besef moeten jongeren omgaan met elkaar en met het huwelijk.

Op de vorige Generale Synode is aan ds. Van Aalst gevraagd of hij een boek(je) wil schrijven over het huwelijk. Ds. Van Aalst moet het echter hebben van de vakanties... Het is voor zeventig procent af; nu die dertig procent nog. Hij belooft het binnen enkele maanden af te maken.

Sluiting

Ondanks het feit dat er veel zorgen zijn in het kerkelijk leven en dat er best wat moeilijke punten aan de orde zijn geweest, en ondanks het feit dat de wereld in rep en roer is vanwege de gruwelijke aanslagen in Amerika, is er geen zaak die er beter voor staat dan de zaak van Koning Jezus. Hij is de Alfa en de Omega, het begin en het einde. Met die bemoediging stuurt ds. Van Eckeveld ons naar huis. Hij hoopt ons op de vervolgzitting van de Synode, D.V. 30 en 31 januari 2002, weer terug te zien...

Wordt vervolgd!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen