De boodschap overdragen
Jubileumbijeenkomst J. Leune
"Je wilt niet op de voorgrond staan, maar je zit wel in het centrum", zo werd de jubilerende jeugdwerkadviseur Johan Leune getypeerd door zijn mede-Daniëlredactielid. En in het centrum kom je wel eens tussen twee uitersten te staan. "Dan breng jij ze weer bij elkaar." Dat de eindredacteur van Daniël een bruggenbouwer is, werd tijdens de jubileumbijeenkomst wel duidelijk. Er werd een 'brug' geslagen van de heer Leune naar een bezinnende, inhoudsvolle bijeenkomst. Zelfs het thema, 'De boodschap overdragen', wees erop: hoe sla je de brug tussen het Woord en de jongeren?
Zo'n driehonderd familieleden, vrienden, 'jeugdwerkvrienden', collega's en vrijwilligers van nu en vroeger waren zaterdag 1 september uit het hele land gekomen naar de Bethlehemkerk in Woerden. De heer J.H. Mauritz heette hen welkom op J. Leunes 25-jarige jubileum als jeugdwerkadviseur. In al die jaren heeft de jubilaris veel voor het tienerwerk en vooral voor Daniël gedaan. Dat dit niet in eigen kracht kan en mag, benadrukte ds. W. Visscher in zijn openingswoord vanuit Psalm 146: Welgelukzalig is hij, die de God Jakobs tot zijn hulp heeft en: Uw God, o Sion, is van geslacht tot geslacht.
Dat betekent dat er verwachting mag zijn voor het werk onder de jongeren. "Maar", zo zei hij ook later in zijn felicitatie, "Gods kracht wordt in zwakheid volbracht."
Gesprek en gebed
Ds. P. Mulder hield een causerie over het dagthema 'De boodschap overdragen'. Hij had zijn lezing voorzien van een aantal vragen: waarom, hoe, wat overdragen? Hij noemde een aantal middelen: de verkondiging van het Woord, onderwijs, catechese en jeugdwerk. Vooral in het jeugdwerk is ruimte voor gesprek. Maar is dat er thuis ook? Wordt er meegeleefd met school, kerk, godsdienstles? De Heere Jezus heeft getoond hoe belangrijk het gesprek, zowel onder vier ogen als in een groep, is! Ook het gebed (persoonlijk, ambtelijk, in het jeugdwerk) is een belangrijk middel! Als de boodschap vrucht draagt, is dat immers een wonder! Jongeren leven in een cultuur die heel andere middelen gebruikt: het beeld, vluchtigheid, oppervlakkigheid, de mens als middelpunt. Moeten wij onze vormen daaraan aanpassen? Ons uitgangspunt is de eis van het Woord, dat zegt: Alzo spreekt de Heere en het geloof is uit het gehoor. Het verkondigende en lerende element moet dus, óók voor de jeugd, blijven.
Hoewel het in deze ingewikkelde tijd helemaal niet 'in' is, wil Daniël ook leerstellige en kerkhistorische artikelen opnemen. Naast ethiek en apologetiek moeten jongeren ook hierdoor gewapend worden in de strijd. En natuurlijk hebben persoonlijke en geestelijke levensvragen een plaats.
Daniël wil jongeren aanspreken om in hun wereld Gods Woord te laten klinken. Het onderwijsleergesprek is een goed middel om jongeren te bereiken; laat ze maar met vragen komen, laat ze zo mogelijk zelf antwoorden ontdekken door goede opdrachten en discussievormen aan te bieden.
Jongeren mogen dus hun zegje doen, maar wat de Heere zegt, is normatief. Het zaad zal Hem dienen. Dat vervulle de Heere ondanks ons tekort.
Lezers pakken
Na deze lezing volgde een muzikaal intermezzo door Hendrik Jan van der Heiden op piano en Marijke van der Gouwe op de viool. We konden genieten van wat minder bekende muziek, waarna het terecht nog even heel stil bleef. Vervolgens reageerden een oudere en een jongere Daniël-lezer(es) heel doordacht op de lezing en op Daniël.
Mevrouw C. Louter-van Steensel wees erop dat een bepaalde overdracht die bij het ene kind aanslaat, bij het andere kind het tegendeel uitwerkt. Daniël moet dan ook voor ieder wat bieden, uiteraard op grond van Schrift en belijdenis. Omdat jongeren zich moeilijk op een artikel kunnen concentreren, blijven een pakkende titel en een goede foto belangrijk.
Albert van Hell ging hierin nog verder. Hij stelde dat de diepgaande inhoud van Daniël elke veertien dagen moet concurreren tegen het grote aanbod van snelle, flitsende, gemakkelijke en vlotte zaken. Kiezen jongeren voor Daniël of voor iets oppervlakkigs? Als wapens in deze strijd noemde hij: kortere stukjes en alle (ook onverschillige) jongeren aan het woord laten komen en vervolgens te confronteren met Gods Woord.
In de afronding zei ds. Mulder de suggesties bijzonder te waarderen. Het Woord zal vruchten afwerpen, omdat wij het sterkste wapen hebben in de strijd om de jeugd: de Heilige Geest.
Felicitaties
Bij een jubileum horen natuurlijk felicitaties. Na waarderende en bemoedigende woorden van de voorzitter van de Jeugdbond, ds. Visscher, feliciteerde Corien Nederveen-Middelkoop namens de Daniël-redactie. Zij noemde Johan Leune een bruggenbouwer: met een fijne neus voor gevoelige dingen en altijd bereid om de beste oplossing te zoeken.
De heer J.H. Mauritz bood namens bestuur en collega's het officiële cadeau aan. "Misschien vermoed je iets, want op het bureau gonst het altijd." Er kwam een boekje tevoorschijn. Niet zoals bij een eerder jubileum: Over Johan Leune gesproken, maar nu bezinnend: Het zaad zal Hem dienen. Voor alle aanwezigen was er een exemplaar.
De 'inhoudelijke wijze' waarop zijn jubileum vormgegeven was, werd door de heer Leune zeer gewaardeerd. In zijn dankwoord legde hij uit dat je naar jongeren toe de boodschap steeds anders wilt verwoorden, maar dat ouderen daardoor niet het gevoel moeten krijgen dat je iets anders bedoelt. Zo toont hij zich duidelijk samenbindend: aansluitend bij jongeren en bruggen slaand naar ouderen. Zeker nu hij door zijn spierziekte niet meer zoveel kan als vroeger, weegt die verantwoordelijkheid hem soms zwaar, maar Zondag 9 en 10 zijn hem hierin vaak tot troost geweest. Hij bedankte in het bijzonder zijn vrouw Marijke, hun kinderen, de vele onmisbare vrijwilligers, de drukker van Daniël en directeur Mauritz.
Receptie
Na nog een prachtig muzikaal intermezzo sloot ds. B. van der Heiden de bijeenkomst met gebed. Na het zingen ging de jubilaris met zijn gezin naar de zaal. Het grootste deel van de aanwezigen mocht nog blijven luisteren naar pianospel van Hendrik Jan van der Heiden, wat bepaald geen straf was. Daarna waren een kopje koffie, een hapje en een drankje toch ook welkom. En een praatje natuurlijk. Er was tijdens de receptie dan ook alle gelegenheid om de heer Leune en zijn vrouw te feliciteren en, zoals dat gaat, nieuwe en oude bekenden te ontmoeten. Een ontspannen besluit van een jubileum waarop een boodschap is overgedragen.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 21 september 2001
Daniel | 32 Pagina's