De fietstocht

De meivakantie was voor mij een actieve vakantie. Met z'n vieren zijn we twee dagen wezen fietsen. Mijn broer (Johan) wilde gaan fietsen voor de actie een (T)huis voor jongeren. Hij had sponsors geworven. Ik vond dat een goed idee en wilde ook mee. Mijn moeder en juf Hoogendoorn gingen ook mee. We gingen fietsen van Zeist naar Veen (dat ligt in Brabant). Woensdagochtend tien over half tien stapten we vol moed op de fiets, uitgezwaaid door mijn vader, tante, zusje Willine en broertje Jos. Eerst gingen we naar Odijk. We fietsten over de Singel. We fietsten langs hele gezellige huisjes met aparte namen, bijvoorbeeld: ieder 't zijne, Anna, Dina. In Houten moesten we de fietsband van mijn broer oppompen. Na Houten kwamen we langs Schalkwijk. Daar lag een zeil met een dood dier eronder. Vlak bij Culemborg op een landweggetje viel mijn broer. Z'n knieën en handen deden pijn. Gelukkig hadden we zalf bij ons, dat deden we er op. Bij Culemborg moesten we met de pont over. We kwamen midden in de stad Culemborg. Daar was geen toilet. In het postkantoor mochten we toch naar het toilet. Via Rumpt reden we naar Beesd. Bij Hellouw reden we de verkeerde kant op en moesten we weer terug. We hebben toen een poosje uitgerust aan het water en zijn toen weer door gegaan naar Brakel. Daar moesten we met de pont over. Aan de overkant gingen we over de dijk naar Aalst. Daar moesten we weer overvaren. We waren bijna in Veen. In Aalst voelden we onze gat. In Veen gingen we een cadeau kopen voor mijn tante, waar we die nacht sliepen. De volgende ochtend regende het heel hard. We dachten dat we nooit weg konden gaan. Maar toen we weg wilden, was het droog. Bij Aalst wachtte de pont op ons. Bij Brakel wachtte de pont weer. Richting Gellicum gingen we langs de Linge. Daarna gingen we naar Rumpt en daarna naar Beesd. In Beesd kochten we een ijsje. In Culemborg wilden we een poosje rusten en eten maar we hoorden het in de verte onweren. We gingen daarom maar snel door. Via Schalkwijk gingen we naar Houten waar we haast niet meer konden. We wilden naar de vader van juf Hoogendoorn die daar vlak bij woonde, maar die was niet thuis. Dus toch maar doorfietsen. We kwamen bij Odijk en ja hoor, daar begon het te regenen. Onder een tunnel trokken we onze regenkleding aan. En op naar Zeist. Thuisgekomen konden we haast niet meer en ploften neer.

Wat een leuk opstel heb jij geschreven zeg! Pff, ik zou echt heel erg moe zijn na zo'n eind fietsen! Ik kan me voorstellen dat je gelijk op de bank neerplofte toen je thuis kwam! Heb je in de grote vakantie weer zo'n eind gefietst?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen