Verbazing
Bij de tijd
Heb jij je ook zo verbaasd over de ophef die onlangs ontstond toen enkele imams homosekualiteit een 'ziekte' noemden en een 'gevaar voor de samenleving'? Nee, mijn verbazing betrof niet de uitspraken van de islamitische geestelijken. We weten toch al lang dat Turkse en Marokkaanse minderheden op grond van hun geloof en cultuur negatief staan tegenover homoseksualiteit? Dat is voor mij geen nieuws.
Mijn verbazing betrof wel de heftige reacties op de uitspraken van de imams. 'Onnodig kwetsend' en 'aanzettend tot haat en geweld', oordeelde premier Kok afkeurend. En velen, zeer velen in politiek en maatschappij vielen hem bij. Vréselijk, hoe konden die imams dat nu zeggen?! Het land uit met die lui, en anders op zijn minst een stevige inburgeringscursus.
Blind
Over die verbazing van al die ruimdenkende Nederlanders ben ik op mijn beurt verbaasd. Zijn wij in onze 'verlichte' samenleving nu zo verblind dat we niet meer beseffen dat wij het eerste land ter wereld zijn dat een homohuwelijk kent, en dat heel veel andere volken en culturen volstrekt anders tegen dit onderwerp aankijken? De affaire rond de imams roept de dringende vraag op hoe verdraagzaam we in Nederland eigenlijk zijn, niet alleen naar moslims maar ook richting Bijbelgetrouwe christenen. Daarbij heb ik er geen behoefte aan mijlenver afstand te nemen van de imams. Natuurlijk is dat wel mogelijk. Je kunt zeggen dat het niet helemaal vaststaat dat homoseksualiteit in alle gevallen te genezen valt, als betrof het een gewone ziekte. Je kunt zeggen dat er onder moslimjongeren veel geweld tegen homo's voorkomt, zodat de uitspraken van de imams in dit licht bezien niet verstandig waren. En dat christenen geweld tegen homo's niet past: wij veroordelen de zonde, maar wijzen de zondaar niet af.
Kernpunt
Maar wie al te veel afstand neemt van de imams, verliest snel een kernpunt uit het oog. En dat is dat zowel moslims als orthodoxe christenen homoseksualiteit afwijzen op religieuze, ethische gronden. De een op grond van de koran, de ander op grond van de Bijbel.
In die zin is het terecht dat VVD-leider Dijkstal een vergelijking maakte tussen de onverdraagzaamheid van moslims betreffende homoseksualiteit en de onverdraagzaamheid van reformatorische christenen in het euthanasiedebat.
Zijn wij dan niet tolerant? Jawel, maar niet in de zin van Dijkstal.
Christenen zijn verdraagzaam omdat zij weten dat zij het kwade in deze wereld maar zeer beperkt kunnen tegengaan. Zij kunnen de harten van mensen niet veranderen, en ook het openbare leven maar tot op zekere hoogte beïnvloeden. Zij vinden het jammer dat anderen niet het geloof hebben dat zij hebben. Zij verdragen andersdenkenden als medeschepselen van God en proberen liefdevol met hen om te gaan. Maar het gaat hen aan het hart dat die anderen de afgoden dienen. Het is een tolerantie met pijn in het hart.
Onverschillig
De tolerantie van Dijkstal is een heel andere. Het is een onverschillige verdraagzaamheid. Een verdraagzaamheid die er niet in geïnteresseerd is hoe de ander denkt en leeft, als hij zijn medeburgers maar niet hindert of kwetst. Het is een verdraagzaamheid die van anderen vraagt zich nooit op absolute waarden te beroepen.
Het is een verdraagzaamheid die heel dicht tegen onverdraagzaamheid aanzit. Want laten we wel zijn: eigenlijk vindt Dijkstal dat iedereen zo moet denken als hij, dat iedereen homoseksualiteit 'geen probleem' moet vinden. Dat iedereen zijn eigen levenvisie gelijkwaardig moet vinden aan die van een ander. Hier zien we de dwang van de zogenaamd verdraagzamen: gij zult, met name op seksueel gebied, nergens een moreel oordeel over hebben.
Bedreigend
Daarom is de reactie van Dijkstal en vele anderen toch wel wat eng en bedreigend. Het is dat godsdienstvrijheid in ons land zo'n groot goed is. Daardoor hebben christenen nog een goede wettelijke bescherming. Zie de rechtszaken tegen Van Dijke en Van der Wende. Die bewijzen dat je nog wel degelijk in het openbaar homoseksualiteit af mag wijzen. Als je maar voldoende duidelijk maakt dat je dat doet op grond van de Bijbel, ben je voor de wet niet strafbaar.
Maar irritatie roept het Bijbelse geluid over dit onderwerp wel op. Hoe meer de samenleving ontkerstent, hoe minder men van orthodoxe christenen begrijpt en hoe minder men hen verdraagt. Hoe feller en onheuser de reacties zullen zijn. Verbazingwekkend fel en onheus.
Verbazingwekkend? In zeker opzicht ook niet. Hoe zei de Heere Jezus het ook al weer? "In de wereld zult gij verdrukking hebben." Daar staat geen 'misschien' tussen. Lijden en verdrukt worden is voor de volgelingen van Jezus eigenlijk normaler dan uitwendige rust en vrede. Misschien is dat besef bij ons wel te diep weggezakt.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 juni 2001
Daniel | 32 Pagina's