De Heilige Geest en Zijn gaven

Pinksteren is het feest dat doorgaat

Er is ook een groot verschil tussen Pinksteren en de andere heilsfeiten. Op het Kerstfeest, Goede Vrijdag, Pasen en Hemelvaart gaat het om het werk dat de Heere Jezus eens en voorgoed heeft volbracht. Dan gaat het om voltooide heilsfeiten. Pinksteren heeft een ander karakter. Pinksteren is het feest dat doorgaat. Het is één keer begonnen, toen en daar in Jeruzalem, maar het is nog steeds niet afgesloten. Het breidt zich uit over de hele wereld. We mogen het pinkstergebeuren niet beperken tot Handelingen 2. Nee, heel het boek van de Handelingen spreekt ervan. Telkens weer komt de Geest: in Jeruzalem, in Samaria, in Césaréa en in Efeze. We leven nu in het tijdperk van de Geest.

De apostelen worden op Pinksteren toegerust om te spreken met andere talen. De volheid van de Geest brengt het Woord tot klinken. Gods grote werken worden verkondigd. Ze verkondigen het volbrachte werk van Jezus. Het kruis, de verzoening, de opstanding en de hemelvaart worden met Pinksteren verkondigd in Jeruzalem. Zie je het verschil? In Gethsémané vluchten de discipelen weg. Met Pasen vergaderen ze achter gesloten deuren om 'de vreze der Joden'. Met Pinksteren is alle vrees weg en verkondigen ze met vrijmoedigheid in het openbaar de grote werken van God.

Dat komt omdat ze vervuld zijn met de Heilige Geest. De kanttekening bij de Statenvertaling wijst hier op de buitengewone gaven van de Geest, zoals de gave van de gezondmaking, het gebed en het spreken in die verschillende talen. Zo worden ze toegerust voor de verkondiging van het Evangelie in de wereld. Door die vervulling met de Geest krijgen ze kracht, vrijmoedigheid en gedrevenheid om te getuigen van Jezus' volbrachte werk. En zo wordt de oogst uit de volkerenwereld binnen gehaald. Want door dat getuigenis heen doet de Heilige Geest het zaligmakende werk. Weet jij voor jezelf persoonlijk of de Heilige Geest ook in jouw hart werkt? Of ken je de Heere Jezus nog niet?

Het werk van de wedergeboorte

Hoe kun je weten of de Geest in je werkt? Dat is een belangrijke vraag. Als de Heilige Geest in je hart komt wonen en werken, brengt Hij in de eerste plaats het geloof teweeg. Dat doet Hij door de bediening van het Woord (Romeinen 10: 17). Dan wordt alles anders. Alles wordt nieuw. Je hele leven wordt op God gericht. Je komt uit de geestelijke dood tot het leven; het leven met God en voor God. Dat noemt de Bijbel 'wedergeboorte'. Er zijn maar weinig mensen, die zich precies kunnen herinneren op welk moment de Geest voor het eerst in hun hart kwam werken. Dat moet je eerste zorg niet zijn. Als je maar weet dat er een verlangen naar God kwam in je leven. Je kreeg in de gaten dat je God kwijt was en dat je schuldig stond aan Zijn geboden. Er kwam een intense droefheid naar God en je leerde hartelijk en ootmoedig buigen voor de Heere. En door die veroordeling in je hart vanwege je zonden leerde je schuld belijden en vragen om vergeving. Je dacht: het moet weer goed komen tussen God en mij; ik moet met God verzoend worden.

De Geest maakt Christus deelachtig

De Heilige Geest heeft maar één hartstocht: Christus verheerlijken en grootmaken in het hart van een zondaar. Het is niet genoeg als je met je verstand weet dat Christus de Zaligmaker is, je moet ook weten dat Hij jouw Zaligmaker is. Hij moet ons persoonlijk bezit worden en wij moeten Zijn eigendom worden. Die persoonlijke geloofsband met de Heere Jezus legt de Heilige Geest door de bediening van het Woord. Je ogen worden geopend voor de dierbaarheid en de rijkdom van Christus. Soms gebeurt dat onder een preek, soms als je in je Bijbel aan het lezen bent. Christus als de Verlosser en Middelaar komt als het ware steeds dichter naar je toe in Zijn Woord. En de Geest trekt heel je hart naar Hem. Je ziet: ik kan nog zalig worden. En steeds als het Woord open gaat, zie je Christus in al Zijn heerlijkheid.

Uiteraard blijft het niet bij een verlangend en hunkerend hart naar Hem. De Heilige Geest, Die deze levende persoonlijke band met Christus legt, geeft ook de hand om Hem te ontvangen. Stukje bij beetje werkt Hij het geloofsvertrouwen om in de hartelijke overgave aan Hem te mogen geloven dat Hij 'ook voor mij' Zijn leven gaf aan het kruis. Dat is een heel proces en dat vertrouwen moet steeds verdiept worden. Telkens als het Avondmaalsformulier gelezen wordt, bidden we of de Heere door Zijn Heilige Geest in onze harten wil bewerken, dat we ons met waarachtig vertrouwen aan Zijn Zoon Jezus Christus hoe langer hoe meer overgeven. En waar je dat mag doen, eens voor het eerst, maar ook telkens weer opnieuw, daar bereikt de Geest Zijn eerste doel in ons leven, namelijk om Christus te verheerlijken en de toepassing te schenken van Zijn verworven heil.

De geestesgaven in de gemeente

Wie de Heere echt mag kennen, wil Hem ook dienen. De Heere wil de gaven van de Geest gebruiken om ons als gemeenteleden toe te rusten voor een bepaalde taak in de gemeente om te helpen bouwen en dienen (Romeinen 12 en 1 Korinthe 12 en 14). Zo kan ook de roeping van de gemeente in de wereld beter tot haar vervulling komen. De liefde is het regulerend beginsel voor het gebruik van deze gaven. Naast de ambten zijn er zoveel gaven, dat ieder wel iets ontvangt. De een is sterk in het dienen en het bewijzen van barmhartigheid, de ander heeft meer capaciteiten op het gebied van leiding geven en vermanen. Sommigen hebben de gave van de wijsheid en anderen hebben de gave van de kennis. Niet ieder heeft alle gaven. Dat zou hoogmoedig kunnen maken. Het is niet belangrijk welke gaven of je hebt, maar hoe je de gaven, die je hebt, gebruikt. De Heilige Geest schakelt het eigene van de gelovigen in om dienstbaar te zijn.

Een levende gemeente is een groot potentieel aan gaven. Dat mag geen dood kapitaal blijven. Die gaven moeten aangewend worden. Ze mogen geïnventariseerd en geëxploiteerd worden. Heb jij je nooit afgevraagd welke gave je van de Heere gekregen hebt om Zijn gemeente te dienen? Calvijn zegt daar iets moois over. Hij zegt: De gemeente heeft als taak om tot één lichaam samen te groeien. Iedere gelovige moet zich afvragen wat hij met zijn aard en aanleg, zijn opleiding, capaciteit en roeping ontvangen heeft om de gemeente te dienen. Calvijn sluit in zijn opvatting over de geestelijke gaven aan bij de natuurlijke mogelijkheden. De Geest wil ontvangen talenten stempelen en in dienst nemen.

Zo wil de Geest in Zijn scheppende werking de natuurlijke gaven vanuit de schepping heiligen voor de dienst aan de gemeente. Onze aangeboren talenten en begaafdheden kunnen niet zomaar beschouwd worden als charismata. Dat gebeurt alleen als de Geest er beslag op legt. Daardoor alleen kan de natuurlijke aanleg een geestelijke gave worden tot opbouw van de gemeente. Nodig is daarvoor de levende geloofsverbondenheid met Christus. Als dat niet het geval is, berokkenen we met onze talenten soms meer schade dan opbouw in de gemeente. Alleen als we met Christus gekruisigd en opgestaan zijn, kunnen onze natuurlijke talenten getransformeerd worden tot gaven van de Geest. Die heiligende werking offert eigenbelang en zelfhandhaving op en schenkt de bereidheid om te dienen.

Welke gaven heb jij?

Hoe kom je erachter welke gaven je hebt? Ga maar niet aan geestelijk zelfonderzoek doen aan de hand van allerlei lijsten met gaven uit de Bijbel. Die lijsten zijn niet volledig. In iedere periode van de kerkgeschiedenis staan weer andere gaven op de voorgrond. Je zou erdoor in verwarring kunnen raken. Het is beter om jezelf af te vragen: welke gelegenheden om te dienen zijn er in de gemeente, waarbinnen de Heere mij een plaats gegeven heeft? En ben ik bereid om daar gebruikt te worden? Dan zal in de praktijk blijken welke gaven je hebt. Vaak zijn het medegelovigen, die leiding geven en geestelijk gerijpt zijn, die in je leven zien welke gaven je hebt en je vragen voor een bepaalde taak. Ze zullen je daarbij ook zeker helpen om je gaven te ontplooien.

Besef ook dat geestelijke gaven 'op zich' geen zaligmakende genade garanderen. Je kunt ook in Jezus' Naam profeteren en tekenen doen, terwijl de Heere zeggen zal: "Ik heb u niet gekend". Onze eerste zorg moet zijn om de Heere lief te hebben en te weten dat onze zonden vergeven zijn. Al spraken we verschillende talen en al hadden we de gave van de profetie, maar als de liefde tot de Heere Jezus zou ontbreken, dan waren we niets (1 Korinthe 13: 2).

Zo komen binnen de gemeenschap der heiligen de gaven van de gelovigen het best tot zijn recht. In de kerk is het geven en nemen. De gaven die we van Christus ontvangen, mogen we in liefde tot elkaar en in dienst aan de naaste besteden. Ook de ambten, als het goed is, komen op uit het gezien worden van de gaven, waarmee iemand dient in de gemeente. De kerk is geen heers-instituut, maar een gemeenschap waar liefde woont en waar Christus wordt gediend en in Hem ook de andere gelovigen. In de charismatische gemeente weerkaatsen de gaven - volgens Calvijn - de glans van het Koninkrijk van God. De spreek-gaven en de daad-gaven worden aangewend in praktisch onderling hulpbetoon, die op haar beurt weer teruggaat op de gemeenschap met Christus, Die door de Heilige Geest de uiteindelijke Gever is van de gaven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen