Ja/nee

Misschien krijg je binnen een paar maanden een telefoontje. "Komt het uit dat we van de week even langs komen?" 

"Donderdagavond?" 

"OK!" 

Misschien spreekt iemand je zondagmiddag aan, terwijl je de kerk uitloopt: "Hoi! Zeg heb je er wel eens over gedacht..." 

Misschien valt je oog over een week of wat toevallig op een berichtje in de kerkbode. 'Oproep' staat er boven. Tja, wat moet je..?!

Telefoontje, gesprek, uitslag van een stemming, oproep, het maakt allemaal niet uit. Het gaat om jouw antwoord. Wil je helpen strooien? Wil je in het bestuur van de JeV? Wil je vertellen voor de zondagschool? Doe je mee met de vakantiebijbelweek?

Aannemen of bedanken? Doen of niet doen? Ja of nee? Redenen genoeg om nee te zeggen. Het interesseert je niet zoveel. Je hebt zat andere dingen te doen. Je ziet er tegen op. Er zijn anderen genoeg. Nee dus.

Wacht! Een momentje alsjeblieft. Het lijkt me redelijk dat je eerst antwoord geeft aan God. Want per saldo wordt je gevraagd om werk te doen in Zijn Koninkrijk, hoe eenvoudig ook. Nee-zeggen betekent: "Heere, even geen zin, geen tijd, om in Uw wijngaard iets te doen".

Stel je voor. Je hebt een vriend die heel je studie en je levensonderhoud betaalt. Maar je kunt geen tijd vrij maken om hem te helpen in de tuin. Zo ligt het natuurlijk wel een beetje.

Zeg ook niet te snel dat je het niet kunt. Dat je geen gaven hebt. Mensen die je gekozen hebben, zien iets in je. Bovendien, werkers in deze wijngaard kloppen nooit tevergeefs aan om hulp.

Genoeg! Want waarschijnlijk was dit mailtje voor jou niet nodig. Jij zou toch al biddend (?) ja gezegd hebben.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen