Een mengelmoesje van roomse en heidense elementen

Dominee, u werkt als zendingspredikant in Bolivia. Kunt u daar iets over vertellen?

In augustus 1999 ben ik bevestigd als zendingspredikant van Kalamazoo en spoedig daarna hebben wij ons gevestigd in Cochabamba voor de taalstudie. Sinds juni vorig jaar wonen we in Loma Alta in Bolivia, een dorp met ongeveer duizend inwoners ten noorden van de grote stad Santa Cruz. Sinds 1991 heeft onze zending hier haar werkterrein.

Ik denk niet dat je kunt zeggen dat ik 'onder de heidenen' werk, zoals dat nogal eens uitgedrukt wordt, in de zin van een barbaars volk zonder beschaving. Het zal waar zijn dat een groot gedeelte van de bevolking bestaat uit Quechua en Aymara Indianen - de oorspronkelijke bewoners - maar wij werken in een gebied waar deze mensen duidelijk een minderheid vormen. Overigens is het wel zo dat werken met mensen uit een andere cultuur een veelzijdige en afwisselende aangelegenheid is. Bolivia is een land met een enorme variatie in cultuur en levensgewoonten. Dat maakt het moeilijk om een beschrijving te geven die op het hele land van toepassing zou zijn. Onze zending is een 'four-point-mission' zoals dat uitgedrukt is in de statuten. Wij concentreren ons op evangelieverkondiging, medische hulpverlening, onderwijs en hulp in landbouwprojecten. Ons team bestaat uit een verpleegkundige / vrouwenwerkster, directeur van de school, onderwijzeres en predikant. In de structuur van het team zal binnen niet al te lange tijd verandering komen vanwege recente samenwerking met de Nederlandse organisatie 'Oikonómos'.

Hoe zijn de Amerikaanse gemeenten er toe gekomen om in Bolivia te gaan werken?

Het heeft jaren geduurd voordat het zendingsdeputaatschap van de NRC ertoe overging een eigen werkterrein te openen. Dat betekent niet dat er geen voorbereidingen waren om te komen tot een eigen zendingsveld. De NRC is maar een een kleine denominatie vergeleken met de Gereformeerde Gemeenten in Holland en de (hoge) kosten moeten door een klein aantal gemeenten gedragen worden. In 1987 heeft men onderzocht of er mogelijkheden waren in Zuid-Amerika. Uiteindelijk is er voor Bolivia gekozen omdat daar geheel zelfstandig zendingswerk bedreven kon worden, maar ook omdat werd gevoeld dat dit het gebied was dat de Heere Zelf aanwees.

Hoe zou u zendingswerk in Bolivia willen typeren? Is het anders dan in Equador?

Helaas ben ik niet erg op de hoogte met het werk in Equador; ik ben er nooit geweest en ik weet niet precies waar de overeenkomsten of verschillen zouden liggen. Wel heb ik sinds we in Loma Alta zijn zo nu en dan contact met de familie Van Doleweerd.

Zoals ik al eerder noemde, zijn wij een 'four-point-mission'. leder heeft hierin zijn of haar eigen taak, maar dit houdt wel in dat wij een vrij brede opzet hebben voor een in verhouding klein team. Ds. Bazen heeft veel voor het zendingswerk betekend in de zin van het opzetten van diaconale projecten, kerk- en schoolbouw. Hij heeft de structuur aangebracht. Mr. Greendyk heeft al zijn krachten gegeven aan de school en miss Connie Stam aan de gezondheidszorg. Miss Connie de Jonge is een actieve kracht in de lagere klassen. Door middel van deze kanalen probeert eenieder de boodschap van het Evangelie door te geven.

Zuid-Amerika wordt wel genoemd een continent van bijgeloof. Waar komt dat vandaan? Ligt dat in Bolivia ook zo?

Het is inderdaad zo dat er veel bijgeloof is in Zuid-Amerika. Ik denk dat dit te maken heeft met de vermenging van het rooms-katholieke geloof en het oude geloof van de Indianen. Toen in 1535 de eerste rooms-katholieke priesters arriveerden als zendelingen, werden de Indianen gedwongen de nieuwe godsdienst aan te nemen. De aanpak van deze zendelingen leidde echter niet zo zeer tot het verbreiden van een nieuwe leer, maar resulteerde meer in een syncretisme (vermenging) van religies.

Allerlei heidense gebruiken en gedachten werden toegestaan, met dit gevolg dat het rooms-katholicisme van Zuid-Amerika zelfs vandaag een mengelmoesje van roomse en heidense elementen is. De carnaval-viering in februari, zoals we die nu twee keer hebben meegemaakt, is daar een duidelijk bewijs van. Zo werd ik tijdens carnaval op een middag gevraagd om mee te gaan met een vrouw die 's morgens een stro-pop met naalden had gevonden in haar keuken (door kwajongens of buren daar gelegd). Ze was zichtbaar ontdaan en vroeg of ik het ding wilde komen verwijderen. Ze bleek tamelijk van streek want als zo'n pop gelegd is in je huis, betekent dat onherroepelijk dat er iets ergs gaat gebeuren. Enkele jaren geleden hebben deze mensen een dochtertje verloren en dit sterfgeval is door hen destijds ook in verband gebracht met een soortgelijk incident. Ik ben met haar meegegaan en vond nog een smeulend restje want de vader had het ding inmiddels verbrand. Je hebt dan onverwachts een gelegenheid om erop te wijzen dat dit nu de dienst van satan is: zijn dienst is een harde slavendienst van onrust en vrees. Waar deze mensen doorheen gingen, is daar een bewijs van. Wat is het dan een wonder erop te mogen wijzen dat de dienst van de Heere een liefdedienst is! De God die wij dienen, heeft niet ons verderf maar ons behoud op het oog!

Bent u de eerste zendingspredikant van de NRC? Waarom bent u zendingspredikant geworden?

Vóór mij heeft ds. P.L. Bazen hier gewerkt. Toen onze zending hier begonnen is, was er zo goed als niets. Er schijnt in de zestiger jaren wel een andere zending gewerkt te hebben in Loma Alta maar zonder blijvend resultaat. Ds. Bazen heeft dus, mede dankzij zijn zakelijk inzicht, heel wat te doen gehad met de opzet van een infrastructuur. Ik mag hier de wijsheid en het beleid van de Heere in zien, daar ik mij nu volledig op evangelieverkondiging en pastoraat kan concentreren. Ik beschouw mijzelf dan ook veel meer geroepen tot 'toeruster' dan tot 'pioneer.'

Ik ben zendingspredikant geworden omdat de Heere Zelf mij daartoe riep, de deur geopend, en de weg gebaand heeft. In Jesaja 49: 1-6 ligt mijn roeping tot predikant. In het zesde vers zie ik op dit moment mijn zendingsopdracht: Ik heb u ook gegeven tot een licht der heidenen, om Mijn heil te zijn tot aan het einde der aarde. Hoewel ik van kinds af aan bezig was met een roeping tot predikant, kwam de zendingsopdracht pas later en volkomen onverwacht. Ik had er tot op dat moment nog nooit aan gedacht.

U hoopt binnenkort Nederland te bezoeken. De jongeren kennen u al een beetje van de Bijbelstudies in Daniël. Welke binding hebt u met de gemeenten hier?

Ik ben geboren in Nederland en heb daar tot mijn zeventiende jaar gewoond. Als ik terug denk aan die tijd geloof ik dat dit de tijd van de 'eerste liefde' is geweest. Dat geeft een blijvende band, niet alleen aan degene die het Woord bracht, maar ook met de gemeenten waarin ik opgroeide. Ook heb ik in Nederland mijn vrouw leren kennen en zij is mij gevolgd nadat ik in 1984 met mijn ouders ben geëmigreerd naar de V.S. Mede door het feit dat onze beide ouders in Nederland wonen is de 'oversteek' in het verleden nogal eens gemaakt. Helaas wordt dit met een groeiend gezin wel steeds moeilijker.

Welke boodschap zou u willen doorgeven aan de jongeren in Nederland?

Als ik jongeren uit de gemeente van Loma Alta vergelijk met jongeren uit 'onze' cultuur valt me eigenlijk maar één ding op: iedere jongere heeft zijn of haar toekomstidealen. Als je van school afkomt, wil je werken; als je verkering hebt, wil je trouwen; en als je gaat trouwen, wil je een huis met van alles erop en eraan. Werken aan je toekomst is op zichzelf genomen niet verkeerd. Maar vergeet niet dat de duivel speciaal op jullie zijn pijlen heeft gericht. Ik geloof dat in het westen de duivel gebruikmaakt van de welvaart waarin wij ons zo gerieflijk baden. Zo sleurt hij zijn duizenden mee naar het verderf. In Bolivia is het de wanhoop vanwege een gebrek aan toekomst die veel jongeren bezighoudt. Ik zie nog die jongen van een jaar of negentien voor me zitten in mijn studeerkamer. Hij kwam vragen om hulp. Studeren op school kon hij niet en werk had hij ook niet. Hij wilde ook niet meer naar school omdat hij geen schoenen had! Midden in het gesprek barstte hij in snikken uit... Het greep me op dat moment aan. Het beeld van een jeugd in nood! Geen toekomst! En aan de grootste nood, de nood van een onsterfelijke ziel, ging hij - net als zovelen - voorbij.

Beste jongelui, jullie hebben vrijwel alles wat je hart begeert. Als ik in Daniël lees over mobieltjes en zovele andere welvaartsartikelen vraag ik me werkelijk weleens af: waar gaat dit allemaal naar toe? Wees eens eerlijk: maakt je dat nu echt gelukkig? Durf je nog 'anders' te zijn, of laat je je als slaaf van de zonde maar meesleuren? Het is de zegen van de Heere die rijkt maakt, en Hij voegt er geen smart bij. Zo blijft de boodschap zowel in Bolivia als waar ook ter wereld toch hetzelfde: zoek geborgen te zijn achter het dierbare bloed van Jezus Christus! En deze boodschap hoop ik te verkondigen waar ter wereld ik ook ben. Dan alléén heb je echt toekomst. En dat perspectief wens ik jullie allemaal van harte toe!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen