Een laatste appèl

Het mag gezegd worden dat de Jeugdbond aanvankelijk positief gereageerd heeft op het initiatief van de studentenvereniging CSFR om een brief te laten uitgaan aan de leden van de Eerste Kamer met betrekking tot de euthanasiewetgeving. In december 2000 ontvingen we van ab-actis Marjan van Schothorst een conceptbrief met het verzoek op een bijgevoegd formulier blijk te geven van onze instemming. We hebben dat niet per omgaande gedaan, vandaar dat onze Jeugdbond niet op de lijst staat. Dat wil echter niet zeggen dat de Jeugdbond niet instemt met de brief die de CSFR aan de senatoren gestuurd heeft. We willen graag onze instemming betuigen met het protest. Het bestuur van de Jeugdbond wilde echter eerst binnen de kerk een en ander afstemmen. Het was ons bekend dat het Deputaatschap voor de Hoge Overheid in overleg was met vertegenwoordigers van verschillende kerken over een gezamenlijk schrijven aan de Senaat. De Jeugdbond gaf er de voorkeur aan om als kerkelijke organisatie samen met vertegenwoordigers van de kerken te reageren op het wetsvoorstel. Vandaar!

Een helder protest

De CSFR laat er geen misverstand over bestaan: we hebben in de nieuwe wet met betrekking tot de euthanasie te maken met een principiële koerswijziging in het overheidsbeleid, waarbij de beschermwaardigheid van het leven wordt aangepast. 'Met klem wordt aangegeven dat het onze vaste overtuiging is dat de ene mens het leven van de andere mens niet mag beëindigen, zelfs niet wanneer de ander daarom vraagt. Het leven zien we als een gave van God.'

De studentenvereniging wijst er ook op dat er een breuk ontstaat met een oude medische traditie, die verwoord is in de eed van Hippocrates. 'Geneeskunde zal niet langer de wetenschap zijn die het genezen van mensen op het oog heeft, maar tevens die van het geven van een zachte dood zijn. Dat onze medische studenten niet alleen levensbeschouwelijke gewetenbezwaren hebben tegen dit voorstel, maar tevens op principieel-medische gronden hier niet in kunnen meegaan, zal u tegen deze achtergrond duidelijk zijn.'

De CSFR schrijft ook aan de senatoren dat het wetsvoorstel niet alleen over de ouderen gaat, maar ook 'over onszelf en onze leeftijdsgenoten'. Onbegrijpelijk dat de overheid minderjarigen niet rijp acht voor het uitbrengen van een stem, maar wel voor het nemen van een beslissing over leven en dood. Het wetsvoorstel legt de grens voor 'levensbeëindiging op verzoek' immers bij de leeftijd van twaalf jaar.

Huiveringwekkend noemen de CSFR-jongeren het wetsvoorstel. Ik ben het daar van harte mee eens.

Een stil protest

Op dinsdag 10 april debatteert en stemt de Eerste Kamer over de nieuwe euthanasiewet.

In het volgende nummer van Daniël komen we daar nog op terug. We zullen dan ook aandacht besteden aan de reactie van de kerken. Uit diverse reacties blijkt, dat gevreesd wordt dat de wet wordt aangenomen. Het platform 'Zorg voor leven', waarin dertig organisaties zijn vertegenwoordigd, roept daarom op tot een stil protest op 10 april om 15.00 uur op het Plein in Den Haag. Een protest tegen een juridisch onaanvaardbare wetgeving. Maar ook om te laten zien aan de senatoren dat mensen uitgepraat zijn en het nu overgeven aan God, die alles bestuurt en regeert. Om op een waardige wijze een stil protest te laten klinken tegen een wet die Gods heilzame geboden met voeten treedt. Met name jongeren worden opgewekt om te komen. Zij kunnen laten zien dat er in Nederland nog jonge mensen zijn die opkomen voor de bescherming van het leven.

Een laatste appèl

Toen ik de oproep las, moest ik denken aan de landelijke samenkomst voor bezinning en gebed die op 11 december 1976 werd gehouden in de Jaarbeurs in Utrecht. Ongeveer zevenduizend mensen van verschillende kerken kwamen toen bijeen om te protesteren tegen de nieuwe abortuswetgeving. Indringende toespraken werden gehouden door ds. A. Vergunst, prof. dr. W.H. Velema en ds. C. den Boer. Het was een laatste appèl. Nog herinner ik mij dat ds. Vergunst sprak over diepe en onzegbare nood. Hij herhaalde de woorden van de psalmist: Sta op, o God! Twist Uw twistzaak (Psalm 74: 22).

Laat dat ook nu de bede mogen zijn bij een laatste appèl!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen