Schuld

Wanneer Gij door de tuinen gaat 

Van Uwe wereld — en zij ziet 

Het sterke licht van Uw gelaat, 

Dat heiligheid voor U gebiedt —

O God, wij wilden vruchten zijn, 

Die glanzend liggen in Uw hand 

En brengen U de zonneschijn 

Met al de weelde van het land — 

Of ook als bloemen in de heg 

Zo nederig verborgen staan 

En hevig bloeien naar de weg, 

Dat Gij in zoete geur zult gaan — 

Maar bevend in de grote schrik 

Van U te weten zó nabij, 

Wordt heel ons weezen tot een snik 

Ach, onze schuld — heb medelij —

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen