Leraar worden, is dat leuk?

Naarmate je ouder wordt, neemt het leren toe. En volgens mij gaat er geen dag voorbij waarop je niet iets geleerd hebt. Je leert van je collega's, je klanten, je vrienden, en soms leer je iets op een niet zo leuke manier, dan stoot je gewoon keihard je neus. Vrienden, collega's maken elkaar van alles duidelijk. Wat leren kinderen elkaar niet op het gebied van computervaardigheden? Als je als vakantiewerker bij de PTT gaat werken, wordt jou in korte tijd heel veel geleerd door je collega-PTT'ers. Kennis wordt onderwezen van vader op zoon, van moeder op dochter, van vriend tot vriend, van man tot vrouw, van collega tot collega. En gelukkig leren ouderen ook van kinderen.

Specialisatie

Naarmate de kennis breder, gespecialiseerder en intensiever wordt, heb je daar hulp bij nodig. Dat is al zo bij de godsdienstige opvoeding. Ouders hebben daar hulp bij nodig. Ze doen dan ook een beroep op de kerk en op de school. Bij de doop van een kindje wordt immers aan de ouders gevraagd of zij dat kind naar vermogen in deze leer zullen onderwijzen of laten onderwijzen. Je hebt dus specialisten nodig die op een bepaald gebied een grote kennis van zaken hebben en die de kunst verstaan dit op anderen over te dragen, de onderwijzer, de leraar of de docent. En daarmee zijn we bij school beland. Voor de meeste mensen is het voldoende als ze een behoorlijke basiskennis aangeleerd krijgen. Sommigen moeten met oog op een bepaald beroep heel lang en intensief onderwezen worden. Zo heeft prins Willem-Alexander naast zijn docenten op school veel leraren (gehad) die hem in bijzondere vakken onderwijzen. Dit komt omdat hij voor zijn toekomstige koningschap veel kennis van zaken nodig heeft op een heel uitgebreid terrein. Van Mozes lees ik in Handelingen 7: 22 dat hij onderwezen werd in alle wijsheid van de Egyptenaren. En waarom? Omdat hij de kroonprins van Egypte was. Zoals je weet, werd hij door Gods bijzondere leiding de leider van het Joodse volk naar het land Kanaän. Hij heeft ondertussen ontzettend veel geleerd, ook vakken waarvan wij zouden zeggen: 'doe maar niet, dat is te gevaarlijk'. Gezien al de toverkunsten aan het hof van de farao zal Mozes daar ook wel in onderwezen zijn (alle wijsheid van de Egyptenaren). Het resultaat van al dat onderwijs is, dat Mozes machtig was in woorden en werken! Ik denk dat dit het mooiste is dat een leraar kan meemaken: je ziet iemand in jouw vak zo ontwikkelen dat hij daar echt heel goed in wordt, je misschien in de toekomst wel voorbij streeft, prachtig om mee te maken.

Vanuit het Directeurenoverleg Reformatorisch VO (DORVO) is een commissie personeelswerving ingesteld. Deze commissie beijvert zich om éénmaal per jaar een voorlichtingsavond te organiseren in Gouda waar, in samenwerking met christelijke hogeschool Windesheim, voorlichting wordt gegeven voor dertien studies als leraar VO. Verder inventariseert de commissie het aantal vacatures in het reformatorisch VO met ongeveer 20.000 leerlingen. Tevens worden diverse activiteiten ontplooid om mensen te interesseren voor een baan als leraar in het reformatorisch voortgezet onderwijs. Namens de commissie schreef de heer Vermeulen bijgaand artikel.

Een fantastisch beroep

En nu de vraag van hierboven, is leraar worden leuk? Dan zeg ik volmondig: 'ja, meer dan dat, het is een fantastisch beroep!'. Maar dan moet je van twee dingen houden: van je vak en van (jonge) mensen. Als je echt een warme belangstelling voor jongeren hebt, is er nauwelijks een mooier beroep denkbaar. Soms zie je al dat jonge kinderen daar iets van hebben. Ze kunnen zo goed met vriendjes en vriendinnetjes omgaan. Ze zijn echt met ze begaan. Je hoort dan een ouder weleens zeggen: 'een geboren onderwijzer!'. Maar ook de liefde voor je vak moet groot zijn. Eén van mijn bevriende collega's is geschiedenisdocent. Hij leest ontzettend veel, haalt heel veel interessante artikelen van het internet, gaat nogal eens met een collega op excursie en bezoekt veel musea. Daarnaast is hij geweldig met leerlingen begaan. Deze collega geniet elke dag van zijn werk, de leerlingen van zijn lessen en wij gaan in een heel plezierige, collegiale sfeer met elkaar om. Fantastisch toch?

Uitdaging

Leerlingen motiveren voor je vak is een geweldige uitdaging. Daar moet je dan ook alles aan doen, daar moet je alles voor uit de kast halen. Naar mijn idee is dat 'gewoon' keihard werken: je verdiepen in wat kinderen bezig houdt, je vak zodanig vertalen naar kinderen toe dat ze het begrijpen en, de grootste klus, het interessant voor ze maken. Iets van wat jij hebt met het vak moet als het ware als een vonk overspringen.

Met deze opdracht 's avonds achter je bureau zitten, dat is hard ertegenaan gaan. Maar als die les dan ook echt 'landt', dan geniet je als leraar. Het leraarschap geeft veel voldoening, zeker voor wie zijn verstand ten volle gebruikt.

Een geboren onderwijzer?

'Ja maar, is het niet zo dat je een geboren onderwijzer bent of niet?' Daar wil ik graag het volgende op zeggen: heel veel dingen kun je leren, ook de 'techniek' van het onderwijzen. Wat lastiger te leren is, is van mensen houden. Vanuit de Bijbel gezien mag je niet anders, maar toch... er zijn er velen die meer belangstelling voor zichzelf dan voor anderen hebben. Als dat het geval is, dan kun je er beter niet aan beginnen. Liefdeloze leraren hebben al heel wat schade aan kinderen toegebracht!

Verstand

In de Bijbel staan een paar prachtige voorbeelden van onderwijzers. In Exodus 35: 30-35 gaat het over Bezaleël en Aholiab, die vervuld worden door de Geest van God met wijsheid en inzicht voor alle soorten handwerk. Dit alles met oog op de bouw van de tabernakel. Wat heel erg verrassend is, is dat er in deze verzen ook staat dat God aan hen de mogelijkheid gegeven heeft om anderen te onderwijzen. God kan dit dus als een gave geven. Als het onderwijs je trekt, laat dit dan een punt van gebed zijn. In 1 Kronieken 15: 22 wordt Chenanja genoemd, het hoofd van de Levieten, die waarschijnlijk onderwees in het dirigeren van alle Levieten. Er staat dan zo eenvoudig: want hij was verstandig. Wij zouden zeggen, dat hij 'veel in huis had'. Je moet goed worden (zijn) in je vak. Streef echt naar dat groot worden in woorden en werken.

Wijsheid

Toch gaat het in het onderwijs niet alleen om verstand. Misschien gaat het daar vooral om wijsheid. Een andere collega van me geeft Engels, niet omdat ze Engels zo belangrijk vindt, maar meer om al onderwijzend voor de leerlingen iets te kunnen betekenen. Het gaat haar om de ontmoeting met de leerlingen. Ze staat voor ze open, luistert (!), spreekt ze aan op hun verantwoordelijkheid, bidt voor en met ze. In feite heeft ze maar één motief: opdat ze de Heere mogen leren kennen en dienen! Dat is heel wijs!

Het vak dat je geeft is belangrijk, maar het opvoeden overstijgt dit. Het is wat dit betreft goed om te weten dat leerlingen later meestal niet meer kunnen navertellen wat je hebt gezegd, wel weten ze nog heel goed wie je was. Bij leraarschap gaat het vooral om wie je bent. Jij kunt ze inwijden in een prachtig vak (elk vak is prachtig!). Onderzoek jezelf, want het leraarschap is beslist de moeite waard, omdat het zoveel vreugde geeft.

J. Vermeulen, sectordirecteur brugklas van het Driestar College

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen