Een woord van waardering
Jeugdwerkcolumn
Jeugdwerk is vrijwilligerswerk. Vrijwilligers die zich inzetten worden daarvoor niet betaald. Maar dat betekent niet dat zij er niets voor terugkrijgen. Vriendschap en goede contacten bijvoorbeeld. Het kan voldoening geven als je merkt dat je inzet gewaardeerd wordt. Trouwens, als het goed is gaat het jeugdwerkvrijwilligers niet om die waardering. Ze ervaren het toch meer of minder als een opdracht, om het Woord van de Heere en alles wat daarmee samenhangt aan jongeren door te geven en zo iets voor hen te betekenen. Maar toch... een woord van waardering is vanwege de belangeloze inzet gewoon op z'n plaats. En iedereen heeft dat op zijn tijd nodig. Kerkenraden zouden daarvoor soms wat meer aandacht moeten hebben.
Voor een beroepskracht in het jeugdwerk vraagt werken met vrijwilligers op landelijk niveau in dit verband speciale aandacht. Je werkt samen in commissies, je bereidt samen bijeenkomsten voor, je bespreekt artikelen waarin de scribent iets van zichzelf gelegd heeft. Dat is spannend! Je wilt de schrijver rechtdoen, maar je vraagt je ook af hoe iets 'overkomt'. Je vergeet dan wel eens de inspanning die het een vrijwilliger gekost heeft om een artikel te schrijven of een foto te maken.
Er is op het Bondscentrum veel respect voor de inzet van de vele vrijwilligers, maar het schiet er wel eens bij in om dat te laten blijken. Ik hoop dat ik dit dan hiermee een beetje goedgemaakt heb.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 19 januari 2001
Daniel | 32 Pagina's