Zingen

Zingen is ongelooflijk ingewikkeld. Ik bedoel: samen zingen. Onder de douche, binnen de akoestiek van de badkamer, kan iedereen zingen. Maar nu met elkaar. Bijvoorbeeld in de kerk. Daar komt heel wat bij kijken. Het probleem is niet dat sommigen sneller of langzamer zingen dan de gemeente. Dat hoor je nooit. Wie sneller zingt, zou aan het einde van een vers wel een regel voor moeten lopen. Of langzamer: de gemeente is klaar en jij moet nog aan de laatste regel beginnen.

Nee, precies op tijd inzetten, dat is pas een punt! Denk maar mee. De gemeente zet de volgende toon in. Het geluid tikt even tegen je trommelvlies. Er gaat een signaal naar je hersens. Die geven allerlei opdrachten aan je stembanden en aan de spieren in de mondholte. Je zou zeggen, daar gaat al snel een seconde over heen. Maar wie een seconde later inzet dan de gemeente, krijgt het verwijt dat hij te langzaam zingt. Bij anderen, vaak zijn dat jongeren, gaat dit allemaal zo supersnel, dat ze soms wel anderhalve seconde eerder inzetten dan de rest van de gemeente.

Of... zit het niet in de spieren, maar tussen de oren? Wil iemand laten zien dat hij sneller en vooruitstrevender is dan de rest van de gemeente? Of langzamer en behoudender? Dat zou wel erg jammer zijn, Juist dat ene moment in de dienst waarin hoorbaar is dat de gemeente samen Gods Naam groot maakt, om Gods hulp smeekt... Jammer als mensen net dat moment gebruiken om te laten zien dat ze zich niet één voelen met de gemeente. Kom, laat ons samen (!) Isrels Heer, met eer, met Godgewijde zang ontmoeten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen