JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

“Het is als een religie waarvan ik de god ben.”

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

“Het is als een religie waarvan ik de god ben.”

5 minuten leestijd

't Kan soms moeilijk zijn je los te maken van je computer. Net midden in een spel; bijna een level hoger, of een niveau dieper. Nog even... bijna! Al drie keer is er beneden aan de trap geroepen. Langzaam dringt het besef tot je door dat het eten klaar staat. En dat de rest van het gezin al een poosje wacht. Nou ja, kan jij er wat aan doen...

Groningse onderzoekers maken zich zorgen over de wijze waarop met name jongeren omgaan met de computer en met internet. Het kan namelijk verslavend zijn. Vooral als de werkelijkheid wordt ingeruild voor een zelfgemaakte schijnwereld. Je trekt je terug in je virtual reality, een schijnbare werkelijkheid, een fantasiewereld, die tenslotte met je op de loop gaat en je persoonlijkheid kan aantasten. Naarmate de (technische) mogelijkheden van de computers (en dus ook van virtual reality) toenemen, nemen ook de gevaren toe. En de belangstelling voor VR wordt groter, ook onder de refo-jeugd. Best goed om eens over na te denken dus.

 

Fantasie is belangrijk

Kinderspel zit vol fantasie. Met je poppen was je vroeger al moeder; racewagens lieten je veranderen in coureur en een plastic harnas bracht je in de wereld van de ridders van de tafelronde. Fantasie is belangrijk voor de ontwikkeling van ieder kind. En wie kent niet dat heerlijke gevoel om je opgerold op de bank met een spannend boek mee te laten voeren in die beschreven wereld? Daar hoeft - als het een verantwoord boek betreft - niets mis mee te zijn.

 

Virtual reality

Met virtual reality wordt echter veel meer bedoeld. De term wordt vooral gebruikt in de wereld van de computers. Op de computer kunnen we inmiddels een denkbeeldige winkel bezoeken, over een virtueel marktplein lopen, een denkbeeldige stad bouwen of diverse spellen spelen. Op dit moment is het allemaal nog vrij primitief. Wie er nu een demonstratie van ziet, ervaart dat als een tochtje in een soort avonturenwereld met een stereobril met twee beeldschermpjes op, een raar soort handschoen en wat sensors op je hoofd. Alsof je als Eric (en het klein insectenboek, van Godfried Bomans) door een schilderijlijst een nieuwe wereld binnenstapt. Het lijkt nauwelijks meer dan een leuke grap voor Disneyland of voor spelletjesfanaten. We staan nog maar aan het begin. Er zijn ook serieuzere toepassingen. Met behulp van VR-techniek kun je een vlucht in een vliegtuig maken en zelf achter het bedieningspaneel zitten zonder gewond te raken als je neerstort. Dat kan heel professioneel in een nagebouwde cockpit van een Boeing. Het kan ook eenvoudiger; voor je eigen pc. Sommige rijscholen geven hun eerste autorijlessen op een rij-simulator. Binnen de (medische) wetenschap onderzoekt men met veel belangstelling de mogelijkheden van VR-techniek.

 

Cyberwereld

Met behulp van computers kun je niet alleen de werkelijkheid nabootsen, je kunt ook een nieuwe wereld, een nieuwe werkelijkheid scheppen. Voorbeelden daarvan zie je in de diverse spellen. Naast verschillende verantwoorde spellen, zijn er ook die je meevoeren in een wereld van demonen, bovenaardse wezen en niet-bestaande monsters. Je kunt actief meedoen in deze 'cyberwereld': interactief wordt dat genoemd. Je bevindt je in de wereld van het spel en maakt er onderdeel van uit. Juist dat actief meedoen (interactie) geeft je het gevoel een deel van de omgeving te zijn. Je kunt door je hoofd te draaien je blikveld veranderen. Op alle zintuigen wordt een beroep gedaan. Geweld kan tot in de kleinste details worden nagebootst: botten zie en hoor je breken, bloed spat zichtbaar rond. Voor alles is plaats in deze spellen, behalve voor leed, verdriet en normen. Veel spellen, die - laten we maar eerlijk zijn - ook onder jullie circuleren, moeten daarom op grond van hun inhoud al worden afgewezen.

 

Zestig uur per week

Maar ook dat virtuele, die onwerkelijkheid, houdt gevaren in. Een student raakte verzot op het spelen van een (internet)spel waar meer personen tegelijk aan meedoen. In het spel kunnen spelers opklimmen in een hiërarchie van karakters door slim, maar vooral ook door lang te spelen. Om de hoogste positie van 'tovenaar' te behouden, besteedde de student zestig tot zeventig uur per week aan het spel. Voor zijn studie of vrienden had hij geen oog meer. Op de vraag wat hem zo aantrok in het spel, antwoordde hij: "Het is als een religie waarvan ik de god ben".

 

Het kan je als persoon beschadigen

Met de computer kun je een beeld scheppen. Ook van jezelf, juist door het treden in die schijnbare werkelijkheid. Wat niet in dat beeld past, klik je gewoon weg. Alleen jouw ideaal blijft over, want correctie van anderen is er niet: e-mailtjes die niet bevallen zijn zo weggeklikt, beledigingen via de chatbox zijn met één muisklik verleden tijd. Tegelijk zijn er altijd wel sites te vinden die je beeld bevestigen. Dat lijkt aangenaam, maar het kan je als persoon beschadigen.

 

Verslavend

De Groningse onderzoekers zeggen nog maar aan het begin te staan, maar bevestigen al dat (internet)verslaving op de loer ligt. Met computers blijkt steeds meer mogelijk dan ooit gedacht is. Maar ook hier geldt dat goed gebruik en slecht gebruik dicht bij elkaar liggen. 't Is daarom te begrijpen dat binnen onze gemeenten gereserveerd aangekeken wordt tegen het gebruik van computers en internet. Bijzonder binnen het gezin. Wat een veilig nest moet zijn, mag niet veranderen in het hol van de leeuw. De gevaren kunnen soms zo sluipend binnenkomen. Het leek zo leuk en onschuldig, het scheen zo indrukwekkend en modern. Wees alsjeblieft voorzichtig. Virtual reality staat nog maar in de kinderschoenen, maar ook hier wordt om een duidelijke keuze in je leven gevraagd. Wat zoek je in je leven: een religie waarvan jij de god bent? Of zoek je de Schepper van alle dingen? Vraag je of Hij - uit genade - wil omzien naar je en voor je wil zorgen? Dan zul je niet alles meer willen wat kan. Ook in het omgaan met computer en internet. Zalig is hij, die in dit leven Jakobs God ter hulpe heeft. Dat is niet virtual, wel reality.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 19 januari 2001

Daniel | 32 Pagina's

“Het is als een religie waarvan ik de god ben.”

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 19 januari 2001

Daniel | 32 Pagina's