Hanna's gebed

Hanna heeft toch zo'n verdriet. 

Kijk, haar lippen beven, 

als zij aan de Heere vraagt, 

haar een kind te geven. 

Eli ziet het en wordt boos. 

Denkt: "Ik zal ze leren! 

Foei, een vrouw die dronken is 

in het huis des Heeren!" 

"Ga je weg", klinkt bars zijn stem. 

"Moet ik je verjagen? 

Om je in het huis van God 

zo schand'Iijk te gedragen!" 

"Nee meneer, dat is het niet, 

'k heb tot God gebeden." 

Onderwijl is er een traan 

langs haar wang gegleden. 

Eli buigt beschaamd het hoofd. 

Strijkt wat langs zijn kleren. 

O, wat was hij vrees'lijk dom! 

Zal hij 't dan nooit leren? 

Op haar hoofd legt hij zijn hand, 

zachtjes, als een zegen. 

"Volgend jaar, om deze tijd, 

is uw wens verkregen." 

Hanna gaat weer naar haar huis. 

'n Reis van vele dagen. 

In haar hart een groot geheim, 

antwoord op haar vragen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen