Cateringmedewerkster - je bent de hele dag aan het lopen
Mijn beroep
Het draaien van een lunch, ontbijtsessies en diners doen. Een buffet verzorgen. Elke dag is anders. Zomaar wat kenmerken die horen bij het beroep cateringmedewerkster. Margreet Smit (24) uit Woerden vertelt erover.
Na de koksopleiding stond Margreet voor de vraag wat ze zou gaan doen: kok worden in een restaurant of een instelling zoals een ziekenhuis, of toch iets anders?
"Ik zou graag in een restaurant willen werken, maar ik wil geen weekenddiensten draaien. Ja, en dan zijn er voor mij tien anderen. En als het je al zou lukken, dan zit je nog met de feestdagen. Dan moet je waarschijnlijk wel werken."
Tijdens een stage werkte ze in de keuken van het Hofpoortziekenhuis te Woerden. Ze maakten er ook maaltijden klaar voor enkele bejaarden- en verzorgingstehuizen.
"Je stond daar de hele dag aardappels te koken of soep te maken. Dat was saai."
En dus werd het iets anders: cateringmedewerkster. Ze stuurde een open sollicitatie naar het cateringbedrijf Van Hecke in Utrecht, werd aangenomen en ingedeeld in het restaurant van Cap Gemini Ernst & Young in Utrecht. Op het bedrijventerrein van Cap Gemini Ernst & Young bevinden zich acht kantoorpanden. Dat betekent dat er vijfduizend mensen werken. Drie restaurants op het terrein zorgen ervoor dat deze mensen tussen de middag hun lunch kunnen gebruiken en 's avonds bij overwerk een warme maaltijd kunnen krijgen.
Veelzijdig
Een cateringmedewerker draait veel wisseldiensten. Als haar dienst om zeven uur 's morgens begint, is Margreet druk met de gasten- en directieservice. Dat houdt in dat zij koffie zet en rondbrengt, de koffiezetapparaten aftapt, de planning voor de dag doorneemt. Als er vergaderingen gehouden worden, moet ook daar gezorgd worden voor koffie. En als dat nodig is, zorgt ze ervoor dat alles klaar staat voor de lunch bij de vergadering. "Je bent de hele dag aan het lopen. Het is heel leuk, maar lichamelijk wel zwaar werk." Op andere dagen begint ze om twaalf uur. Ze helpt dan mee met het serveren van de lunch in het bedrijfsrestaurant, waarna alles opgeruimd moet worden en de vaat gedaan wordt. Om half drie zijn ze daarmee klaar. Heel wat werk dus, maar dat is geen wonder als je bedenkt dat ongeveer zeshonderd lunchgebruikers het restaurant bezoeken. Dan werken ze verder in ploegendienst om de 'overwerkmaaltijden' klaar te maken, voor de mensen die niet naar huis kunnen om de warme maaltijd te gebruiken. Op de vraag of ze zelf ook gerechten bedenkt of klaarmaakt, vertelt Margreet dat dit niet haar taak is.
"Elk seizoen draait er een vierweekse menucyclus. Een keer in de vier weken komt dus hetzelfde menu langs. Ik kijk altijd wel als ik iets klaarmaak, of ik het zelf zou kopen."
Personeelstekort
Er is een groot personeelstekort. Op dit moment zijn elf van de achttien medewerkers ziek. Werkdagen van tien of twaalf uur zijn dan ook geen uitzondering. Als je een lange avond gemaakt hebt, dankzij een buffet of een diner, mag je de volgende dag om acht uur beginnen.
In de jaren dat ze bij Van Hecke werkt, heeft ze van haar manager veel verantwoordelijkheid gekregen. "Ik heb nu al weken niet meer in de keuken gestaan. Af en toe ga ik naar een dependance, dat is een eenmanslocatie. Daar moet ik alles zelf verzorgen, tot de bestellingen bij groothandels toe. Om twee uur 's middags ga ik dan weer terug naar het hoofdgebouw."
Eén dag in de week zit Margreet bij de receptie. Ze reserveert zalen voor vergaderingen, maakt afspraken met mensen die buffetten of diners moeten regelen voor een afdeling. "Die bellen dan: we willen voor 160 man een buffet. Dan geef je de mogelijkheden door, je kijkt of er plek is, enzovoort."
Ook verzorgt ze regelmatig de administratie. Ze heeft daar geen opleiding voor gevolgd.
"Mijn manager spijkert me wat bij. Ik moet werkbonnen invullen, facturen boeken. Dat is lastig en soms gaat het niet helemaal goed," lacht ze. Ondanks dat de werkdruk hoog is, geniet Margreet volop van haar werk. "Ik heb hele leuke collega's. De meeste zijn jonger dan dertig jaar. Vrij veel collega's hebben een christelijke achtergrond. Soms heb je een beetje steun aan elkaar. Als je mensen respecteert en zij respecteren jou, dan gaat het het beste. Als ik het ergens niet mee eens ben, zeg ik het gewoon. 'Pardon?' zeg ik altijd als er iemand vloekt. Dat is genoeg eigenlijk. Ik voel ook dat ik erg gewaardeerd word door mijn collega's." Bescheiden als ze is, zegt Margreet: "Ik sta altijd voor ze klaar. Ze doen dan ook snel iets voor jou als dat nodig is."
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 15 december 2000
Daniel | 35 Pagina's
