Jongerenhervormingsavonden 2000

Het is zeven uur als de hekken voor de toegangsdeuren geopend worden. De bezoekers stromen massaal naar binnen op zoek naar een mooi plaatsje. Binnen een kwartier is de kerk zo goed als gevuld en om vijf voor half acht is er geen plaatsje meer over. De jongeren die nog binnenkomen vullen de hoekjes op en de rest zit achterin op tafels.

Om half acht neemt Laurens Kroon de enige nog lege plaats in en beklimt de preekstoel om vervolgens iedereen hartelijk welkom te heten. In zijn openingswoord benadrukt hij dat het ook na 483 jaar nog steeds belangrijk is om bij de Reformatie stil te staan. Aansluitend zingen we uit Psalm 48: Wij, o verheven Majesteit, gedenken Uw weldadigheid...

Muziek en zang

De koren van deze avond, het Christelijk gemengd Eilandenkoor uit Zierikzee en het Regionaal Zeeuws jongerenkoor Matthanja, zingen eerst ieder apart enkele nummers en later op de avond gezamenlijk nog een paar stukken. Het Eilandenkoor zet in met Lof aan de Heere en heeft direct alle aandacht. Nadat zij hun repertoire hebben afgewerkt, is het de beurt van het jongerenkoor. Zij vertolken onder andere het prachtige Wachtwoord der hervormers van R.M. McCheyne. Het Nu reis ik getroost onder 't heiligend kruis is een jubelende afsluiting van dit lied.

Na dit eerste koorblok zingen we een Duits lied waarvan tekst en melodie beide van Maarten Luther zijn: Erhalt uns, Herr, bei deinem Wort. De melodie is redelijk bekend, omdat deze nagenoeg gelijk is aan de melodie van de Avondzang. Het is best mooi om zoveel jongeren dit Duitse lied te horen zingen, dat zo'n vijf eeuwen geleden geschreven is en waarvan de inhoud ook vandaag nog geldt!

Pauline de Keijzer en Jan Wisse vragen onze aandacht voor het muzikaal intermezzo met dwarsfluit en orgel. Het is jammer dat de balustrade rond het orgel zo hoog is, want het merendeel van het publiek kan Pauline niet zien spelen. Hierdoor is het een beetje rumoerig, maar dat doet gelukkig niets af aan hun spel. De echte liefhebbers zitten stil te genieten.

De worsteling van Luther

We zijn alweer halverwege de avond en denken samen met ds. C. Neele over De worsteling van Luther. Luther kende een strijd in zijn ziel, in zijn gezin, in de kerk en een strijd met de dood.

Al op jonge leeftijd worstelde Luther met de vragen 'wie is God?' en 'hoe krijg ik genade?' Hij was hier dag en nacht mee bezig. Kennen wij die vragen ook: hoe kan ik verlost worden van mijn zonden en hoe kan ik rechtvaardig voor God verschijnen? Luther vluchtte met deze vragen naar Cod en de Heere bepaalde hem bij de tekst uit Romeinen 1: 17 De rechtvaardige zal uit het geloof leven.

Ook met moeilijkheden in zijn gezin werd hij tot God gedreven. Het ziekbed van zijn dochtertje werd een sterfbed. Maar Luther kon op haar grafsteen laten zetten: Ik was in zonden geboren en moest voor eeuwig zijn verloren, maar ik leef nu en heb 't goed, verlost, Heere Jezus, door Uw bloed!

Daarnaast was er ook nog de strijd van Luther in de kerk, voor de kerk. Een vriend van Luther hoorde hem eens midden in de nacht drie uur lang bidden voor de kerk: "Heere, het is toch Uw kerk?"

Dominee Neele legde ons de vraag voor: ben jij ook een bidder voor de kerk of ben je een kletser òver de kerk? God heeft je een plaats gegeven in jouw kerk. Het is dus ook jouw taak om voor de kerk te bidden!

In 1546 wordt Luther geroepen om te bemiddelen bij een ruzie tussen twee graven. Luther volbrengt zijn reis, ondanks waarschuwingen van zijn vrouw en de koetsier, en komt behouden aan in Eisleben. In antwoord op de waarschuwing van zijn vrouw schrijft hij een brief waarin hij Kathe vermaant en haar aanraadt om de kleine catechismus te lezen. Ook wijst hij op de Beschermer Christus. Toch kan hij niet meer terug naar zijn vrouw. In Eisleben wordt zijn ziekbed een sterfbed. In alle eenzaamheid strijdt Luther de laatste strijd. Na zijn dood wordt er een briefje gevonden waarop staat: 'Wij zijn bedelaars, dat is waar'. Luther was een bedelaar om genade en Christus was zijn Beschermer. Wat staat er op het briefje na jouw dood?

Collecte

Het is ademloos stil als ds. Neele de laatste woorden uitgesproken heeft. We hebben veel meegekregen om thuis nog eens te overdenken.

Tijdens het zingen van Psalm 74 wordt er gecollecteerd voor het jeugdwerk. Laurens Kroon heeft in zijn openingswoord het belang van het jeugdwerk nog eens onderstreept, dus we hopen dat er flink wat geld opgehaald wordt. Aan de jeugdvereniging van Goes zal het niet liggen: zij gaan met hun collectezakken alle mensen langs. De totale opbrengst (voor de onkosten en het jeugdwerk) tijdens de drie bijeenkomsten bracht het mooie bedrag van ƒ 9.647, 35 op. Hartelijk dank! De orgelliefhebbers kunnen hun hart ophalen aan de orgelsolo van Jan Wisse over Een vaste burcht. We zien diverse hoofden, handen en voeten ritmisch bewegen. Dat zal dus vast wel een teken zijn dat het spel gewaardeerd wordt.

Na het gezamenlijk koorblokje van de beide koren is het eind van de avond in zicht.

De diverse mensen die meegewerkt hebben aan deze avond worden hartelijk bedankt en ds. Neele besluit de avond met dankgebed.

We zingen tot slot staande Een vaste burcht is onze God, een Toevlucht voor de zijnen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen