Redding

De helse slang vergiftigde ons bloed, 

toen wij in hoogmoed naar zijn lokstem hoorden: 

"Wees vrij, beslis zelf over kwaad en goed; 

neem van de vrucht en luister naar mijn woorden." 

Hij wist dat wij het scheppingswerk verstoorden. 

De glans verdween van al wat heerlijk scheen: 

de aarde werd een plaats van haat en moorden, 

de blijde lach moest wijken voor geween, 

het tere hart veranderde in steen, 

wij scholen weg voor God die wij niet kenden. 

O, wonder Gods! Hij liet ons niet alleen, 

maar wilde Zich in liefde tot ons wenden: 

"Er is nog redding uit uw diep' ellende. 

Ik sla de duivel die u overwon 

en schenk u leven dat niet meer kan enden." 

Van al wat wezen kreeg zijt Gij de bron. 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen