Verloskundige: op onregelmatige tijden werken
'Mijn beroep'
"Ik geloof dat de bevalling gaat beginnen. Wilt u komen?" "Onze baby huilt zo, wat kunnen we eraan doen?" Met onder andere deze vragen word je als verloskundige dagelijks geconfronteerd. Niet alleen overdag, maar ook 's nachts.
Sinds vier maanden ben ik werkzaam in de verloskundigenpraktijk in Veenendaal. Afgelopen zomer heb ik mijn studie in Amsterdam afgerond. Deze opleiding tot verloskundige duurt vier jaar en is vrij pittig, met veel zelfstudie en stages door het hele land.
Tijdens de opleiding wordt natuurlijk ook veel gesproken over ethische vragen, zoals prenatale diagnostiek (bijvoorbeeld onderzoek via het vruchtwater om te kijken of het kindje een open ruggetje heeft of een afwijking in de chromosomen) en de keuze voor een abortus. Ik heb daarin altijd duidelijk mijn standpunt aangegeven en hieraan ook vastgehouden. Dit is denk ik erg belangrijk om geloofwaardig over te komen bij je klasgenoten, maar ook in de praktijk.
Waarom verloskundige?
"Op onregelmatige tijden opgeroepen worden", denkt men vaak als het beroep verloskundige ter sprake komt. Nu is dit ook wel waar, maar na een paar (drukke) diensten komt er altijd een vrije dag of een dag spreekuur.
Hoewel, soms kan een spreekuur ook hectisch zijn, als mensen problemen hebben of als je moet doorsturen naar de gynaecoloog. Het leuke van mijn beroep vind ik dat je zo afwisselend bezig bent. Je begeleidt, samen met je collega's, mensen vanaf de eerste zwangerschapscontrole bij ongeveer twaalf weken tot acht dagen na de bevalling. Tijdens de dienst doe je ook kraamvisites (kraambedcontroles) en ga je dus langs bij gezinnen om te kijken of alles goed gaat met moeder en kind.
Verloskundige in de praktijk
Tijdens mijn opleiding heb ik 95 bevallingen begeleid en sinds ik werk ongeveer 25. Je hebt meestal te maken met vreugde en blijdschap, maar toch gebeuren er soms ook nare dingen. Afgelopen tijd is het twee keer voorgekomen dat een kindje levenloos geboren werd en dan is de nazorg een belangrijke taak voor ons. Dan word je er weer even bij stilgezet wat een wonder het is als een kindje gezond geboren wordt.
De diensten zijn vaak heel onvoorspelbaar, Soms is het rustig, maar het kan ook heel hectisch zijn en dan heb je kans dat je in 24 uur je bed niet ziet. Een thuisbevalling vind ik het leukst om te doen. Een ziekenhuisbevalling kan ook heel leuk zijn, maar een thuisbevalling is vaak wat knusser. Helemaal leuk is het als een bevalling wat traag verloopt en het uiteindelijk toch nog lukt om een kindje thuis geboren te laten worden. De kraambedcontroles kunnen ook heel belangrijk zijn. Meestal gaat alles goed, maar ik heb al twee keer een erg ziek kind naar de kinderarts doorgestuurd. Allebei de kinderen hadden een infectie. In het ene gezin belden ze me pas toen het kindje niet meer dronk. Ze dachten dat de hoge temperatuur normaal was en dat hij gewoon griep had, net als hun oudere kindje een week eerder.
Ethische aspecten
Aan het eind van de kraamtijd moet de anticonceptie besproken worden en dit doe ik dan ook bij iedereen, ongeacht hun levensovertuiging. Het is namelijk moeilijk om van tevoren te bedenken wie hier wel of geen prijs op stelt, en als verloskundige heb je de plicht om het te bespreken. Wat iemand er dan vervolgens mee doet, is diens persoonlijke verantwoordelijkheid.
Als iemand om de een of andere reden in aanmerking komt voor prenatale diagnostiek, bespreek ik dat met de mensen. Ik leg dan de verschillende onderzoeken uit, maar wijs hen ook op de eventuele risico's en consequenties. Ik vraag altijd wat de mensen van plan zijn als er een negatieve uitslag uit het onderzoek komt. En soms komt het dan voor dat mensen geen onderzoek laten doen, omdat ze toch geen abortus willen. Dat mensen een abortus willen laten plegen, ben ik nog nooit tegengekomen. Vaak speelt die vraag al in een eerder stadium van de zwangerschap en ze gaan dan meestal zelf, of via de huisarts, naar een kliniek. Ik denk dat het in al deze situaties belangrijk is om je eigen principes in het oog te houden en je niet te laten meeslepen door allerlei technieken van deze tijd. Een voorbeeld hiervan zijn de vroedvrouwen van Egypte in de tijd van Mozes die, tegen het gebod van de Farao in, alle kinderen van de Hebreïnnen lieten leven, en zo op Cod vertrouwden in plaats van allerlei wereldse machten.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 3 november 2000
Daniel | 32 Pagina's