De herfst sluipt zachtjes naderbij

De herfst is tastbaar aan het komen. 

Je hoort het in het windgerucht. 

Aan 't bladgeritsel in de bomen 

en aan de vogelroep in nevelgrijze lucht. 

Een weemoedszang vaart over leeggeworden landen, 

het oeverriet staat droef, vaak zuchtend aan de kant. 

Ik zie bedroefd verwelkte bloemenranden 

hoewel ik wist, dit bloeien houdt geen stand. 

Wij weten het zo goed, voorbij gaat hier het leven

en toch, het doet ons leed, wij willen er niet aan.

Wij zien het om ons heen schier elke dag, wij beven.

Het is zo moeilijk welgemoed door treurigheid te gaan.

Heer', vat ons bij de hand, wilt Gij ons helpen, leiden,

en als het donker wordt blijft Gij dicht ons nabij.

Houdt onze hand omklemd, wil ons van angst bevrijden,

dan gaan we welgemoed door herfst en stormgetij.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen