Aandachtig gedicht

Wanneer ik tot u bidden wil, 

Dan moet de wereld om mij stil 

En ook mijn hart moet stille wezen. 

Want in een zwijgen daalt gij neer, 

En door de windeloze sfeer 

Komt mijn gebed tot u gerezen. 

En zelfs mijn onbewust gezucht 

Is voor uw liefde en genucht 

Alsof zich hemels duizendtallen, 

Van ene zoete schrik vervaard, 

Voor uwe heerlijkheid ter aard, 

en witte neerslag lieten vallen. 

Zo dekt de blanke najaarsdauw, 

Tot rijp verstard, de grazen gouw, 

En schittert in het zongewemel. 

Maar als u mijn verzuchten groet, 

Bedauwt gij zelf mijn dor gemoed, 

En maakt mijn werelds hart ten hemel. 

Laat mij dan in de stilte zijn 

En kom gelijk de zonneschijn 

Des morgens aan de kommen blozen. 

Dan spuiten uit het dode stof 

Van mijn benauwde hartenhof 

Voor u de leliën en rozen. 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen