't Is fijn om in Izi te werken

Henny Vlak werkt als verpleegkundige en vroedvrouw in Nigeria. Wij mochten aan haar verschillende vragen stellen over haar verblijf in het zendingsgebied. Door haar antwoorden krijgen wij een indruk van het werk, dat ze in Izi mag doen.

Henny, na de verschillende opleidingen die je gevolgd hebt, ben je in september 1998 vanuit de gemeente Rotterdam-Zuidwijk uitgezonden naar het zendingsveld. Zou je ons iets willen vertellen hoe je ervaring was van de reis die je gemaakt hebt?

De reis duurde ongeveer 24 uur voor we in Onuenyim waren, het dorp in Izi waar ik woon. Alles verliep goed. De hitte komt je tegemoet in Lagos, na acht uur vliegen in een koel vliegtuig. In Lagos werden we belaagd door allerlei mensen die je koffers willen sjouwen. Van te voren was gezegd dat ik daarmee op moest passen. Het gebeurt nogal eens dat een behulpzame tassendrager met tas en al verdwenen is voor je het weet. Gelukkig waren ds. Ebeke en ds. Onwe op terugreis naar Izi, dus we konden ons aan hen toevertrouwen. Het vliegtuig naar Enugu vloog niet, dus we moesten per auto naar Izi. We zaten de hele dag in de auto. Onderweg kwamen we veel autowrakken tegen. Sommige ongelukken waren nog maar net gebeurd, anderen leken al lang geleden als je naar het verroeste wrak keek.

Op het zendingsbureau was tijdens de voorbereiding al gezegd dat de meeste zendingswerkers overlijden door een auto-ongeluk en niet door een tropische ziekte. Wat me opviel waren de vrachtauto's, hoog opgeladen met goederen en mensen. Op de voorkant staat vaak 'God bless you' (God zegene je) of iets dergelijks. Op de achterkant staat vaak een tekening, bijvoorbeeld de Goede Herder en een Bijbeltekst als 'Twist met mijn twisters'.

Henny Vlak werd geboren op 4 oktober 1960 te Rotterdam (als vierde dochter in een gezin dat totaal uit tien dochters en één zoon zou bestaan). Na de lagere school ging zij naar de havo 'Guido de Bres' te Rotterdam. In 1978 begon ze als leerlingverpleegster in het Ikaziaziekenhuis te Rotterdam. Hier werkte ze van 1978-1988. Ondertussen haalde Henny haar kinderaantekening, hartbewakingsaantekening en I.C.-aantekening. Hierna ging ze van 1988-1991 naar 'De Vijverberg' te Ede, volgde daar de HBO-V. en liep stage in een zwakzinnigeninrichting in Hongarije. Van 1991-1993 heeft Henny met Gerdien van 't Hul een project voor thuiszorg opgezet bij de Hongaarse minderheid in Roemenië, gesteund door het Deputaatschap voor Bijzondere Noden. Van 1993-1995 volgde ze de opleiding tot verpleegkundig docente en werkte aan de 'Plancius' te Rotterdam. Van 1995-1998 woonde ze in Londen (Engeland) om daar een vroedvrouwenopleiding te volgen. In september 1998 werd ze uitgezonden als vroedvrouw/verpleegkundig docente naar Izi.

Wat deed je de eerste tijd in Onuenyim? Ben je bij iemand in huis geweest of had je direct al een huis?

De eerste twee weken kon ik me oriënteren op mijn nieuwe omgeving. David, een jongen die in de kliniek werkt, liet me met verschillende mensen kennismaken. We gingen naar de counsellor, de burgemeester van het dorp. Het gesprek verliep moeizaam. Hij sprak drie woorden Engels en ik wist niet waar ik over moest praten. We gingen ook naar Ochisi, de 'vader' van de kerk. Hij vertelde over zijn eerste contacten met evangelist Commelin. Verder bezochten we nog meer mensen en plaatsen om Izi te leren kennen. Ik kreeg gelijk een kast van een huis. De Izi's vonden het maar raar om in je eentje in zo'n groot huis te wonen. Ze vroegen of ik niet bang was. Ik vertelde dat alleen wonen geen probleem was, maar dat ik ook niet gewend was om zo'n groot huis te hebben.

Hoe ging het met de taal? Werk je via een tolk?

David gaf me ook taalles. De groeten leren ging snel, maar daarna begon het al vlug moeilijk te worden. Het nadeel is dat er geen goede taalleraren beschikbaar zijn. De jongens die lesgeven begrijpen hun eigen taal niet. Daarnaast word ik nu makkelijk opgeslokt door mijn werk en taalles schiet er snel bij in. Alle kliniekwerkers spreken Engels, dus zij vertalen de vragen van de patiënten.

Wat houdt je taak precies in?

De drie belangrijke taken zijn: supervisie over de buitenklinieken, supervisie over de vrouwenafdeling (verloskundige zorg voor en na de bevalling) en het organiseren en geven van cursussen voor inheemse vroedvrouwen (TBA's).

Kun je iets vertellen over de klimatologische omstandigheden?

Er zijn drie seizoenen: het regenseizoen, de harmattan en het hete seizoen. Het regenseizoen duurt het langst (ongeveer een halfjaar). Het begint geleidelijk en het gaat dan steeds meer regenen. Soms is na een flinke stortbui de weg weg! Het is rond de 30 graden. De harmattan is een periode met veel wind. De lucht is erg droog en overal ligt stof. Het stof is fijn woestijnzand vanuit de Sahara, 's Nachts koelt het af tot 20-25 graden. 's Morgens klappertanden de Izi's en dragen een trui, als ze er één hebben! Het hete seizoen is echt heet. Je zweet constant en soms drijf je 's nachts je bed uit. Veertig graden is niet abnormaal...

Welke contacten heb je buiten je werk?

De contacten met de andere teamleden zijn goed en gezellig. Ook zijn er verschillende Izi's waar ik regelmatig kom en die bij mij komen. Echt vrienden krijgen, zoals in Nederland, is niet makkelijk. De verschillen tussen ons - zowel materieel als cultureel - zijn erg groot. Het kost tijd voordat de mensen je vertrouwen.

Hoe is je ervaring met de jeugd? Is er wat vertrouwen gegroeid?

Ik ken wat jongeren. De meesten zijn positief, maar zoals overal zijn jongeren ook zondaars en niet altijd even aardig. Opleiding is erg belangrijk voor jongeren. Ze moeten er heel wat voor over hebben, 'n Afslankdieet is niet nodig in je studententijd in Izi. Er zijn zeker jongeren die de Heere vrezen en leven naar Zijn Woord.

Benader je de jeugd 'gemakkelijker' dan de oudere bevolking?

Het is jammer dat het meestal jongens zijn die op bezoek komen. Meisjes hebben meer taken thuis en mogen 's avonds niet op visite. Veel jongeren komen langs omdat ze geld willen hebben. Het is soms frustrerend om het gevoel te hebben, dat je alleen een bron van inkomsten bent en dat het contact erbij minder belangrijk is. De jeugd is gemakkelijker te benaderen door hun kennis van het Engels. Communiceren met oudere Izi's is fijn, maar het moet altijd via een tolk. Veel jongeren zien Holland als het ideaal, omdat we rijk zijn. Dat geld niet gelukkig maakt, is bijna niet te begrijpen.

Ze zien jou als rijke westerling; hoe ga je in deze toch wel moeilijke situatie met de bevolking om?

Ze zien me inderdaad als rijke westerling en dat ben ik ook. Al leef ik volgens Nederlandse begrippen sober, het verschil is erg groot en de verhoudingen zijn erg ongelijk. Rijkdom geeft macht en dat kan soms erg vertroebelend werken in relaties. Ik moet elke dag liefde en wijsheid krijgen om op de goede manier met de mensen om te gaan.

Het lijkt niet eenvoudig om bepaalde oplossingen te vinden ten opzichte van de geldelijke nood bij de mensen. Hoe ga je daar mee om?

Je komt er al snel achter dat je, ondanks je rijkdom, niet alle Izi's kunt helpen. Het is een kwestie van prioriteiten stellen. In het begin is het erg verwarrend dat er zoveel mensen naar je toekomen voor geld. Het beste is om via de kerk of diaconie geld te geven en niet te vaak 'sinterklaas' te zijn. Het maakt mensen afhankelijk van je.

Hoe is het kerkbezoek, blijft dat stabiel of is er veel verloop?

Het kerkbezoek in Onuenyim blijft tamelijk stabiel. De gemeente groeit niet erg. Andere gemeenten groeien wel. Over het geheel genomen groeit de kerk in aantal. Mensen klagen hier ook over de lauwheid en de eerste liefde, die verlaten is.

Zo er nog sprake is van vrije tijd, kun je die een invulling geven?

Ik ben dol op lezen, dus dat doe ik in mijn vrije tijd. Verder ga ik op bezoek bij kennissen in Izi of Igedde. Schrijven doe ik ook wel eens, maar meestal begin ik daar te laat aan.

Henny, wil je een slotopmerking maken? 

't Is fijn om in Izi te werken. Ik voel me verbonden aan de mensen. Het werk geeft bevrediging. De Heere breidt Zijn Koninkrijk uit, ondanks al onze zonden. Zijn Koninkrijk zal komen. Laten we bereid zijn als die dag komt, zodat de Heere zal zeggen "Gij goede en getrouwe dienstknecht, over weinig zijt gij getrouw geweest, over veel zal Ik u zetten. Ga in in de vreugde uws Heeren".

Henny, we zijn je zeer erkentelijk voor de uitgebreide vragenbeantwoording. Als thuisfront mogen wij van tijd tot tijd horen van hen die van ons uitgingen, dit ondanks hun drukke werkzaamheden op de zendingsterreinen. Geve de Heere ons gebed voor allen die zich geroepen weten om te mogen arbeiden in Gods Koninkrijk. Het medeleven vanuit Nederland wordt altijd op prijs gesteld. De arbeiders verlieten huizen en broeders, zusters of vader en moeder of kinderen, of akkers, om Zijns Naams wil. Maar hen belooft de Heere Jezus, dat zij dit alles honderdvoudig ontvangen zullen en het eeuwige leven beërven. Van harte 's Heeren nabijheid toegewenst en de hartelijke groeten van ons allen. 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen