Zijn er dan overeenkomsten?

Als we hen vragen wat de overeenkomsten zijn tussen een kerkdienst van de niet-geregistreerde baptisten in Oekraïne en een kerkdienst van de Gereformeerde Gemeenten in ons land, barsten de jongeren in lachen uit. "Zijn er dan overeenkomsten?" Maar direct daarna, heel serieus: "In beide gaat het om het persoonlijk geloof in de Heere Jezus Christus als de Zaligmaker van zondaren. In beide kerken wordt gebeden, gepreekt en gezongen."

Gedicht

Maar daarmee houden de overeenkomsten wel zo'n beetje op, stellen de Oekraïense jongeren vast. "Wat de vorm van de eredienst betreft, zijn er grote verschillen. Bij ons is er veel ruimte voor de eigen inbreng van gemeenteleden. Groepjes jongeren kunnen een lied ten gehore brengen of een gedicht voordragen. Als er gebeden wordt, mag ieder zijn noden en vreugden hardop aan de Heere voorleggen. De diensten duren langer, maar zijn afwisselender."

Voor het vraaggesprek met de tien Oekraïners hoeven we geen duizenden kilometers naar het oosten af te reizen. De jongeren zijn enkele weken in Nederland en verblijven in gastgezinnen in Krimpen aan den IJssel. De meesten zijn voor het eerst in ons land. Ze verwonderen zich over de gang van zaken in onze kerkdiensten, over onze leefgewoonten en welvaart. "Jullie kerkdiensten zijn domineesdiensten", vinden de jongens en meisjes van de Pavluchenka-gemeente in Rovno, een stad die met 300.000 inwoners de vierde stad in Oekraïne is. "In onze gemeente, die ongeveer 350 gedoopte, volwassen leden kent en ongeveer honderd kinderen, kan in principe elke broeder in de dienst het woord voeren, mits hij in zijn leven enige groei heeft meegemaakt in de kennis van Jezus Christus. Vaak worden er in onze samenkomsten niet één, maar een stuk of drie preken gehouden, over verschillende thema's en door verschillende personen."

Welvaart

De weelde waarin we in Nederland leven, kent de jongerengroep in haar land niet. Toch is welvaart niet het eerste dat ze voor zichzelf en voor Oekraïne zou wensen. "Geld heb je nodig om de wereld door te komen, maar meer niet", stelt de 26-jarige Mischa.

Dat het voor hem niet slechts holle woorden zijn, bewijst de praktijk van zijn leven. Mischa had een prestigieuze baan als vertegenwoordiger voor een fabriek van Italiaanse schoenen: het duurste merk dat in zijn land verkocht wordt. Maar dat werk bevredigde hem niet meer toen hij drie jaar geleden tot geloof kwam. Zijn baan nam hem zo in beslag dat hij zich alleen op zondag volledig aan God kon wijden.

"Dat was voor mij niet genoeg. Ik bad wat voor mij de weg was. Duidelijk was dat ik mijn baan in de handel moest loslaten." Toen hij dat echter gedaan had - geen kleine stap in een land waar negentig procent van de beroepsbevolking geen werk heeft - raakte na drie maanden zijn geld op. Zelf was hij niet in staat nieuw werk te vinden. "Juist op dat moment kreeg ik weer een baan aangeboden, die mij meer vrije tijd biedt en meer gelegenheid om God te dienen. Het is een baan waarbij ik veel moet telefoneren en die ik voor een groot deel vanuit huis kan doen." In zijn huidige functie kan Mischa meer betekenen voor de baptistengemeente waar hij lid van is. "Dat vind ik belangrijk. Ik verlang er sterk naar dienstbaar te zijn in Gods Koninkrijk. Eerlijk gezegd vind ik dat elke christen zich voortdurend af zou moeten vragen wat de bedoeling van God is met zijn leven. Onze tijd is niet van ons, maar die hebben we van Hem gekregen."

Zaklamp

Joera, student internationale contacten en door zijn goede beheersing van de Engelse taal vaak de tolk van de groep, vult hem aan. "Het kan niet zo zijn dat je zegt God te dienen, maar niets voor Hem wilt doen. Lees de eerste verzen van Romeinen 12. God wil in jouw leven leiding geven. Je moet je aan Hem overgeven. Dat lijkt misschien eng, maar het is het niet. Als je in het donker loopt en je hebt een zaklamp, kun je maar een paar stappen vooruitzien. Maar die paar stappen zijn voldoende. God geeft ons genoeg informatie om de volgende stap in ons leven te maken. Pas daarna laat Hij je zien wat de stap daarna moet zijn."

Het werk dat Mischa en Joera in hun gemeente doen, bestaat voor een belangrijk deel uit jongerenwerk. Ook wat dit betreft zien de jongeren nogal wat verschil tussen Oekraïne en Nederland. Op zaterdagavond bezochten ze de jeugdvereniging in Krimpen, op maandagavond de paasappèlavond in Woerden. Joera: "Wat ons opvalt is dat jullie jeugdbijeenkomsten uitsluitend intern gericht zijn: naar de jeugd van de eigen gemeenten. Die van ons zijn bijna altijd ook op buitenstaanders gericht. Wij proberen twee vliegen in één klap te slaan en zowel de kerkelijke jongeren als de niet-gelovige jeugd te bereiken."

Mischa: "Wij spannen ons erg in om buitenstaanders met bet Evangelie te bereiken. Als ze zich bij onze gemeente aansluiten, komt het erop aan hen 'voedsel' te geven om te komen tot de kennis van God. Hopelijk komen er dan ook uit hen weer jeugdleiders voort die het middel kunnen zijn om ongelovigen naar de kerk te lokken."

Van de straat

De Pavluchenka-gemeente - genoemd naar de straat in Rovno waar de gemeente samenkomt: de Pavluchenkastraat - groeit sterk, mede door de toestroom van ongelovigen, vertellen onze Oekraïense vrienden. Het afgelopen jaar mochten er twintig mensen gedoopt worden. "Er komen op onze bijeenkomsten altijd nieuwe mensen. Soms komen ze maar één keer en verdwijnen daarna. Soms komen ze vaker en worden ze christen. We pikken mensen van de straat, nemen vrienden van ons werk mee of van school. Er is veel mond-tot-mond-reclame: o, ben je ook op die bijeenkomst geweest? Was het interessant? Dan ga ik de volgende keer ook."

Wat de buitenstaanders trekt, is ondermeer de leefwijze van christenen. "Er is een groot verschil tussen de leefwijze van de seculiere jeugd en christelijke jongeren. Dat van de eerste groep bestaat vooral uit alcohol, drugs en vrije seks. Velen proberen daarmee te breken, maar hebben er geen kracht voor. Sommigen mogen door Gods leiding Jezus vinden."

De Oekraïense jongeren voeren soms campagnes van een dag of drie in omliggende dorpen. Ze organiseren dan elke dag meerdere bijeenkomsten, bijvoorbeeld om drie uur voor kinderen en om vijf uur voor ouderen. "Op onze laatste campagne besloten tien mensen Jezus te gaan volgen. God gaf hen het verlangen te komen."

Op donderdagavond zijn er in de gemeente in Rovno speciale Bijbelstudiegroepen voor ongelovigen. "Die worden ook wel door jonge christenen geleid. Jongeren kun je het beste via jongeren bereiken. We overleggen overigens wel vaak met oudere gemeenteleden", stelt Joera. Ook op de zondagscholen komen naast christelijke opgevoede kinderen, kinderen van ongelovige ouders. Soms worden die jongens en meisjes na een aantal jaren gedoopt. Joera: "De ouders zien de veranderingen in het leven van hun kinderen, en komen dan soms ook naar de bijeenkomsten."

Leegte

In de groep waarmee we in april op het Bondscentrum in Woerden spraken, zitten veel levende bewijzen van de wervingskracht van de baptisten. Het verhaal van Ira, 19 jaar en twee jaar geleden gedoopt, spreekt boekdelen. "Ik had al veel vrienden die christen waren. Soms ging ik met ze mee naar de bijeenkomsten, maar ik had geen groot verlangen om er elke zondag te zijn. Toen werd ik ouder en begon me steeds meer af te vragen wat het doel, de zin van mijn leven was. Er moet iets anders, iets hogers zijn in het leven, dacht ik. Ik voelde een leegte binnen in mij en bad om verandering want ik was niet tevreden. God heeft dat gebed verhoord en mij het geloof in Jezus gegeven. Ik deed belijdenis van mijn zonden. Mijn leven veranderde honderdtachtig graden, mijn gewoonten, mijn gedachten, alles werd nieuw."

Ira's familie behoort tot de Russisch-orthodoxe kerk. "Er zijn veel priesters in. Maar in hun leven bleek er weinig van heiligheid." Ira's ouders waren er eerst duidelijk op tegen dat zij de kerk bezocht. "Ik vond het dus heel moeilijk te vertellen dat ik zelfs gedoopt was. Maar hun reactie viel ontzettend mee." Korte tijd geleden is een oudere zus van Ira ook gedoopt. "En ik geloof dat ooit mijn hele familie een werkelijk christelijke familie zal worden."

Wensen

Als de Oekraïners gevraagd wordt of zij nog bijzondere wensen of aanbevelingen hebben voor de jongeren in Nederland, hoeven zij niet lang na te denken.

Ira: "Mijn wens voor al de jongeren is dat ze vergeving mogen krijgen in Jezus Christus, want elk moment kan ons leven afgebroken worden."

Een ander: "Laat je dagen niet zinloos voorbij gaan. Probeer elke dag iets te doen dat je leven in Bijbels licht zin geeft. Alleen God kan geven dat je dat ook werkelijk doet."

Weer een ander: " Er moet een groot verschil zijn tussen de wereld en ons. Vraag je steeds af of dat zo is. Christenen behoren een licht te zijn in de wereld. Indien dan het licht duisternis is, wat zal de echte duisternis zijn, zegt Christus."

En zo heeft elk zijn wens. "Ga er nooit vanuit dat het leven van een christen makkelijk is. Zij hebben Mij gehaat, zij zullen ook u haten, zegt de Heere Jezus."

"Alleen zij die Jezus Christus echt kennen, zijn werkelijk gelukkig. Er is een groot verschil tussen weten wie Hij is en Hem vertrouwen." De meeste wensen zijn eenvoudig, maar bieden genoeg stof tot nadenken.

"Wij wensen dat jullie meer praktijk dan theorie mogen hebben!"

"De Heere geeft ons een sterk wapen: het gebed. Gebruiken jullie dat wel genoeg?"

Roken

Over één aanbeveling voeren de Oekraïners eerst druk onderling overleg. Zullen ze hem wel naar voren brengen? Ja, toch maar wel. "We vinden het heel vreemd dat jullie eerst een ernstige preek aanhoren, en zodra je buiten de kerk bent een sigaret opsteekt. Het past een christen niet te roken. Vraag je daarom steeds af wat Jezus zou doen in een zelfde situatie als waarin jij verkeert. Dat kan je voor zonden behoeden."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen