Moet ik ander werk zoeken?

In een eerdere 'Meedenken' is de vraag aan de orde geweest of iemand die dement is, weet wat hij zegt en doet. Is het werkelijk zo bedoeld? Of is de zieke stuurloos en machteloos? Als je dagelijks met demente bejaarden omgaat, zal het duidelijk voor je zijn dat zo iemand zijn of haar zeggen en doen niet meer overziet. De kennis die in het hoofd opgeslagen ligt, wordt verkeerd aangewend. Zo bedoelt de patiënt het niet. Je zou het zo kunnen zeggen: zo iemand kan er met het verstand niet meer bij. Het gaat zijn of haar begrip te boven. De praktijk bewijst dat je van de patiënt niet méér kunt vragen dan wat op dat moment aan de orde is.

De vraagstelster voelt dat goed aan. Ze probeert te reageren op een verkeerd woord. Ze voelt aan dat Gods Naam ontheiligd wordt. Maar woorden helpen niet echt. Ze leiden niet tot ander gedrag. Wat is dat aangrijpend. Vooral voor de mensen die met liefde en zorg om hen heen staan. Wat is het vaak ook pijnlijk voor de familie. Als je lieve man of vader zulke verschrikkelijke woorden zegt.

De Heere ziet het hart

Er zijn mensen die denken dat het misbruiken van Gods Naam alleen in een niet-christelijke omgeving voorkomt. Toch is dat niet zo. Ook in een reformatorische omgeving komt het voor. Ook bij mensen die in hun gezonde jaren zeer correct waren en nooit Gods Naam ijdel gebruikten.

Zonde blijft zonde, ook al kan de patiënt de zonde niet voorkomen. In de omgang met demente bejaarden zullen we echter wel steeds moeten bedenken, dat wij niet weten wat er in het hart omgaat. De Heere ziet het hart aan. Hij weet of er behagen is in de leugen en de vloek, zoals dat van nature in ons leven is, of dat er momenten zijn van strijd en verdriet, vanwege de zwakheid van de geest.

Hoe ga je er mee om in je werk?

Je kunt in het dagelijks werk niet de hele dag vermanen. Als verzorgende of verplegende gaat je werk door. Je zult het vaak uit handen moeten geven. Dat betekent niet dat je het misbruik van Gods Naam als een gering kwaad beschouwt. Telkens als het gebeurt, raakt het je. En als de Naam van de Heere waarde heeft gekregen in je leven zal het je pijn doen. Dan zal er, denk ik, ook een stil gebed zijn om vergeving. Wat is de Heere Jezus hierin tot een voorbeeld. Zelfs aan het kruis op Golgotha bad Hij om vergeving voor onwetenden: "Vergeef het hun; want zij weten niet wat zij doen."

Het kan in de praktijk van je werk betekenen dat je met een biddend hart toch even afstand neemt. Dat je aanvoelt dat woorden op dat moment geen goede uitwerking hebben. Je kunt dan beter even weg gaan. Elke situatie is echter weer anders. Er zijn momenten waarop je er wel op in kunt gaan. Met een enkel woord. Door een psalmregel te citeren of door een psalmvers te zingen. Er kan dan ongedacht een keerpunt komen. Dat lijkt voor ons heel tegenstrijdig, maar dan kan het gebeuren dat een patiënt met je mee gaat zingen. Ik realiseer me dat dit in een algemene instelling anders kan zijn. Als een patiënt geen protestants-christelijke achtergrond heeft, liggen er weinig aanknopingspunten.

Blijven of weggaan?

Als je gaven gekregen hebt om met demente bejaarden om te gaan, dan mag je niet weggaan omdat er moeilijke dingen op je afkomen. Ik weet dat niet iedereen dit werk aankan. Er zijn jongeren die in de zorgsector gaan werken en het lichamelijk niet aankunnen of voor zichzelf tot de ontdekking komen dat ze de psychische spankracht missen. Misschien ben jij met enthousiasme in de verpleging of verzorging gaan werken, maar laat je gezondheid het niet toe dat je dit inspannende en onregelmatige werk verricht. Het kan ook zijn dat er in de instelling van jou gevraagd wordt om aan activiteiten deel te nemen die niet in overeenstemming zijn met de Bijbelse waarden en normen. Er kan dan een moment komen waarop je voor een andere werkomgeving kiest. Als jij er de krachten en gaven voor gekregen hebt, blijf dan zo lang mogelijk op je post! In het boekje 'Omgaan met dementie' las ik dat op een van de afdelingen in het verpleeghuis een wandtekst hangt met de woorden: Geduld - Begrip - Liefde. In een gesprek op die afdeling over deze wandtekst zei een van de werkers: "Als ik geen liefde had voor mijn werk en de bewoners hier dan zou ik nog wel begrip kunnen opbrengen voor hun doen en laten, maar het geduld zou me ontbreken". En wat is daarmee veel gezegd! Wie heeft er geduld, doorzettingsvermogen en zelfverloochening als de liefde ontbreekt?

Mag ik je tenslotte ter overweging meegeven het woord van de Heere Jezus: 'Laat uw licht alzo schijnen voor de mensen, dat zij uw goede werken mogen zien, en uw Vader, Die in de hemelen is, verheerlijken'. 't Is Isrels God, Die krachten geeft!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen