Conferenties

De meeste winterconferenties zijn weer voorbij. Voor mij is het traditie om in Elst de conferentie te leiden. Het ging over het gebed. We hebben gehoord dat alleen de Heere ons bidden leren kan en dat Hij niettemin van ons vraagt om alle dingen aan Hem bekend te maken. Het gebed is voor Gods kinderen de ademtocht van de ziel; onmisbaar dus! De vraag werd gesteld: bid jij wel? Ken je de eenzame plaatsen waar je je hart voor de Heere openlegt?

Naast de bezinning was er ook de onderlinge ontmoeting. Fijn is dat! Een aantal jongeren ken je inmiddels. Ze zijn er al voor het vierde of vijfde jaar! Je praat met elkaar tijdens het eten en de avondwandeling. Ze maken je deelgenoot van hun zorgen. Over thuis, als er ernstige ziekte is, als het tussen vader en moeder niet goed gaat. Over hun moeilijkheden om een handicap of anders-zijn te accepteren. Vragen ook over de weg van de bekering. Hoe werkt de Heere? Hoe verhoort Hij het gebed? Wat ben je dan blij ais er tijdens de vragenbeantwoording ongedacht ingegaan wordt op deze vragen. Wat werd er geluisterd toen de dominee vertelde hoe de Heere in een moeilijke weg tot hem gesproken had. Dat Hij werkelijk loort en antwoordt! Er was een stil gebed in mijn hart of de Heere deze woorden zou willen zegenen. Wat is het gebed voor de jongeren nodig. U begrijpt dat ik ook graag ouders en ambtsdragers erbij betrek. God geve u en mij een biddag voor onze kinderen en jongeren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen