De wereld op zijn kop

Soms staat de wereld op zijn kop. Denk je het ene moment nog zeker te weten dat hoofddoekjes ouderwets zijn, het volgende moment moet je je gedachten alweer bijstellen. Ja, mijn moeder en mijn tante droegen een jaar of dertig geleden weleens een hoofddoekje. En van foto's in de krant weet ik dat ze in Rusland nog altijd gedragen worden. Maar in het Nederland van het jaar 2000 zal een jonge meid het toch niet in haar hoofd halen zo'n ding om haar haar te knopen? Jawel, dus!

De verrassing wordt nog groter als ik ontdek dat het soms juist de wat modernere meiden zijn die met hoofddoek om rondlopen, terwijl het verzet niet zelden komt van wat meer behoudende personen. Die menen te weten dat het verschijnsel hoofddoekjes uit de filmwereld is overgewaaid en dus maar beter bestreden kan worden. Zeg nu zelf: hier lijkt toch sprake van een omgekeerde wereld.

Zondagsarbeid

Een tweede voorbeeld - en daar wil ik het nu wat uitgebreider over hebben - vind ik in de politiek. Nog niet zo lang geleden werd in de Tweede Kamer een initiatiefwet ingediend om mensen die gewetensbezwaard zijn tegen zondagsarbeid beter te beschermen. Aha, zeker ingediend door de SGP, of anders door de RPF? Nee, dus! Indiener van dat wetsvoorstel is nota bene een D66'er, dus een aanhanger van een partij die doorgaans van God noch gebod wil weten. 

Een verrassende zaak? Ja, en het wordt nog gekker. Want wie verzetten zich in eerste instantie fel tegen dit voorstel? Een christelijke organisatie zoals het Gereformeerd Maatschappelijk Verbond (GMV), alsmede het CDA en de RPF. Ook hier vraag ik: dit lijkt toch de wereld op zijn kop?

Gelijke kansen

Toch is de gang van zaken bij nader inzien minder vreemd dan hij op het eerste gezicht lijkt. Om te beginnen: waarom dient een D66'er een wetsvoorstel in om orthodoxe christenen te beschermen tegen zondagsarbeid? Het antwoord is vrij eenvoudig: vanwege zijn principe.

D66 vindt immers dat alle mensen gelijke kansen en mogelijkheden moeten hebben. Welnu, dan moeten ook christenen in de huidige maatschappij vrij zijn om hun eigen keuzes te maken. D66 vindt dat niemand gediscrimineerd mag worden, dus ook christenen niet.

Nadat Bakker zich door de Reformatorisch Maatschappelijke Unie (RMU) heeft laten overtuigen van de problemen die er op dit gebied zijn, heeft hij zijn wetsvoorstel ingediend. Een wetsvoorstel dat trouwens ook van toepassing is op moslims die bijvoorbeeld op vrijdag niet willen werken, of Joden die de zaterdag vrij willen houden van arbeid. Ook die mogen volgens Bakker niet gediscrimineerd worden.

Moslims

Maar waarom verzetten christelijke organisaties zich dan tegen dit plan? Ook dat kan verklaard worden. Sommigen van hen hebben moeite met het idee om moslims het recht te geven op vrijdag niet te hoeven werken. Anderen hebben het gevoel dat christenen in dit wetsvoorstel in een hoekje worden gezet. In de trant van: een 'normaal' mens werkt op zondag net zo goed als op een andere dag, maar daarnaast heb je een bijzonder slag mensen, christenen genaamd, die dat niet willen. Nu ja, als die mensen het daar echt zo moeilijk mee hebben, dan willen wij hun gewetensbezwaren wel respecteren. Vooruit dan maar, dan maken we voor hen een uitzondering.

Dat moeten we ons niet laten aanleunen, vinden veel christelijke organisaties. De zondag is niet alleen heilzaam voor ons, maar voor iedereen in Nederland. Een vaste rustdag, waarop een groot deel van de economie stil ligt, zorgt ervoor dat mensen rust krijgen en aandacht voor elkaar houden. Het is een misvatting, zeggen deze organisaties, dat alleen christenen moeite hebben met werken op zondag. Ook veel niet-godsdienstige mensen hebben er een vreselijke hekel aan. Daarom moet iedereen in Nederland het recht krijgen zondagswerk te weigeren, tenzij het gaat om verzorgende beroepen of agrarisch werk.

Vreemdeling

Zo is het dus best begrijpelijk dat juist christenen zich verzetten tegen het wetsvoorstel van D66-kamerlid Bakker. Als het politiek haalbaar is om iedereen in Nederland het recht te geven werken op zondag te weigeren, is dat natuurlijk het beste. Maar wat als over een aantal maanden zou blijken dat het niet haalbaar is en de regeling voor gewetensbezwaarden wel? Moet je je daar dan tegen verzetten omdat christenen daardoor in een uitzonderingspositie komen? Ik denk het niet. Christenen bevinden zich toch al in een uitzonderingspositie? Wie God echt wil dienen naar Zijn Woord, is toch al een vreemdeling op de aarde?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen