Leer ons bidden...

Leer ons...

"De tien geboden vormen de regel voor ons leven, de twaalf artikelen bevatten de hoofdsom van ons geloof en het gebed des HEEREN is het voorschrift voor het gebed" (Watson). Het gebed is de "voornaamste oefening des geloofs" (Calvijn). In de Bijbel wordt de grote betekenis van het gebed op verschillende plaatsen benadrukt. "Bidt, en u zal gegeven worden; zoekt, en gij zult vinden; klopt, en u zal opengedaan worden" (Mattheüs 7: 7). In Psalm 81: 11b staat: "Doe uw mond wijd open, en Ik zal hem vervullen". De eis van het gebed is voluit schriftuurlijk. Toch is bidden een werk van het geloof. "Heere, leer ons bidden" is de belijdenis van de discipelen. De grote apostel Paulus schrijft: "Wij weten niet wat wij bidden zullen gelijk het behoort" (Romeinen 8: 26). Doch Paulus weet ook door genade dat "de Geest Zelf bidt voor ons met onuitsprekelijke zuchtingen" (Romeinen 8: 26). Wat een wonder als we zo hebben mogen leren bidden. Dan is bidden een heilige onmogelijkheid. En toch een heerlijk werk. Het is een genadegave van de Heilige Geest! De Heere Jezus heeft Zijn Kerk leren bidden. Heere, leer ons bidden...

Zo zegt...

Het gebed des Heeren bestaat uit drie delen: een aanspraak, een zestal beden en een slot. In het volmaakte gebed vinden we een duidelijke Bijbelse orde! Het is opmerkelijk dat de eerste drie beden betrekking hebben op de eer van God. Daarna komen er drie beden met betrekking tot onze noden. Het eerste en het voornaamste is de eer van God. Daarna zijn er drie beden gericht op onze nooddruft. In het volmaakte gebed ligt ook een heilig evenwicht. Vijf beden hebben betrekking op geestelijke zaken. In die beden gaat het om de eer van God en om onze verhouding tot God. De mens is voor een eeuwigheid geschapen. De eeuwige dingen zijn het belangrijkste in het leven. Toch wordt het aardse niet vergeten. De Heere Jezus heeft Zijn kinderen ook leren bidden: Geef ons heden ons dagelijks brood. Genade maakt geen onnatuurlijke mensen! Tenslotte valt nog op het persoonlijke karakter van het 'Onze Vader'. De persoonlijke voornaamwoorden (vergeef ons...) wijzen op de noodzaak van een persoonlijke en innerlijke betrekking tussen de Heere en Zijn kinderen. Keer op keer wordt het persoonlijke element in de Bijbel benadrukt. Het gebed is geen dorre beschouwing, maar het behoort werkelijk een ademtocht der ziel te zijn. Calvijn spreekt nogal eens over levendige en vurige gebeden!

De aanspraak

Het is opmerkelijk dat de Heere Jezus Zijn kinderen leert bidden met sobere eenvoud. "Onze Vader" is het begin van het volmaakte gebed. In dit begin beluisteren wij een kinderlijke vrees voor de hoge God. Er is geen slaafse vrees voor God. De slaafse vrees is angst voor God en benauwdheid over de straf op de zonde. Slaafse vrees kent niet het geheim van de liefde van God die in het hart wordt uitgestort. Kaïn, Judas, Saul, zijn voorbeelden van slaafse vrees voor God. De Heere Jezus wijst op het kindschap van Gods kinderen. Het kindschap is gefundeerd in het Middelaarswerk van Christus. Kinderen hebben een kinderlijke vrees voor de hoge God. Vrees krijgt dan de gedachte van ontzag, eerbied en gepaste vrijmoedigheid. De kinderlijke vrees is de grondhouding van het ware gebed. Door genade worden Gods kinderen weer hersteld in de gemeenschap met God. Die herstelde gemeenschap klinkt door in de Vadernaam.

Moeilijk

Mag een onbekeerd mens het 'Onze Vader' bidden? Dit is een moeilijke vraag. Enerzijds zijn er mensen die met het grootste gemak het 'Onze Vader' bidden. Anderzijds kan er ook dorre rechtzinnigheid zijn. Kan iemand die onbekeerd is wel belijdenis doen? Kan iemand die onbekeerd is wel kinderen laten dopen? Kan een onbekeerd mens eigenlijk wel bidden? De vraag stellen is tevens het antwoord. Geen mens heeft het recht om onbekeerd te zijn. Laat het maar klemmen in ons leven. Ook in het gebedsleven. Smytegelt houdt in dit verband de onbekeerde het volgende voor. "Maar zeg dan: "Hebt ge maar die natuurlijke zegen?" Zegen Gij Mij ook, mijn Vader, zegen mij ook met dat geluk, dat ik U ook in Christus door de Geest, uit kracht van herschepping, Vader mag noemen."

Uw Naam worde geheiligd

De Naam van God is Zijn wezen. De eerste bede gaat over de heiliging van Gods wezen. Door de zonde zijn wij losgeraakt van God. Paulus zegt: "Er is niemand die verstandig is, er is niemand die God zoekt" (Romeinen 3: 11). In de eerste bede wordt gevraagd om rechte, ware kennis van God. De bidder smeekt om het wonder van Goddelijke genade. Het eeuwige leven bestaat in de ware kennis van God. "En dit is het eeuwige leven, dat zij U kennen, den enigen waarachtigen God, en Jezus Christus, Dien Gij gezonden hebt" (Johannes 17: 3). Tevens ligt in deze eerste bede een erkenning van de deugden van God. Zijn Naam schittert in Zijn eigenschappen. In het werk der genade en in het werk der schepping komt de veelvuldige wijsheid en genade van God openbaar. In deze bede ligt ook een opgave. Het is belangrijk dat de eer van God gestalte krijgt in het leven. Calvijn heeft in zijn catechismus de eer van God het hoofddoel van ons bestaan genoemd. "O HEERE, onze Heere, hoe heerlijk is Uw Naam op de ganse aarde!"

Uw koninkrijk kome

Het koninkrijk van God is een belangrijke gedachte in de Bijbel. De Heere Jezus predikte het Koninkrijk van God. In deze wereld richt God Zijn koninkrijk op. In Christus is het koninkrijk nabijgekomen. Op de jongste dag zal het Koninkrijk van God zich in volle heerlijkheid openbaren. De Kerk leert bidden om de komst van het koninkrijk van God. In de eerste plaats is hier de bewaring van Gods Kerk van belang. De Kerk van God is omringd door vele doodsvijanden. Het is eigenlijk een wonder dat er een Kerk is. Steeds heeft de Kerk te waken tegen de werken van de duivel, het geweld van de wereld en de raadslagen van de boze. Het christenleven is een leven van strijd. Er is een voortdurende strijd tegen een driehoofdige vijand.

De vermeerdering van Gods Kerk is een andere gedachte in de tweede bede. De Kerk des Heeren is altijd zendingskerk. Het Evangelie is een blijde boodschap. Het is de opdracht van de Koning van de kerk om deze boodschap te brengen tot aan de einden der aarde. "Gaat dan heen, onderwijst al de volken, dezelve dopende in den Naam des Vaders en des Zoons en des Heiligen Geestes; lerende hen onderhouden alles wat Ik u geboden heb" (Mattheüs 28: 19). Het Evangelie moet worden gebracht aan Joden, blinde heidenen en moderne heidenen! Geve de Heere arbeiders en middelen om het Evangelie te brengen aan onze naaste. "Uw Koninkrijk kome" mag niet verflauwen. Juist onze tijd heeft het Evangelie van Gods reddende genade zo bitterhard nodigl 

Uw wil geschiede

De wil van God kan worden onderscheiden in de wil des bevels en de wil des besluits. De wil des bevels bepaalt ons bij Gods geboden en Gods eis op alle mensen. De wil des bevels zegt wat wij doen moeten. De wil des besluits bepaalt wat er op aarde gebeurt. De raad des Heeren zal bestaan!

In de derde bede gaat het om de volvoering van Gods wil. Daarvoor is nodig dat we onze eigen wil leren verzaken. Onze wil is van nature boos en verkeerd. De Heere Jezus heeft dat gezegd. "En gij wilt tot Mij niet komen, opdat gij het leven moogt hebben" (Johannes 5: 40). De erkenning van onze onwil ten goede ligt opgesloten in de derde bede. Het is echter ook de begeerte van de ware bidder dat alleen Gods wil zou mogen geschieden. In de tijd van de Reformatie was het de hoogste begeerte om God naar Zijn Woord te dienen. Wij kunnen Gods wil niet begrijpen. De 
Heere is wonderlijk en soeverein. Wel leert Gods kerk de wil van God, door genade, betrachten en aanbidden. Christus heeft volmaakt naar deze bede gehandeld. Hij was op aarde om de wil Zijns Vaders te doen. Hij heeft het gedaan... tot in de diepte van de drievoudige dood! Uw wil geschiede was de inhoud van Zijn leven! Dit Middelaarwerk is de troost van al Gods kinderen!

De spits van de derde bede gaat uiteindelijk naar ons eigen hart. De catechismus leert dat het nodig is God "zonder enig tegenspreken gehoorzaam te zijn". Dit reikt uiteindelijk heel ver. Zonder enig tegenspreken ging Abraham weg uit Ur. Zonder enig tegenspreken ging Paulus naar Filippi. Zonder enig tegenspreken was Johannes op Patmos. Van nature zijn wij nooit zonder enig tegenspreken. Toch is Gods weg de beste weg. Beoefende genade wint daarvoor in. Dan leren we verstaan "Want Mijn gedachten zijn niet ulieder gedachten, en uw wegen zijn niet Mijn wegen, spreekt de HEERE". In de hemel zullen echter al Gods kinderen zingen van de wijze wegen des Heeren. In de eeuwige heerlijkheid zijn alle vragen opgelost! 

Dagelijks brood 
De Heere Jezus leert Zijn Kerk bidden om dagelijks brood. Ook de tijdelijke noden krijgen aandacht in het volmaakte gebed. Armoede kan verbitteren. Rijkdom kan hoogmoedig maken. Een gevallen mens is tot alles in staat. In de vierde bede gaat het om wat we nodig hebben. Brood is een ruim begrip en slaat op alle tijdelijke nooddruft. Het heeft betrekking op eten en drinken. Het slaat op kleding en gezondheid. Het ziet op huisvesting en huwelijksleven. Geen ding behoeven we buiten het gebed te houden. Wat zijn er ook veel voorbeelden in de Bijbel waarbij mensen met een uiterlijke nood tot de Heere komen.

Mag je, ook als je onbekeerd bent, je tijdelijke nood aan God voorleggen? Mag je bidden om hulp bij het tentamen? Mag je bidden om een goede levengezel? Mag je bidden om een andere baan? Mag je bidden om een beter huwelijksleven van je ouders? Aan wie kunnen we beter onze nood voorleggen? Keer op keer worden we in de Bijbel aangespoord om onze nood voor te leggen aan God. God hoort, naar het woord van de Heere Jezus, zelfs het geroep van de jonge raven! 

Wel moeten we in onze gebeden maat houden. Bidden is uiteindelijk onze nood voorleggen aan God. Het is echter ook, en dat wil ik bij de vierde bede benadrukken, aan God overlaten hoe Hij in onze nood wil voorzien! Wij mogen God niet voorschrijven hoe Hij ons moet helpen. Zeker in de tijdelijke noden is God soeverein! Hij is niets verplicht! 

Onze schulden 
Zonden zijn schulden voor God. De schuld van de zonde is groot en zwaar. Van nature denken we gering over de zonde. Ergens diep in ons hart schuilt de gedachte dat de zonde wellicht zo ernstig nog niet is. De bidder van het volmaakte gebed komt tot erkenning van zijn schuld voor God. De schuld van de zonde is heel erg groot. De boetpsalmen onderwijzen ons daarin heel erg duidelijk. De Bijbel leert ons echter ook de vergeving van de zonden. Het bloed van Christus is het enige en het volkomen reinigingsmiddel tegen de zonde. Alleen in het bloed van Christus is vergeving. Hoe noodzakelijk is toch de toepassing, door de Heilige Geest, van het werk van Christus in ons leven. Zonder geloof is het onmogelijk Gode te behagen.

De bede om vergeving is een gedurige bede van Gods Kerk. Tot aan de laatste ademsnik blijft Gods kind een arme zondaar. Op aangrijpende wijze heeft Paulus in Romeinen 7 het vernieuwde leven van Gods kinderen beschreven. Laten we erom denken dat het leven der genade een rijk leven is in Christus. In zichzelf blijven Gods kinderen tot aan het einde van hun leven arm en behoeftig. 

Onze strijd 
De kinderen van God hebben op aarde een geestelijke strijd. Strijd is een bekend woord in de Bijbel. De Heere Jezus zegt: "Strijdt om in te gaan door de enge poort" (Lukas 13: 24). Er zijn veel vijanden waartegen getreden moet worden. De satan wordt de overste van deze wereld genoemd. Hij gaat 
om als een briesende leeuw en als een engel des lichts. De zuigkracht van de wereld is ook groot. Het grootste gevaar zit echter van binnen. Gods kinderen, en wij allen, hebben een boos hart. In de zesde bede wordt gebeden tegen verzoeking en wordt gevraagd om verlossing van de boze. Het is genade als de Heere Zijn kinderen wil bewaren voor verzoekingen.

In de zesde bede ligt echter ook een opgave. Laten we de verleidingen van de wereld mijden. Wij kunnen niet uit de wereld gaan! Wel moeten we waken en bidden. Laten we elkaar waarschuwen voor de verkeerde invloed van slechte boeken, goddeloze muziek, een verwaterd evangelie, de moderne massamedia, enzovoort. We bidden om leiding. Laten we ook oppassen. Simson ging spelen met de zonde. Het heeft hem zijn beide ogen gekost! 

Het ware bidden 
Bidden is geloofswerk. Het ware gebed is een gave van God. Toch eist de Bijbel het gebed. In de weg van het gebed wil de Heere genade geven en verheerlijken. Het gebed is niet de grond van de genade. Het gebed is de weg waarlangs en waarin de Heere Zijn weldaden geeft. God schenkt de Geest van de genade en der gebeden. Die Geest is uitgestort op de Pinksterdag. Het is de Heilige Geest die in zondaren woont en werkt. De Geest van Pinksteren waait ook vandaag nog. Het huis des Vaders is nog niet vol! Laat dat een aansporing zijn om te volharden in het gebed. Wat is het erg als we geen geregeld gebedsleven kennen. Dan gaat het niet goed in ons leven. "Ontwaakt gij die slaapt en staat op uit de doden en Christus zal over u lichten." 

Wat een wonder als de Heere het geroep gaat horen. Dat is geen vrucht van onze akker. De tollenaar in de tempel sloeg op zijn borst. Hij keurde zichzelf af. Hij werd ook afgekeurd door de farizeeër. Hij stond in de tempel als een arme en schuldige zondaar voor God. En juist die afgekeurde man wordt door God goedgekeurd. Niet om zijn gebed. Niet om zijn ootmoedige houding. Hij ging af gerechtvaardigd naar zijn huis. Hij werd aangenomen om Jezus' wil. Gods werk was in zijn hart. Gods kracht kwam openbaar. Ben jij zo'n bidder? Ben ik zo'n zoeker? Zulke bidders worden zeker gehoord. God is goed voor slechte mensen. 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen