De erfenis der vaderen afgenomen

De wijngaard van Naboth

Achab, de koning van het Tienstammenrijk Israël, wandelt in zijn koninklijke lusthof bij het buitenverblijf in Jizreël. Naast deze prachtige tuin ligt de wijngaard van Naboth. De koning ziet die wijngaard en begeert dat stuk grond als moestuin, als kruidhof bij zijn grote tuin te krijgen.

Hier ziet u de begeerte, die de zonde baart en die straks uitloopt op de dood. Hier ziet u de verwoestende zonde van de begeerte, die in het paradijs al begonnen is: Eva zag, begeerde en... nam!

't Zal geen moeite kosten om de wijngaard te krijgen, denkt Achab, want als koning behoeft hij slechts een bevel te geven en Naboth zal zijn wijngaard afstaan. Natuurlijk zal Achab hem dan geld of een ander stuk grond daarvoor in de plaats geven.

Maar zo gaat het niet. Naboth weigert. Dat is geen onwil of koppigheid, geen gehechtheid aan de grond of eigenbelang. Nee, Naboth is gehoorzaam aan Gods gebod. Van dat gebod lezen we in Leviticus 25. Het land - door de Heere als erfdeel gegeven - mocht slechts in uiterste nood verkocht worden en werd in het jubeljaar aan de eigenaar teruggegeven. Naboth is Gode meer gehoorzaam dan de koning en zegt: "Dat late de Heere verre van mij zijn, dat ik u de erve mijner vaderen geven zou".

De erfenis van onze vaderen

Hebben wij ook een erfenis der vaderen? Jazeker. In de eerste plaats is dat wel het zuivere Woord van God. Of hebben we de Bijbel uit gemakzucht al ingeruild? Vinden we de taal te moeilijk? Willen we ons niet meer inspannen?

De Heere gaf in de Reformatie mannen als Luther, Calvijn en Zwingli. Zij haalden Gods Woord weer onder het stof vandaan en mochten deze waarheid doorgeven: de mens kan nooit door zijn werken zalig worden, maar de rechtvaardige zal uit het geloof leven (Romeinen 1: 17).

Ook de belijdenisgeschriften behoren tot dat erfdeel. De Nederlandse Geloofsbelijdenis, opgesteld door Guido de Brès, die aan de wereld wilde doorgeven wat de kerk op grond van Gods Woord gelooft; de Heidelbergse Catechismus, waarin de geloofsleer zo duidelijk en naar het Woord wordt getekend; en de Dordtse Leerregels, die stelling nemen tegen de remonstranten - ook vandaag nog! Hebben we er nog belangstelling en liefde voor?

Of is die erfenis ons al afgenomen? Besteden we er op onze vrouwenverenigingen nog aandacht aan? Lees bijvoorbeeld op een verenigingsavond eens voor uit de brieven, die Guido de Brès vanuit de gevangenis aan zijn vrouw schreef. Daarin schrijft hij onder andere dat zijn hart opspringt van vreugde, omdat de tijd van zijn sterven nabij is.

De Nadere Reformatie bracht ons heel wat lectuur. Dat zijn de 'oudvaders', die veel geprezen, maar weinig gelezen worden. Laten we toch ook over die erfenis der vaderen waken. Lees iedere dag een (kort) gedeelte uit bijvoorbeeld "Het zien op Jezus" van Isaac Ambrosius, of uit "De viervoudige staat" van Boston. Of neem "Het ABC des geloofs" van Comrie, of "Het Innige Christendom" van Schortinghuis.

Die erfenis moet ook doorgegeven worden aan onze kinderen. Wij zullen het onze kinderen moeten inscherpen! Veel preken zijn er ook van 19e en 20e eeuwse predikanten, die waard zijn om gelezen te worden. Deze behoren ook tot de erfenis der vaderen. Paulus schrijft aan Timotheüs: "Bewaar het pand u toebetrouwd!" Die waarschuwing geldt ook voor ons.

De spiegel van Gods wet

Naboth blijft getrouw aan de wet Gods. Hij krijgt er zich voor over. Wat is dat beschamend! Want wat doen wij met onze erfenis? Hebben wij nog wel Gods Woord als richtsnoer voor het leven van elke dag? Wat gaat er van ons uit? De kerk is verdeeld en zelfingenomen. De onderlinge liefde wordt gemist. En toch moet de kerk het zout der aarde zijn. Wat is dat zout smakeloos geworden. De kerk zakt af in leer en leven. En een volk, dat afgerekend heeft met God en met de erve der vaderen, krijgt de regering die het verdient! "Zo priesters, zo overheid, zo volk..."

Toch spreekt de Heere nog in de tekenen der tijden, maar wie merkt het op? Gods wet wordt in alle geboden door overheid en volk overtreden. We buigen voor wetenschap, cultuur en techniek. We beginnen en eindigen in de mens. Ons land is een vloekende natie geworden. Gods dag is een dag van uitgaan en ijdel vermaak. Het gezin staat onder druk; wat zijn we daarin ook wereldgelijkvormig. De lusten en het eigenbelang van de mens staan voorop en daarom moet de abortus- en euthanasiepraktijk verruimd worden. Echtscheidingen, getolereerde homofilie, bandeloosheid en zedeloosheid - het zijn roepende zonden, een voortgaande en haastige verrotting.

Het bezit is niet veilig en de ene zonde brengt de andere voort! Onze samenleving is 'verleugend". Valse getuigen zijn er ook nu nog. Het begeren is wel een speciale zonde van onze tijd: we willen rijk worden en overdadig leven.

Ligt dit alles ver bij ons vandaan? Moeten we al deze overtredingen bij een ander zoeken? Nee, als de spiegel van Gods wet ons voorgehouden wordt, krijgen we allemaal huisbezoek!

Geestelijke lessen

In gehoorzaamheid en getrouwheid weerstaat Naboth de overheid. Koning Achab krijgt de wijngaard niet. In kinderachtige gemelijkheid blijft Achab dan op zijn bed liggen. Hij weigert zelfs te eten. Maar Izébel, zijn goddeloze vrouw, weet wel raad. Door middel van valse aanklachten, een corrupte rechtbank en het schijnbaar handhaven van Gods eer wordt Naboth vermoord. Het is een aaneenschakeling van gruwelen!

Wij vragen ons soms af, waarom de Heere heeft toegelaten dat Naboth vermoord wordt en Achab in wellust verder kan leven. Ons rechtsgevoel komt daartegen in opstand. Ook in ons leven zijn echter vele raadselen. Dat we maar in afhankelijkheid van de Heere zouden leven!

De goddeloze overheid in Naboths dagen en in onze dagen, die met God heeft afgerekend, ontkomt echter Gods wraakzwaard niet. Maar ook wij zijn doodschuldig, want wij hebben van nature hetzelfde boze hart als Achab. In de geschiedenis van Naboth liggen geestelijke lessen. Hij betaalde zijn gehoorzaamheid aan Gods wet met zijn leven. Hij boog onder het recht van God. De meerdere Naboth, de Heere Jezus Christus, werd onschuldig voor de vierschaar gedaagd. Valse getuigen beschuldigden Hem en het vonnis werd uitgesproken: Hij is des doods schuldig! Zo liet Christus Zijn lichaam verbreken aan het kruis. En dat voor zondaren die het rechtvaardig oordeel Gods verdiend hebben. Die niet weten hoe ze uit hun ellende verlost zouden kunnen worden. Is er dan nog een middel om tot genade te komen? Op grond van Christus' verdienste kunnen wetschenders en overtreders van alle geboden nog vergeving van zonden ontvangen.

En nu?

"Dat late de Heere verre van mij zijn", zei Naboth. Staan wij ook zo in deze wereld, in deze maatschappij? Zijn wij en onze kinderen wel getrouw aan Gods geboden, ondanks spot, smaad en hoon? 't Zal voor de jeugd moeilijker worden bepaalde beroepen uit te oefenen. Zondagsarbeid wordt bijvoorbeeld heel gewoon. Maar het is niet vreemd, dat voor christenen geen plaats is in de wereld en dat ze gediscrimineerd worden. Dat zegt de Heere Zelf: Zij hebben Mij vervolgd, zij zullen ook u vervolgen; zij hebben Mij gehaat, zij zullen ook u haten.

Of doen we mee met de wereld als we op school zijn, op ons werk, of thuis? Toch zal er altijd een overblijfsel zijn. Er zullen er altijd zijn, die getrouw mogen blijven, zelfs tot in de dood toe. Zij gaan door veel strijd, door druk en vervolging, door veel lijden op de eeuwige heerlijkheid aan. De Heere zal Zijn erfdeel nooit begeven en verlaten. Hij zal hen hulp en kracht geven. Er staat: "Hun bloed, hun tranen en hun lijden zijn dierbaar in Zijn oog."

Geve de Heere aan ons allen die getrouwmakende genade om de erfenis der vaderen in leer en leven te bewaren! Dat de liefde van Christus ons dringt om die erfenis ook door te geven, tot eer en verheerlijking van Gods grote Naam.

Nadat ds. Schipper, ds. Gunst en ds. Kleppe hun referaat hadden uitgesproken, volgde in de middagvergadering de vragenbeantwoording. Vele vragen werden er gesteld en beantwoord. Het openingswoord van ds. Van Dieren, de referaten en de vragenbeantwoording zijn nog te beluisteren. Bij het Lectuurfonds zijn van alle drie de regiodagen cassettebandjes te koop.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen