Toeleidende wegen tot Christus

Wat is een toeleidende weg?

Om ergens te komen moet je reizen. Als je vanuit de ene plaats naar de andere wilt, gaat dat over een weg en meestal nemen we de kortste weg ergens heen. Zo is het ook nodig om tot Christus te leren gaan. Hij is van nature niet in ons hart en wij liggen van nature niet aan Zijn voeten. Wij moeten tot Hem gebracht worden. De wijze waarop een zondaar bij Christus wordt gebracht, noemen we wel een toeleidende weg. Anders gezegd: de Heere maakt plaats in het hart voor Zijn Zoon en beweegt een zondaar tot Hem te vluchten door het werk van de heilige Geest in het hart.

Ver weg en toch dicht bij

Als je zegt dat er geen toeleidende weg tot Christus zou zijn, zou dat betekenen dat je denkt dat je al bij Hem bent. Of dat Hij al zo dicht bij je is, dat je niet meer tot Hem hoeft te komen. Daar ben ik het echter niet mee eens. Al is het waar dat de Heere Jezus in zekere zin niet ver van ons vandaan is, toch is ons hart ver bij Hem vandaan. De Heere Christus is dichtbij in het Woord van God en we hoeven niet naar de andere kant van de wereld te reizen om Hem te ontmoeten. Maar toch moet ons hart op zo'n wijze bewerkt worden, dat we tot Hem vluchten. Helaas loopt een mens van nature de verkeerde kant op. En om eerlijk te zijn: Gods kinderen maken vaak omwegen. Dat is ook niet zoals het moet. De Heere leidt nooit van Zijn Zoon Christus af en om Hem heen, maar de Heere wil een zondaar rechtstreeks naar Hem toe brengen.

Weerbarstig

Het is echter erg moeilijk, ja zelfs onmogelijk, voor zondaren om zomaar als een hulpbehoevende en lege goddeloze alles in Christus te zoeken. Jesaja zegt er zo duidelijk over, dat er geen gedaante of heerlijkheid in Christus is voor de natuurlijke mens. Er kunnen wat indrukken zijn van Zijn goedheid in een onherboren hart, maar niet veel meer dan dat. Er is geen wezenlijke honger naar een schuldovernemende Borg. Als de Heere niet naar Christus zou toeleiden, zou de zondaar nooit tot de Zaligmaker komen. Sterker, de Heere bewerkt de zondaar gedurende kortere of langere tijd om hem zo arm te laten worden dat hij het buiten Jezus niet meer kan uithouden.

Zijwegen

Er is dus een zekere weg tot Christus. Maar begrijp me niet verkeerd. Het wil niet zeggen dat een zondaar niet rechtstreeks tot Christus mag komen, ledereen is welkom om zonder dralen en onvoorwaardelijk en onmiddellijk zich tot Hem te wenden. De toeleidende weg is een rechte weg tot Christus. Maar Gods Woord en de praktijk leert helaas dat zondaren omwegen nemen en alleen tot Christus gaan door de onwederstandelijke werking van God de Heilige Geest. Wat is een voorbeeld van zo'n zijweg? Dat Gods kinderen proberen zalig te worden door goede werken te doen en niet komen zoals ze zijn. Zodoende kan een overtuigde zondaar het vaak zo lang stellen zonder alles in Christus te zoeken. O wat is het volk van God een dwaas volk. Je moet en mag er jaloers op zijn, maar de Heere ziet met verdriet aan hoe lang het duurt voor ze het leven in eigen hand niet meer kunnen houden.

Vroeg rijp, vroeg rot

Jullie mogen best weten dat ik niet een zondaar van Christus wil afhouden, maar wel bezorgd ben over hen die zo gauw klaar en zo hoog bekeerd zijn. Mattheüs 13 leert ons over het zaad dat op steenachtige plaatsen valt en snel ontkiemt en opschiet. De Heere heeft er Zelf de uitleg van gegeven. Het wijst op hen die het Woord Gods terstond (snel en onmiddellijk) met vreugde ontvangen, maar het heeft geen diepte van aarde en het verdort. Calvijn zegt ervan, dat er al in zijn dagen zo velen waren die met graagte het Evangelie omhelzen en kort daarna weer afvallen. Hij schrijft dat het hart van deze mensen niet goed en grondig is onderworpen en de zachtheid missen die zo nodig is voor gedurige voeding. Ik kan aanraden zijn commentaar op Mattheüs 13: 20 zelf te lezen. Hij spoort een ieder aan zich nauwkeurig te onderzoeken. Helaas is het ook in het geestelijke maar al te vaak waar: "Vroeg rijp, vroeg rot."

Christus verborgen?

Anderzijds moet ik met droefheid zeggen, dat sommigen zichzelf op de been houden met te zeggen dat Christus de meest verborgen Persoon is. Is Christus werkelijk verborgen? Ja, dat is Hij inderdaad voor onze blinde ziels-ogen. Maar dat is nu juist het ongeluk van hen die Hem niet kunnen missen en geen andere grond zoeken dan in Hem. Als het hele huis der zaligheid echter gebouwd is op wat vroeger eens is ervaren, zonder zelfs maar een gelovig hongeren naar de Zaligmaker, wordt er op zand gebouwd en de stormen en winden van Gods oordeel zullen het huis naar de afgrond slepen.

Zaligmakend?

Tenslotte nog aandacht voor enkele vragen.

"Is de toeleidende weg zaligmakend?" Als de Heere de zondaar bij de hand neemt en naar Christus leidt, is het zaligmakende werk begonnen. Maar hoe kun je weten of je op de weg naar Christus bent? Dat weet je alleen maar als je iets van Hem mag zien met een oog des geloofs en uitroept: alles wat aan Hem is, is gans begeerlijk. Het is gevaarlijk aan te nemen dat ik wel op de goede weg zit, als ik het einddoel nog niet eens gezien heb.

Zelf zoeken?

Een tweede vraag: "Kun je die weg zelf zoeken?" Laat ik beginnen te zeggen dat we de Zaligmaker moeten zoeken. Het zoeken van een weg tot Hem klinkt alsof we onszelf moeten waardig maken om tot Hem te komen. En of we zelf wat kunnen doen? Wij kunnen niets doen, en moeten alles. We moeten de middelen gebruiken, maar nog veel meer; we moeten ons bekeren tot de Heere en geloven in Christus. Dat we dat niet meer kunnen door onze diepe val, neemt de eis van bekering en geloof niet weg. Als ik een raad mag geven: overdenk je zonden en vervloeking. Bepeins dat je tegen al Gods geboden zwaar hebt gezondigd. Overdenk hoe goed de Heere is, en hoe waardig om gediend te worden. Zoek verootmoedigd te worden en zoek niets om je aangenaam te maken voor God. Weet dat goddelozen welkom zijn zich rechtstreeks tot de Middelaar te wenden. Hij roept dat die dorst heeft mag komen en die wil mag nemen van het water des levens om niet (Openbaring 22: 17).

Vinden

Wat het is om de Heere Jezus te vinden? Met andere woorden: wat is het om aan het einde van de weg bij Hem aan te komen? Wel, dat is een van de heerlijkste ogenblikken in het leven van Gods kinderen. Afhankelijk van hoeveel de Heere van Hem openbaart, mogen ze genieten van een geloofsgezicht op Hem. Met geestelijke ogen zien ze de Koning in Zijn schoonheid en reken erop dat het gemoed dan vol is. Dan kun je bijna niet meer praten van geluk. Zo vonden de herders uit Efratha's veld het Kindeke in de kribbe. Zo vinden Gods kinderen de Zaligmaker telkens opnieuw, omdat de Heilige Geest telkens tot Hem leidt.

Omwegen

Aan Abraham was beloofd dat hij een zoon zou hebben uit Sara, en het duurde zo lang voor de Heere de belofte vervulde. En wat deed Abraham? Hij dacht de Heere wat te kunnen helpen en trouwde met Hagar. Hij nam een omweg! Je weet wat er van deze poging is terecht gekomen: er kwam alleen maar ruzie van in Abrahams tent, en hij moest de dienstmaagd en haar zoon uitwerpen om de Heere alleen het werk te laten doen. Misschien denk je dat ik nu aan het vergeestelijken ben. Ik zou zeggen: lees maar wat Paulus over deze geschiedenis schreef in Galaten 4: 21 e.v. Bestudeer ook de volgende Schriftgedeelten: Jeremia 3: 13; Hosea 5: 15; Hosea 11: 10 en 11; Romeinen 7: 9.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen