Waar hoor ik thuis?

"Die wonen wel een dorpje verderop, maar dan blijven jullie toch een beetje bij elkaar."

Roger knikt. Hij fluistert tegen Hannah: "Ga maar met die aardige mevrouw mee. Ik kom je gauw een keertje opzoeken, goed?"

Hij voelt de tranen achter zijn ogen prikken. Vlug kijkt hij een andere kant op. Als de papieren getekend zijn, zwaait Roger nog een keer naar Hannah, maar die kijkt al niet meer. Roger mag naast de boer op de wagen zitten. Hij zegt niet veel onderweg. Hij voelt zich eenzaam zonder Hannah. Soms kijkt hij opzij naar de boer. Deze wijst af en toe iets aan. Een vogel op een tak, een paard in het veld. Hij vertelt ook dat ze zelf vijf kinderen hebben: drie meisjes en twee jongens. Als ze aankomen op de boerderij, laat de boerin hem zijn kamer zien. Een echte jongenskamer.

"Het bed voor het raam is voor jou. Vind je het niet erg om samen met een van onze jongens te slapen?"

Roger schudt zijn hoofd. Zo'n mooie kamer heeft hij nog nooit gehad. "Hier, kleed je eerst maar om. De broek zal nog wel iets te groot zijn, maar dan rollen we de pijpen wel op. Ik ga eten klaarmaken."

Ze laat Roger alleen. Hij gaat op zijn bed zitten, het hoofd in zijn handen. Tranen rollen over zijn gezicht. Hij laat ze gaan. Het lucht op.

Als hij even later naar beneden gaat, zit iedereen al aan tafel.

"Kom erbij zitten, joh. Je zult wel honger hebben." Roger kijkt verbaasd naar de gedekte tafel. Aardappelen, groente en vlees. En zoveel, wel genoeg voor een hele week.

De boer gaat staan, ledereen vouwt zijn handen. Eerst hoort Roger niet zo veel, maar ineens hoort hij zijn eigen naam. "Heere, we danken U dat U ons Roger heeft gegeven. Wilt u maken dat hij zich hier snel thuis mag voelen. Wilt U ook zijn met zijn zusje. Bovenal wilt U hen tot een Vader zijn..."

Roger voelt zich warm worden van binnen. Weer begint het te prikken achter zijn ogen, maar nu is het anders. Hij krijgt een blij gevoel Zou het dan toch goed zijn geweest dat hij met de trein meeging? Niet alleen voor Hannah, ook voor hem?

Die avond gaat Roger vroeg naar bed, moe van alle spanning. De boerin komt hem nog even toedekken. Ze geeft hem voorzichtig een kus op zijn voorhoofd. "Welterusten", zegt Roger een beetje verlegen. Voor de boerin beneden is, is Roger al in slaap gevallen, een glimlach om zijn mond.

New York, September 1922

Een man snelt door de straten van New York. Opschieten Roger, mompelt hij in zichzelf. Anders mis je de trein nog. Opeens voelt hij een ruk aan zijn jas. "Het laatste nieuws. Een krant, meneer..."

Met een schok staat hij stil en kijkt naar beneden. Een kleine jongen, donkere ogen in een besmeurd gezicht, kijkt smekend naar hem op. Zijn jas slobbert om zijn lijf. Schoenen heeft hij niet. "Hoeveel heb je er nog?" "Twee."

"Geef ze allebei maar. Anders maken mijn vrouw en ik ruzie wie hem het eerst mag lezen..."

De jongen weet niet hoe snel hij ze moet aanreiken en met een dankbare blik neemt hij het geld in ontvangst. Dat gebeurt niet vaak.

In gedachten verzonken blijft de man even staan, dan snelt hij verder. Is het echt al vijf en veertig jaar geleden dat hij ook krantenjongen was? Krantenjongen in New York. Hij schudt het hoofd. Hij herinnert het zich nog als de dag van gisteren: de aardige meneer Brace, de weestrein naar het westen, de angst om niet gekozen te worden, de vriendelijke ontvangst op de boerderij van zijn pleegouders.

Inmiddels is hij al een paar keer in New York terug geweest voor zaken. Zijn vader heeft hij helaas nooit meer terug kunnen vinden. Hannah, nu zelf een moeder van vijf kinderen, ziet hij nog regelmatig.

Terwijl hij net op het nippertje de trein inspringt en een plaatsje bij het raam opzoekt, denkt hij er nog verder over na. Met verwondering gaat hij zitten: Gods wegen zijn wonderlijke wegen.

Langzaam zet de trein zich in beweging. Voor de zoveelste keer, van New York naar het Westen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen