Geen aanstoot geven

Oorspronkelijk betekende een "aanstoot" een voorwerp waaraan je je kunt stoten. Of waarover je kunt vallen. Een struikelblok. En dat is herkenbaar. Iedereen stoot zich wel eens aan iets. Of aan iemand. Of je struikelt over een obstakel. Meestal gelukkig zonder vervelende gevolgen. Soms wel...

Het gezegde heeft ook een figuurlijke betekenis. En dan gaat het over ergernis geven. Met als gevolg ontstemming bij een ander.

Mijn leven moet zó zijn, dat ik geen ergernis geef door mijn gedrag. Dat ik geen aanstoot geef door mijn taalgebruik. Dat kan zijn door grof taalgebruik. Of door vloeken. Maar ook door met mijn woorden een ander te kwetsen. Om eens over na te denken.

Hoe was mijn leven in deze week? Mijn gedrag in de klas? In het verkeer? Thuis? Mijn omgang met mijn ouders? Met mijn leraars? Met mijn leeftijdsgenoten? Heb ik mijn woorden gebruikt zonder een aanstoot te zijn voor een ander?

Wat erg als ik door mijn gedrag of mijn woorden een struikelblok ben voor een ander. Een sta-in-de-weg voor een ander op weg naar het Woord. Naar de God van het Woord... Naar de Heere Jezus.

Wat een zegen als een ander iets in je omgaan met elkaar en in je taalgebruik herkent van een zoutend zout! Dan ben je een lichtend licht.

'.. gij zijt Mij een aanstoot.." (Mattheüs 16 vers 23)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen