Bij de jaarwisseling

De aarde heeft gebeefd, orkanen hebben gewoed. Er waren oorlogen en geruchten van oorlogen. En nog is het einde niet, zo zegt ons Gods Woord.

Niet alleen in het buitenland, ook in ons eigen land waren beroeringen, hoewel van een heel andere orde. Een golf van verontwaardiging zette veel gemoederen in beweging, toen de regering kwam met voorstellen die lijnrecht indruisen tegen de normen en waarden die ons de Heere in Zijn Woord voorhoudt. Heel veel mensen hebben aan de oproep gehoor gegeven, om hun bezwaren tegen de voorgestelde wetsontwerpen kenbaar te maken. Zeventien postzakken met brieven zijn bij de desbetreffende vaste kamercommissies bezorgd. Maar de uitwerking tot nu toe is niet erg hoopgevend. De reacties van degenen die de hoorzittingen hebben bijgewoond waren: het is diepbedroevend en moedbenemend; wat zijn we ver weg! Toen in 1976 de eerste anti-abortussamenkomst te Utrecht plaatsvond, was de voorspelling, dat de volgende stap euthanasie zou zijn. Het is uitgekomen. Het is waar, we bevinden ons op een hellend vlak. Wat heeft de zonde toch teweeg gebracht. Wie zou niet wenen? Dat we de oorzaak niet in Den Haag, niet bij de overheid, maar bij onszelf mochten zoeken en vinden. Dan zouden er niet alleen, en niet in de eerste plaats brieven naar Den Haag gaan. Maar dan zouden we in het verborgene pleiten aan het Hemelhof, zoals eenmaal juliana van Stolberg mocht doen voor Gods kerk en voor de natie.

Kerst

Als de Kerstdagen weer voor ons liggen, dan zijn het niet alleen de goedertierenheden des Heeren, dat wij niet vernield zijn, maar dan zijn het óók de goedertierenheden des Heeren, dat Hij, ondanks nationale, kerkelijke en persoonlijke zonden, toch nog en weer Zijn boodschappers doet uitgaan om het kerstevangelie te verkondigen. Daarmee betuigt Hij, dat Hij geen lust heeft in ons dood, maar daarin, dat wij ons zouden bekeren en leven. De Heere mocht door Zijn Woord en Geest die waarachtige bekering werken, zodat dat wonder van Kerst voor eigen hart en leven beleefd mocht worden. Wat zouden het dan gezegende Kerstdagen zijn!

Voorbij

Weer is een jaar aan ons voorbij gegaan, ja, zelfs de 20e eeuw is bijna ten einde. Het duizendtal is vol We zullen eraan moeten wennen, dat ons jaartal voortaan begint met een '2'. Dat brengt ook allerlei milleniumperikelen mee. Het millenium, het tijdperk van duizend jaar, hoe lang dat ook duurde, het gaat voorbij. En wij? Wij vliegen daarheen. Hoeveel mensen zijn er die het jaar dat achter ons ligt wèl met ons begonnen zijn, maar het einde daarvan niet mochten beleven?

In memoriam

Terwijl ik dit schrijf, denk ik aan mevrouw Nel Brandsma, die zoveel jaren met liefde en zorg haar krachten heeft willen geven voor onze mensen met een handicap. Tijdens de voorbespreking, die vooraf gaat aan de te houden vakantieweken, was zij nog in ons midden. Maar de week zelf heeft zij niet meer mogen meemaken. Heel plotseling werd ze uit dit leven weggenomen. En op onze Bondsdag - 21 april - werd haar lichaam ten grave gedragen. Aangrijpend voor haar ouders en familie, waar ze zo'n lege plaats achterlaat. Maar ook aangrijpend voor de groep in Lunteren, waar haar plaats niet meer gevonden werd. De Heere ondersteune. Hij mocht allen die in rouw en smart gedompeld zijn, bij Hem doen schuilen. Bovenal heilige Hij de wegen van druk en beproeving.

Ik denk ook aan mej. Vermeulen uit Vlaardingen. Voor velen van u was zij niet onbekend. Daags voor de

Bondsdag belde ze me altijd op, om ons een goede Bondsdag toe te wensen. Ze bestelde dan gelijk de cassettebandjes van die dag. De hoge leeftijd van 97 jaar mocht ze bereiken. Maar ze is niet meer. Op haar rouwbrief stond: "In haar Heere en Heiland ontslapen". Welk een wonder als daar op goede gronden getuigenis van gegeven mag worden.

Mej. Vermeulen heeft heel arbeidzaam leven mogen hebben. Gedurende lange tijd was ze dienend bezig in het onderwijs, waardoor ze voor een groot aantal kinderen veel heeft betekend.

Ook had ze oog voor mensen die enige zorg behoefden. Dat was de reden, waarom ze meegewerkt heeft aan onze Commissie Vakantieweken, zowel voor ouderen en alleenstaanden en de vroegere gezinskampen, als ook voor onze gehandicapten. En heel lang was ze presidente van de vrouwenvereniging, waar ze - zoals in de advertentie werd verwoord - als een moeder functioneerde. De laatste jaren van haar leven kwam ze niet meer uit haar flatje. Haar lichaamskrachten werden minder, maar haar geest bleef vitaal, totdat na een kortstondige ziekte haar levenseinde kwam. Haarwas een beter lot bereid. Op 26 augustus vond de begrafenis plaats, waar een van haar oudleerlingen, ds. A.M. den Boer, de leiding had.

Afscheid

Verschillende presidentes, die jarenlang leiding gaven aan de verenigingen, soms zelfs vanaf de oprichting, hebben gemeend bij het klimmen der jaren hun taak te moeten neerleggen. Ze namen afscheid als presidente. Het valt soms niet mee om een taak, die zolang met zoveel liefde en inzet gedaan is, neer te leggen en daarbij te gevoelen, dat de krachten minderen. Dan moet beleefd worden: niets is hier blijvend. Wat fijn als er dan toch weer anderen zijn, die die taak over willen nemen, zodat ook het verenigingswerk weer voortgang mag vinden. Wij wensen zowel de komende, als de gaande presidentes veel sterkte toe.

Ook de voorzitter van onze Commissie Vakantieweken Gehandicapten, de heer j. Doeve, heeft in het jaar dat achter ons ligt, gemeend na 27 jaar zijn taak te moeten beëindigen. Veel dank zijn we hem verschuldigd. Wij wensen hem met zijn vrouw en kinderen van harte Gods Zegen toe. De heer j. Matze was bereid de taak van het voorzitterschap op zich te nemen. Dat is voorwaar geen geringe taak. We hopen, dat ook hij de kracht, lust en liefde mag ontvangen om het werk voor onze mensen met een handicap voortgang te doen vinden.

Ouderen en alleenstaanden

Ook het werk van de andere Commissie Vakantieweken, met name voor oudere echtparen en alleenstaanden, willen wij u aanbevelen. Hoewel deze weken al jaren georganiseerd worden, is dat voor veel mensen toch onbekend. Vele deelnemers genieten van zo'n week. Even eruit, goed verzorgd en in een sfeer, zoals we die thuis gewend zijn. U kunt er meer over lezen in deze Daniël. In een volgende Daniël komt een oproep om voor zo'n vakantieweek in te schrijven. Lijkt u zo'n rustige, goed verzorgde week wel iets, probeer het dan eens!

Bondsdag 2000

Zoals u weet, is het de bedoeling om in het jaar dat voor ons ligt voor het eerst in Veenendaal onze Bondsdag te houden. We zullen u daar uiteraard nog nader over informeren. We hopen, dat u ook de weg naar Veenendaal zult weten te vinden. Voor het zover is, hopen we echter velen van u te ontmoeten op de regiodagen in 's-Gravenpolder, Zoetermeer en Rijssen.

Tenslotte

Tenslotte spreek ik de wens uit, dat we tijdens de jaarwisseling en eeuwwisseling, bewaard mogen blijven voor al te veel milleniumongeregeldheden.

Want wat is de mens, als de Heere loslaat? Hij mocht bij jong en oud indrukken willen geven van dood en eeuwigheid, van Zijn heiligheid en rechtvaardigheid. Dat we wakker geschud zouden worden. Want ziet, de Rechter staat voor de deur! Maar wie gelooft het? Zijn voetstappen worden vernomen. Wie merkt het op?

Haasten en spoeden doen we alle dagen. Maar ook om onzes levenswil?

Wie Hem vindt, die vindt het teven! Wat dan wegsnelt met de tijd - 't goed, dat God Zijn volk zal geven blijft in alle eeuwigheid!

Met deze dichtregels wil ik u, namens het bondsbestuur, van harte gezegende Kerstdagen en een goede jaarwisseling toewensen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen