Zomerkampen 2000

Het blijft, M bijzonder

Aantallen deelnemers

Wat aantallen deelnemers betreft, lag begin jaren '90 de piek; 2200 deelnemers gingen toen mee. De jaren daarna is dat aantal teruggelopen tot rond de 2000. Afgelopen jaar zaten we daar iets onder. Nu is dat op zich geen reden tot zorg en 2000 jongeren is best een respectabel aantal. Bovendien kunnen we niet echt veel meer kampen organiseren omdat daar jammer genoeg geen stafleden voor zijn. Toch vragen we ons wel eens af waarom zoveel jongeren, met name boven de 17/18 jaar, voor een ander soort vakantie kiezen. Bestaat er bij sommigen toch niet een verkeerd beeld van onze kampen, namelijk dat daar niets mag en van alles moet? Gewoon een keer meegaan is de beste remedie om dit beeld te veranderen. Bovendien kan dan en/aren worden wat de meerwaarde van de jeugdkampen en jongerenreizen is.

Sfeer

Hierboven werd gesproken over een vakantie in eigen sfeer. Wat houdt dat dan precies in? In de eerste plaats betekent het dat Gods Woord een centrale plaats inneemt. Dat komt tot uiting aan tafel, bij de dagsluitingen, bij de bijbelstudies, het gezamenlijk bezoeken van kerkdiensten en tijdens gespreksavonden. Maar evengoed moet dat tot uiting komen in de stijl op de kampen en in de omgang met elkaar. En dat ligt moeilijker. De staf is hier verantwoordelijk voor, maar zij niet alleen. De deelnemers zelf moet hier mede gestalte aan geven. Op veel kampen gaat dit uitstekend. Kampen waar naast plezier maken en leuke dingen doen, ook op een evenwichtige wijze ruimte is voor het onderzoek van Gods Woord. Het is die combinatie die de kampen haar unieke karakter geeft.

Dit unieke karakter komt in sommige kampen echter helaas niet zo goed uit de verf. Dat zijn die kampen waar de staf steeds weer bladen als "Yes" of "Voetbal International" aantreft. Waar het grove taalgebruik van enkele deelnemers steeds weer gecorrigeerd moet worden. Waar de

gesprekken over weinig anders dan puur wereldse zaken gaan. Waar deelnemers alleen maar uit zijn op maximaal lol maken en genieten, ook al gaat het ten koste van anderen. Waar deelnemers vanuit een verwende houding steeds maar afwegen of ze wel voldoende aan hun trekken komen. Dan ontstaat een sfeer die afbreuk doet aan het unieke karakter van de kampen en waarbij veel andere kampgangers zich niet thuis voelen.

Wiens verantwoordelijkheid?

Natuurlijk doen we als commissie ons best om echt een eigen sfeer te creëren. We nemen ook maatregelen om dit te bereiken. De aangescherpte alcoholregel van twee jaar terug is daar een voorbeeld van. Een regel die trouwens prima werkt. We trainen we onze stafleden hoe ze hiermee om moeten gaan om zo de juiste sfeer te kunnen bewaken.

Het toelatingsbeleid van stafleden krijgt veel aandacht, wat onder meer blijkt uit het feit dat voortaan met iedereen die zich als staflid aanmeldt een persoonlijk gesprek gevoerd zal worden. Maar aan de andere kant ligt er een verantwoordelijkheid bij de ouders en de deelnemers.

Hoe laat u uw zoon of dochter op kamp gaan? Laat u merken wat u van hem of haar verwacht? Wijst

u op de alleszins redelijke regel van je gedragen "zoals het behoort"?

Hoe ga jij op kamp? Vanuit een positieve instelling hoop ik? Een instelling waarbij je niet alleen aan je eigen plezier denkt, maar ook oog hebt voor de ander. Dan zul je zelf ook de meerwaarde van

13 een groepsvakantie en/aren. Dan .^ haal je pas echt uit een kamp waC? er in zit. Van jouw inzet en motji vatie hangt veel af.

Weet dan dat je van harte welkom bent op onze kampen. We hebben je er graag bij. Maar dan^ wel op onze voorwaarden, die toch echt niet overdreven ajrW^R Denk je je niet aan te kunnen houden? Schrijf je dan niet in votf& een kamp; je maakt het jezelf en anderen dan alleen maar moe

Kampen zijn van ons allemaal

Daniëlkampen, zoals ze door velen niet helemaal terecht worden genoemd, worden georgani-.'; seerd door de jeugdbond. Ze vallen als zodanig onder het toezicht van de het deputaatschap voor de landelijk georganiseerde bonden van de Gereformeerde Gemeenten. De ontwikkelingen op het terrein van de zomerkampen worden dan ook met belangstelling gevolgd. Ze denken met ons mee hoe het best gereageerd kan worden op allerlei ontwikkelingen. Toch is de maakbaarheid van onze kampen "van bovenaf" maar beperkt. Daarin spelen ouders en deelnemers immers een minstens even belangrijke rol. Zomerkampen zijn in die zin dan ook van ons allemaal. Mogen we op u/jou medewerking rekenen? Met het oog op die bijzondere zomerkampen in* eigen sfeer. En mogen we ook oproepen tot gebed voor het • jeugdwerk en de kampen? Samen voor die zaak staan in afhankelijkheid van de Heere, dat is wat er van ons gevraagd wordt.

Daarom zomerkampen: van harte aanbevolen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen