Interview met ADHD jongeren

Wanneer is bij jullie ontdekt dat je ADHD hebt?

Gerco vertelt dat zijn ouders al snel in de gaten hadden dat hij zich veel anders gedroeg dan de oudere broers en zussen. "Dat was prima voor mij, want op de basisschool heb ik al medicijnen gekregen. Ook werd ik begeleid door iemand van de RIAGG. Op school hielden ze reke ning met mijn gedrag. Ik mocht wat meer bewegen. A de meester zag dat ik zat te wiebelen en te draaien, kc< ik een opdracht om iets te doen in de klas of schriften [halen,

ercthet in tweede klas van het VBO ontdekt j was erg onrustig en^dsteeds ruzie met zijn zussei Dan sloeg hij er op los. Soms was hij niet te houden. Bij Thomas lag het moeilijker. "Bij mij is in deerde kla ; an het VO de juiste diagnose gesteld. Ik heBgBfcAD maar ADD. Ik ben niet hyperactief. Juist het|j|pSrtoverc stelde. Mijn grootste probleem is dat ik moeitëMb orr op gang te komen. Ik neem me van allesJoor/; »aar ik kom er te weinig aan toe om mijn plannen ook uit te voeren, ik ben ongeconcentreerd en snel afgeleid. Zoie heeft vervelende gevolgen voor het maken'; %(ri huiswei en het opletten in de klas. Als ik of^#f^H®rijg, reagi ik niet of juist heel overdreven. Ik krijg strafwerk en gee dan een grote mond. Ik maak het strafwerk niet en dat heeft weer als gevolg: verdubbeling van strafwerk. Een hoop problemen. Vorig jaar ben ik blijven zitten omdat te weinig gedaan had."

it veranderde er bij jullie toen de juiste diagnose steld werd?

omas antwoordt deze keer als eerste "Bij de vorige aag moest ik even op gang komen", zegt hij lachend. hoefde niet aan de medicijnen te wennen. Mijn ootste probleem was om de medicijnen altijd in te men. Ik vergat ze nog wel eens, of ik hacL§fe§een zin Ik moet drie keren per dag de medicijnen innemen, ok is miji^tosibehoorlijk hoog. Dat hangt samen met ijn gSwicht..." en slaat op z'n buik. 'rco vreet niet meer.hoe hij reageerde op de medicijn. "Dat is al zo, lang geleden. Ik slik ze nu al vijf jaar en wil ergp langzamerhand eens van af. Maar dat geeft uis prcM^Èn. Mijn ouders willen dat ik ze blijf inneen. Ik f\ad ze een tijdje niet geslikt. Mijn ouders merkn dat ikïmeer ruzie met giiin oudere broers kreeg. Ook ngen mq'n cijfers omlaag omdat ik te weinig huiswerk aakte. Nnmeem ik de Ritalin weer regelmatig in. Bij het ; rstvolgende bezoek aan de psychiater wil ik toch over ; medicijnen praten. In ieder geval wil ik minderen." han moest wel wennen. "De eerste zes weken was ik ; n beetje misselijk. Ik had niet zo veel zin in het eten. laar na verloop van tijd werd het minder en nu heb ik er geen last meer van. Regelmatig heb ik een gesprek met mijn mentor. Met hem praat ik over de afgelopen week. Vragen als: waar en wanneer ging het verkeerd en hoe kan ik het de volgende keer beter doen. Dat bevalt me prima.

je de omgeving het beste op jou reageren? lohan: Mk heb het meest aan duidelijkheid. Ik moet weterè®aar ik aan toe ben. Ze moeten niet op elke slak zout legigen. Daar kan ik niet tegen. Voor de rest gaat het best red»ijk."

Thomas: '-Nog steeds heb ik moeite met plannen. Over drie maartden moet ik mijn aardrijkskundescriptie af heb-Ên7t5maat het nog zo ver weg is, zegt het me niets. Ik weet dat ik nu al moet beginnen, anders krijg ik hem niet af. Maar ik doe het niet. O ja, ik moet ook nog de helft van mijn boekenlijst nog doen."

Gerco: "Ik moet ook een beetje de ruimte hebben. Ik zal geen beroep kiezen waarbij ik steeds op een stoel zit en naar een beeldscherm moet staren. Computeren is alleen leuk als ik spelletjes mag doen. Met een beetje begrip en hulp kom ik er wel."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen