Bidden voor alle mensen

Onze westerse wereld stort neer langs precies dezelfde weg van zedelijk verval die heeft geleid tot het inzakken en de ondergang van het Romeinse keizerrijk. Een korte vergelijking mei. Romeinen 1:21-32 leert de aandachtige lezer dat dit gedeelte opnieuw wordt vervuld in onze dagen. Wat een ernstige veroordeling moet er worden gegeven over onze geneigdheid te leven met deze zedelijke verdorvenheid zonder innerlijke (ons geweten) en uiterlijke (onze overheid) terughoudendheid.

De apostel Paulus schreef aan de jonge voorganger van de kerk in Efeze wat de roeping is van de kerk temidden van zo'n maatschappij. De apostel schrijft dat het onze eerste roeping als gemeente is om te bidden, zowel in het openbaar als persoonlijk. Hij gebruikt verschillende woorden om deze roeping te omschrijven: mekingen (bevat gedachten aan behoeften), gebeden (wijst op een geest van godzaligheid), voorbiddingen (een bepaalde behoefte voor anderen aanvoeren) en dankzeggingen. Laten we dit laatste onderdeel niet verzuimen, zelfs niet in onze donkere tijden! Denk aan Daniëls praktijk van deze tekst toen hij zijn knieën driemaal des daags boog, "en hij bad, en deed belijdenis voor zijn God, ganselijk gelijk hij voor deze gedaan had" (Daniël 6:11 b).

Nee, we hebben niet alleen te bidden voor onszelf als gemeente, maar we hebben te bidden voor alle mensen (vers 1). Bedoelt Paulus hiermee elk individueel persoon? Dat is praktisch onmogelijk. Hij bedoelt 'voor alle verschillende soorten mensen'. Aan alle verschillende groepen en delen van onze samenleving moet gedacht worden in onze gebeden. Dit houdt in alle soorten van mensen zonder onderscheid van ras, status, omstandigheden of leeftijd. In het bijzonder moeten we bidden voor de goddeloze en biddeloze menigte van deze wereld. Neem een ogenblik en lees Ezechiël 22 eens door. Wat een verbijsterende en afschuwelijke beschrijving en catalogus van zonden lezen we daar. Er is geen profetisch inzicht nodig om in dit hoofdstuk het beeld te lezen van ons eigen land. Maar het meest afschuwelijke aspect vinden we in vers 30: "Ik zocht nu een man uit hen, die de muur mocht toemuren, en voor Mijn aangezicht in de bres staan voor het land, opdat Ik het niet mocht verderven; maar Ik vond niemand". De roeping van de kerk is om in de bres te staan, zoals Abraham stond als voorspraak voor God in de plaats van een biddeloos en goddeloos Sodom en Gomorra.

Zijn we zo'n kerk? Weerspiegelen onze openbare en persoonlijke gebeden deze worsteling voor God namens onze goddeloze naaste en medeburgers? Bidden ouderen vurig voor de jongeren van ons volk die opgroeien temidden van een filmcultuur, de vuiligheid die ze tegenkomen al surfend op internet en die geconfronteerd worden met een stortvloed van gewelddadigheid, onbeschaamdheid en onkuisheid? Worstelen we met God dat Hij de macht van de entertainment-giganten van Holywood en Disney World, die onze cultuur vergiftigen, wil breken? Worden we gevonden als voorspraak voor de menigte van jongere en oudere verslaafden aan de gedrochten van materialisme, pornografie, sportverafgoding, drugs en alcohol? Dragen we in het bijzonder op "koningen, en allen, die in hoogheid zijn" (vers 2) dat God hen wil gebruiken als dienaars u ten goede (Romeinen 1 3) zodat niet alleen wij, maar dat ook de anderen in deze wereld "een gerust en stil leven leiden mogen in alle godzaligheid en eerbaarheid"7 Bidden we vurig voor de uitbreiding van Zijn Koninkrijk onder Jood en heiden? Geven we eer aan Gods knechten, die arbeiden dat Hij mag zijn alles in allen?

Zijn wij zo'n kerk? Beantwoorden jullie, jonge mensen, aan Gods ernstige opdracht in deze tekst? De apostel vermeldt verschillende redenen waarom we vurig moeten bidden in smekingen, gebeden, voorbiddingen en dankzeggingen. Ten eerste: "opdat wij een gerust en stil leven leiden mogen in alle godzaligheid en eerbaarheid" (vers 2).

Ten tweede: omdat het goed en aangenaam voor God, onze Zaligmaker, is (vers 3). Een van de redenen waarom God een kerk midden in een goddeloze plaats, is dat zo'n kerk bidt voor de massa van mensen die nooit bidden. Als laatste reden geeft de apostel Paulus dat "God wil, dat alle mensen zalig worden, en tot kennis van de waarheid komen" (vers 4). Dit 'alle mensen' moeten we niet verstaan als 'hoofd voor hoofd', want dan zou de Schrift zichzelf en de realiteit van alle eeuwen tegenspreken. Onder 'alle mensen' moet hetzelfde worden verstaan als in vers 1: allerlei soorten van mensen uit verschillende delen van onze samenleving. Zij kunnen alleen gered worden wanneer zij komen tot de "kennis van Gods waarheid" in Christus jezus (vers 5 en 6). Zending en evangelisatie is Gods gebod. Laat ons niet verzuimen om dit voortdurend te gedenken in onze gemeentelijke en persoonlijke gebeden. Hoor naar Gods bevel: "Ik wil dan, dat de mannen bidden in alle plaatsen, opheffende heilige handen, zonder toorn en twisting" (vers 8).

Nee, de toekomst van kerk en maatschappij ligt niet in onze 'onheilige handen', maar in de levende Middelaar aan de rechterhand van God de Vader. God zei dat Hij niemand vond om voor Hem, voor het land, in de bres te staan. De verwonderlijke boodschap van het Evangelie is dat Hij zorgde voor een Man om in de bres te staan. Dank aan God voor dit Zijn onbeschrijfelijke gave!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen