En er werd grote stilte

Er woei een grote storm van smart over mijns levenszee, de baren sloegen over mijn schip, alzo. dal het vol werd van wee.

E'njezus was met mij in het schip, maar nu was het nacht enfiij sliep. Ik wekte.) tem op in mijn grote angst, ik wektejïem op en riep:

"Bekommert het 'U, o JYIeester, niel, dal ik verzink, verzink? " J lij. opgewekt zijnde, bestrafte de wind, die aanstonds liggen ging.

J1 ij sprak tol de golven: "Zwijg, wees stil/" be golven legden zich neer, en er werd grote stilte. Ik sprak vol eerbied: "ƒlel is dejleer."

Ik sprak: "O mijn ziel! Waarom Jloe is uw geloof zo klein? J lel is de, J leer', wie ook de wind en de zee gehoorzaam zijn. " zo bevreesd?

Jacqueline van der Waals

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen