JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

weewielerspecialist

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

weewielerspecialist

8 minuten leestijd

Wie Aagtekerke eens rond loopt, zal het zeker niet ontgaan: midden in het dorp vind je een ruim opgezette tweewie-Ierspeciaalzaak, waar je terecht kunt voor fietsen, bromfietsen en scooters. Maar zeker ook voor een gezellig praatje. Wie is de man achter deze zaak? We hadden een gesprek met Leo joosse: tweewielerspecialist van beroep en in zijn zijn vrije tijd actief in het jeugdwerk.

Hobby

Als je aan Leo joosse vraagt waar het begin van zijn tweewielerspeciaalzaak ligt, krijg je te horen dat het eigenlijk een uitgegroeide hobby is. Toen hij een jochie van een jaar of twaalf was, begon hij aan zijn eerste brommertje te sleutelen in het schuurtje achter de kruidenierswinkel van zijn vader. Hij verkocht daar zijn eerste brommer aan een vriendje. Later begon het 'bedrijfje' in samenwerking met een vriend zakelijke vormen aan te nemen. Als kind wilde Leo altijd in de landbouwmechanisatie. Toen hij dan ook van de lts kwam, leerde hij eerst een jaar voor landbouwmachinemonteur, daarna een jaar voor automonteur. Vervolgens zocht hij overal naar werk, maar vond niets dat geschikt was. Tot hij door iemand getipt werd: hij kon aan de slag bij een fietsenmaker in Middelburg. Daar leerde hij het fietsenvak grondig kennen en haalde hij zijn vakdiploma's.

Op woensdag had hij altijd vrij en werkte hij thuis. Daar sleutelde hij nog steeds aan zijn bromfietsen. Zijn bedrijfje groeide, het werd drukker en drukker, zodat hij besloot om een eigen zaak te beginnen. 'Toen ik 21 jaar was, heb ik me in laten schrijven bij de Kamer van Koophandel. Ik heb toen nog elf maanden bij mijn baas gewerkt. Op een gegeven moment ben ik naar de heer Bakker hier op Aagtekerke gestapt, die toen de fietsenmaker was. Zo kon ik in 1984 de zaak overnemen.' Zijn vriendin Annie kende hij toen enkele maanden. In 1986 trouwden ze en samen gingen ze verder met de zaak. 'Het is nog steeds bijzonder als je ziet dat mijn schuurtje van drie bij drie meter uitgegroeid is tot de zaak zoals die er nu is. De Heere heeft ons daarin rijk willen zegenen. Nu verkoop je op een zaterdag vijf a tien fietsen en dan heb je een heel goede dag. Vroeger was je al heel blij met één a twee fietsen in een week. Zo zie je dat je zelf ook meegroeit in het bedrijf.'

Man en vrouw

De rol van mijn vrouw in de zaak? Kijk, ik ben alleen begonnen, ik was altijd al met bromfietsjes bezig. Vanaf dat we hier op het dorp zitten, heeft Annie alles meegemaakt. Dat is zo geleid door de Heere. Vroeger zei ze altijd: "Ik wil echt nooit in een winkel werken. Je hebt nooit eens vrij, je bent altijd bezig met je werk."

Het is voor ons heel pijnlijk dat het de Heere behaagd heeft om ons geen kinderen te geven. Maar Hij heeft ons wel heel rijk gezegend met de zaak. Daar vinden we onze dagelijkse bezigheid in. Zodoende heb je een doel, iets om samen in bezig te zijn. Mijn vrouw werkt volop mee in het bedrijf. Het is mooi om te zien hoe dat gewaardeerd wordt door het publiek. Als er eens iemand langs komt met een lekke band, dan gooit ze er zo een nieuwe om. Ook de inkoop, de verkoop en de boekhouding verzorgt ze helemaal. Dat is een grote gave, juist tegenover het gemis dat er bij ons is. Het is daarom goed om de

zegeningen die we ontvangen van de Heere ook te zien. Dan past ons dankbaarheid tegenover God. Het is een voorrecht dat we naast ons dagelijks werk samen ook onze plaats en taak mogen hebben in de gemeente: in het jeugdwerk, onder de gehandicapten en ook in het ambtelijk werk.

We moeten altijd bij de dag leven. Deden we dat eigenlijk maar meer. Alles wat we hebben, is geleend goed. Je moet je daarom afvragen: wat is het doel van mijn leven? Leef je om te werken, of werk je om te leven? Wat is het dan tot troost dat er een geboorte in je leven mag plaatsvinden die belangrijker is dan de geboorte van een kindje.'

Relaties

'Naast de verkoop van fietsen, bromfietsen en scooters, verhuren we ook fietsen. Dat doet Annie graag. In deze tijd van het jaar verhuren we volop. Omdat we een eindje van de kust zitten, vallen we onder de zogenaamde tweederangs fietsenverhuurders. Daarbij komt dat we op zondag gesloten zijn. Tegenwoordig komen heel veel mensen, met name Duitsers, voor een weekend naar de kust. Ze komen dan op donderdag of vrijdag en willen op zondagavond weer naar huis. Sommigen hebben er begrip voor dat de fietsen op zaterdag voor 17.00 uur terug moeten zijn, en dat ze anders pas op maandagmorgen 8.00 uur terecht kunnen. Veel anderen gaan het liever ergens anders proberen. Wat voor ons héél positief is, naast al onze Zeeuwse relaties, is camping 'Schoolzicht', en natuurlijk ook de diverse minicampings van mensen uit onze kerk. Er komen daar veel mensen die de zondag in ere houden. Als je ziet wat voor relaties je daardoor opbouwt! Als ze hier in de zaak komen, voelen ze zich thuis, je merkt dat je op het geestelijke vlak iets gemeenschappelijks hebt. Zo is er een gezin uit Veenendaal dat al jaren de fietsen bij ons aanschaft. Hun buren op camping 'Schoolzicht' gingen zich op een gegeven moment afvragen: "Hoe zit dat? je woont hier en je zit hier op de camping? " Ze zagen onze stickers achterop de fietsen zitten. Dankzij ons werk hebben we heel veel met mensen te maken. En dan kom je erachter dat het waar is wat in de Psalmen staat: "Vest op prinsen geen betrouwen." Mensen stellen teleur, en daar kom je wel achter, hoor! Dan merk je dat juist die diepere band met mensen een meerwaarde geeft aan je zakendoen.

Ook met veel Duitsers kunnen we goed zaken doen. Die mensen houden van een eerlijke en open zakenrelatie. Ze respecteren je zondagsrust, je eerlijke bedrijfsvoering. Soms kom je ook een beetje met hen in gesprek. Een leuk voorvalletje is wat enkele jaren geleden gebeurde. Een Duitser reed langs op zijn Spartamet en zag de affiche van de Bond tegen het Vloeken op mijn raam. Hij kwam terug en vroeg: "Ist das Ihre Überzeugung? (Is dat uw overtuiging? ) Ah, dan word ik uw klant." Die man komt sindsdien al jaren.'

Christelijk ondernemer

'Je moet aan twee dingen denken als je je afvraagt hoe je als christen een eigen zaak moet runnen. Het grootste voorrecht van een christen is: hij heeft de Bijbel. Hij heeft ook het grote voorrecht dat hij de zondag heeft. Voor de meeste mensen zijn tegenwoordig vier dingen het belangrijkste: eten, drinken, huwelijk en werk. Daar hebben wij als christenen ook iets van. Het is een grote zegen als je als christelijke ondernemer je werk mag doen. Dat betekent dat je wel eens tegen dingen aanloopt waar je niet aan mee kunt doen. Dat betreft vooral dingen die georganiseerd worden door importeurs. In de topjaren van Spartamet verkochten we bijvoorbeeld een mooi aantal Spartamets. Op een gegeven moment kregen we een uitnodiging van een fabriek. We mochten met een groep andere handelaren en fietsenmakers mee naar een fabriek in Duitsland. Echter, we zouden op donderdag weggaan en op zondagavond terugkomen. Ik heb toen een brief geschreven om te vertellen dat we niet mee zouden gaan. De directeur belde me op: "Nu hebben we je zo'n mooi aanbod gedaan en nu doe je niet mee." Ik heb hem uitgelegd dat de zondag een rustdag is, een dag om bezig te zijn met de dingen van Gods Koninkrijk. "Voor mij is het onbespreekbaar om met de reis mee te gaan", vertelde ik hem.

Of ik zo als christelijk ondernemer buitengesloten word? Nee, daar heb ik geen last van. Op zakelijk gebied geldt dat je beleefd met je klanten om moet gaan. Voor mijn zakenrelaties ben ik de klant. Dan willen ze uit respect voor jou best de muziek tijdens een show uitzetten.'

Spanningsveld

'Als christelijk ondernemer moet je je klanten eerlijk behandelen. Dat is een dagelijks spanningsveld. Er zijn twee vragen die je steeds voor jezelf moet beantwoorden. Ten eerste moet je als je voor een moeilijke keuze geplaatst wordt jezelf afvragen: wat zou de Heere Jezus gedaan hebben als Hij in deze situatie had gestaan? En de tweede vraag die ik mezelf vaak stel, vooral bij zakelijke transacties: hoe zou ik zelf behandeld willen worden? is meestal een goede graadmeter. Dat En dan doe je het nog vaak verkeerd.'

Montfoort

Corien Nederveen-Middelkoop

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 27 augustus 1999

Daniel | 32 Pagina's

weewielerspecialist

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 27 augustus 1999

Daniel | 32 Pagina's