JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Zendeling bij de Eskimo's vervolgverhaal deel 6

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Zendeling bij de Eskimo's vervolgverhaal deel 6

4 minuten leestijd

De andere jongens schudden hoofd. Strikken maken kunnen hun die blanken ook al niet. Wat zijn ze toch dom! Ze leren Paul en Niels wat de beste strikken zijn en als dikke vrienden loopt het hele stel de weg naar huis terug. Thuisgekomen hebben de jongens heel wat te vertellen. Vader is erg blij als hij dit hoort. Misschien krijgen ze nu door de jongens weer contact met elkaar. Voor de jongens breekt er nu een heerlijke tijd aan. Ze spelen elke dag met Eskimojongens en ze leren veel van elkaar. Allerlei leuke spelletjes en wat ook heel belangrijk is: de taal. 's Zomers gaan Paul en Niels wel eens mee in een kajak. Ze willen zelfs hun gewone kleren niet meer aan. Moeder Gertrud is er altijd erg op gesteld geweest dat ze er netjes uitzagen, net zoals in Denemarken, dus ook met geplooide witte kragen. Maar dat vinden de Eskimojongens nogal raar, dus al gauw beginnen Paul en Niels te zeuren of ze net zulke kleren krijgen als hun vriendjes. Moeder denkt er niet over, maar na een paar dagen komen Paul en Niels thuis met Eskimokleren aan.

"We hebben ze geleend van roepen ze. Moeder merkt wel die kleren praktischer in deze Erik", dat omgeving zijn dan hun Deense kleding, dus zwicht ze uiteindelijk.

Vader werkt erg hard. Dagelijks trekt hij er op uit en bezoekt hij de Eskimohutten. Is er ergens narigheid, dan helpt hij en zo heel voorzichtig aan begint hij weer te spreken over het Evangelie. Hoe jezus in de wereld gekomen is voor de zondaren. Hij vertelt dat niet alleen zij zondaren zijn, maar hij legt er grote nadruk op dat ook hij en zijn gezin grote zondaren zijn. En dat is heel wat voor de bevolking, want iemand die zoveel goed doet als Egedde, en die jongens die zo aardig zijn, en dan toch slechte mensen? Ze begrijpen het niet, maar vader legt het steeds weer opnieuw uit. Ook Paul en Niels vertellen wel eens een verhaal uit de Bijbel. Dan komen er weer brieven uit Kopenhagen. Waar blijven de resultaten? Vader schrijft terug: "Gelukkig mogen wij vorderingen maken met het brengen van het Evangelie. Wat de handel betreft heb ik het idee dat er nogal wat buitenlanders zijn die de walvissen in zee vangen, zodat er voor ons niet zoveel over blijft." Als de koning dat leest, stuurt hij meteen een leger soldaten naar Groenland. Het zijn me de soldaten wel: het uitschot van Denemarken. Zij hebben zo'n groot strafregister dat de koning ze liever kwijt is dan rijk. Als ze in Groenland aankomen, beginnen ze meteen al te schelden en te tieren. De ene ruzie volgt na de andere en de sfeer, die de laatste tijd goed was, wordt nu steeds slechter.

De winter breekt aan. Verschillende soldaten worden ziek. Scheurbuik blijken zij te hebben. Dat is erg en zodra de koning hiervan hoort, gebiedt hij alle Denen weer terug te komen.

Ze gaan allemaal, behalve de Egeddes en een paar vrienden. Paul en Niels helpen vader goed. Ook zorgen zij voor de jacht en visvangst. Hans Egedde is aan een uitgebreid werk begonnen. Hij wil de Bijbel vertalen in het Groenlands. Daar helpen de jongens ook aan mee. Het is een vreselijk moeilijk werk, maar doordat de jongens veel contact hebben met de Eskimo's, spreken zij de taal goed.

Op een dag, midden in de winter, moeten Paul en Niels er op uit om eten te zoeken. Ze nemen allebei hun geweer mee en dik ingepakt gaan ze op weg. Maar ze lopen nu al een halve dag en nog steeds hebben ze geen sneeuwhaas of een ander beest gezien. Ze zullen hun proviand eens opeten. Ze zoeken een geschikte plaats, maken soort zitkuil in de sneeuw en een nadat ze gebeden hebben, eten ze hun harde droge beschuiten op. geweren liggen naast hen op Hun de grond. Paul zegt: "Ik ga eens verderop kijken, net over dat sneeuwheuveltje. Dan kunnen we misschien zien of we nog verder moeten of dat we maar terug zullen gaan. Ik weet ook niet wat er aan de hand is, maar er is geen beest te zien." (wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 6 augustus 1999

Daniel | 32 Pagina's

Zendeling bij de Eskimo's vervolgverhaal deel 6

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 6 augustus 1999

Daniel | 32 Pagina's