Eindelijk, vakantie
Er zijn van die momenten dat het maar niet lukt een onderwerp te vinden voor een column. Dat probleem is vooral nijpend in de maanden juli en augustus. Wat je ook prakkezeert, serieuze schrijf-onderwerpen lijken verdwenen als sneeuw voor de zomerzon. Nu nog eens beginnen over de afgelopen kabinetscrisis, over eurocommissaris Bolkestein of over de rechterlijke veroordeling van Bouterse? Dat is iedereen toch al lang zat! En zelf heb je er ook schoon genoeg van. Na een zinnetje of drie, vier laten je vingers het toetsenbord verveeld los en dwaalt je blik voor de zoveelste maal de straat in. Het lukt niet, denk je gelaten, terwijl je aandachtig toekijkt hoe de buren caravan of vouwwagen inpakken. Opblaasboot en surfplank vinden als laatste een plekje op de imperial van de auto...
Langer en duurder
Wat dan? Vakantie: dat lijkt het enige onderwerp dat bij een temperatuur van tegen de dertig graden nog enigszins te behappen is. Het fenomeen is er opmerkelijk genoeg voor. Uit de onderzoek van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) onlangs dat Nederlanders nog bleek nooit zo lang met vakantie zijn geweest en er nog nooit zoveel geld aan hebben uitgegeven als in 1 998. In dat jaar hielden de 16 miljoen Nederlanders zo'n 19 miljoen lange vakanties (vier of meer overnachtingen) zij ruim 19 miljard gulden waaraan uitgaven. Tien jaar geleden lagen de uitgaven voor lange vakanties nog op 12 milWaar gaan al die Nederlanders heen? De meeste naar het buitenland, zo blijkt uit de cijfers. 11, 3 miljoen lange vakanties werden doorgebracht in zonniger oorden, waarbij Frankrijk ruimschoots aan de top staat.
Binnen Nederland zijn de Veluwe en de Veluwerand de favoriete bestemmingen. Een kwart van de Nederlanders ging volgens het CBS in 1998 niet op vakantie, althans niet voor langere tijd.
Welvaart en werktempo
Hoe komt het dat we met elkaar steeds langer en vaker op vakantie gaan en daar steeds meer geld aan uitgeven? Ongetwijfeld heeft dit iets te maken met de nog al maar groeiende welvaart. Het kan niet op, zo lijkt het. Een tweede verklaring ligt in de steeds toenemende werkdruk. Wij Nederlanders zijn een bezig volkje en willen per man steeds meer koeien melken, broden bakken, nota's schrijven en auto's repareren. Het gevolg is enerzijds dat steeds meer mensen arbeidsongeschikt worden. Zij kunnen het werktempo niet meer aan. Anderzijds hebben degenen die de gezondheid hebben om te blijven werken, steeds meer kunnen behoefte om er een paar keer per jaar "helemaal uit" te zijn.
Parasol en limonade
De vraag is of we op deze manier wel zo gezond bezig zijn. De schrijver Godfried Bomans beschrijft ergens met instemming de leefstijl geen luiaard, leefde het hele jaar alsof hij vakantie had. Had hij in een ander deel van de stad een afspraak, dan ging hij daar bij voorkeur wandelend heen. Hij vertrok dan zo vroeg van huis dat hij nog ruimschoots de tijd had om ergens, bijvoorbeeld bij een bouwput, een kwartiertje te blijven kijken. Net zo min als zijn vader had ook de schrijver zelf behoefte aan op vakantie gaan. Met de van hem humor en ironie beschrijft bekende Bomans hoe hij vanuit zijn achtertuintje (parasolletje boven zijn hoofd, glas ijskoude limonade bij de hand) met meewarig (leed)vermaak al zijn buren ziet zweten bij het pakken van hun bagage om zich later in de file warm te laten bakken. Bomans hield van overdrijven en zijn
geschrijf moet dan ook altijd met een korreltje zout worden genomen. Toch valt er iets van te leren in het licht van het overdreven belang dat steeds meer aan vakantie wordt gehecht. In een tijd dat het verste nog niet ver genoeg is, kan een beetje dimmen geen kwaad.
Boek en preek
Zolang er in Nederland een dergelijk straf werktempo bestaat, zullen mensen er behoefte aan hebben voor korte tijd de boel de boel te laten. Mits ook die vakantie weer niet bomvol gepland wordt, biedt het goede gelegenheid enigzins tot jezelf te komen. Mijn ervaring is dat ik van het lezen van een boek op vakantie veel meer geniet dan thuis en er ook meer van opsla, je hoofd is in die tijd blijkbaar 'vakant' (leeg) van andere beslommeringen. Ook lijkt het me niet toevallig dat ik van de preken die ik op vakantie gehoord heb, er verhoudingsgewijs veel kan navertellen. Zo herinner is me van ruim twintig jaar geleden een preek van ds. L. Vogelaar, gehouden in Elspeet. De tekst was genomen uit Psalm 119: "Ik ben een vreemdeling op de aarde". Mooi vakantiethema.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 6 augustus 1999
Daniel | 32 Pagina's