Jij bent toch geen dwaas...?'

We volgen hem een dag tijdens zijn werkzaamheden in België. is niet gemakkelijk iemand Het van buitenaf hiervoor mee te nemen. Dankzij de goede relatie die inmiddels met de directeur is opgebouwd, is een uitzondering gemaakt. Na de nodige formaliteiten van het checken van de aanvraagformulieren, de paspoortcontrole en de detector, zijn we binnen!

Strafinrichting

De situatie van de Belgische strafinrichting is niet te vergelijken met die in Nederland. Een week en/oor was ik nog op bezoek in een nieuwe strafinrichting in Nederland. Dat maakt het contrast met België des te groter! Er zijn enkele één-persoonscellen, verder kamers voor vier, zes of acht mannen en slaapzalen voor 25-35 personen. Privacy? Nee dus!

We lopen door de lange gangen. Links en rechts kijk ik door de grote ramen in de celdeuren naar binnen: mannen liggen op hun bed, anderen zitten wat te kaarten, staan zich te wassen of hangen tegen de muur en praten wat met elkaar. Als wij voorbij komen, kijken ze op. Ze herkennen Willem en groeten hem! Enthousiast als hij is, begroet hij hen allerhartelijkst. Sommige gevangenen lopen 'vrij' door de gangen. Maar wat heet 'vrij'? Altijd is er het wakend oog van 'blauw': het geüniformeerde personeel.

Dagindeling

Den Hertog heeft persoonlijke gesprekken. Soms vraagt hij zelf naar een gevangene. Bijvoorbeeld als hij weet dat iemand pas in de strafinrichting van Merksplas is opgenomen! Elke donderdagavond gaat hij voor tijdens een dienst voor protestanten. Rooms Katholieke gevangenen krijgen de gelegenheid één keer een protestantse dienst bij te wonen. Maar soms blijft het daar niet bij. Dat is in de loop van de twee jaar al gebleken. Mannen hebben er voor gekozen protestant te worden en blijven de diensten van Willem bezoeken. De boodschap van Gods genade en de hartelijke gunning spreekt hen aan.

Persoonlijke contacten

Deze middag bevinden we ons in de kamer van de psychiater. Een eigen ruimte voor persoonlijke gesprekken kennen ze niet in de Belgische gevangenissen. We hebben een gesprek met Frederik. De jongen heeft het moeilijk. Twee vrienden had hij nog over. Eén ervan heeft onlangs zichzelf van het leven beroofd. De ander heeft hem laten weten geen contact meer te willen. Frederik weet niet hoe hij verder moet. Op de W.C. van zijn kamer heeft hij gebeden. Na zijn verhaal te hebben gedaan, vraagt Willem of hij het goed vindt een gebed met hem te doen. Frederik stemt toe en legt zijn handen in die van Willem...

Volgende week wordt hij overgeplaatst naar Brugge, een half open gevangenis. Dat betekent meer vrijheid. Willem belooft hem daar nog eens op te zoeken... Ze hebben goede herinneringen aan elkaar. Frederik bezocht trouw de diensten en het bijbelgedeelte wat ter overdenking op het programma stond, las hij altijd. Geve de Heere dat Zijn Woord mee mag gaan en tot bekering mag zijn.

Uit de gevangenis

Een andere jongen, Frans C. leest trouw in de Bijbel. Hij is er trots op een eigen Bijbel in de Statenvertaling te hebben gekregen. Hij is gewezen op de evangelisatiepost in Merksem. Tijdens zijn weekendverlof bezocht hij trouw de diensten. Ook nu hij definitief in vrijheid is gesteld. Door evangelist Witte, zijn vrouw en de gemeenteleden wordt hij bijzonder goed opgevangen.

Van afdeling naar afdeling

We verlaten afdeling F, de afdeling van de geweldsdelicten en lopen over de grote binnenplaats naar afdeling A. In deze 'vleugel' van het gebouw bevinden zich de zedendelinquenten en 'psychisch gestoorden'. Als je de (jonge) mannen ziet, gaan je gedachten naar de daden, de aanleiding ertoe, de slachtoffers en de familieleden. Wat een zonden en verdriet in zoveel mensenlevens! Ik laat mijn ogen gaan door de ruimte waar we staan. Aan de muur treft me een poster: 'Elk mens de moeite waard!' 't Is inmiddels kwart over vijf. De gevangenen komen terug van hun dagbesteding-, het werken met hout. Ze komen keurig aanmarcheren: drie

aan drie in een rij. 'Hé Willem', klinkt het een paar keer. De meesten hem snel een hand en groeten. onder deze categorie mannen geven Ook heeft Den Hertog zijn contacten! Dan het tijd om de voorbereidingen wordt te treffen voor de dienst.

In de kapel

In de kapel treft me opnieuw een poster aan de muur: 'De dwaas zegt in zijn hart: er is geen God. jij bent toch geen dwaas? ' Een doordenkertje! jan, iemand die al zes jaar zit, is aangesteld als koster. Hij bezoekt al die jaren de diensten op donderdagavond. jan zet koffie voor de vrijwilligers na afloop van dienst en houdt de zaal schoon. Uit de kast haalt hij de geluidsinstallatie om de dienst op te nemen, jan weet dat er mannen zijn die niet naar de dienst komen, maar wel het Woord willen horen. Ze krijgen het bandje om te luisteren. Ook heeft jan een gedicht op gezocht om tijdens de dienst voor te dragen. Hij heeft al een paar keer geoefend...

Pe dienst

Even voor zeven uur komen de gevangenen binnen. Elke afdeling heeft zijn eigen blok in de kapel. Links van zitten de geweldsdelinquenten en me rechts de plegers van zedendelicten en de gestoorden. Achter me de junks en fraudeurs. Toen Den Hertog twee jaar geleden begon, kwamen er bijna geen mannen. Nu heeft hij er gemiddeld veertig tot vijftig in de dienst. Dat is dit een niet te onderschatten keus. Ze kunnen op deze avond namelijk ook gaan sporten, T.V. kijken of een cursus volgen! Den Hertog heet de mannen hartelijk welkom. Voor het votum gaat iedereen staan. Dan zingen we met elkaar: 'Doorgrond mijn hart en ken mijn weg o Heer'; Beproef m' en zie wat niet is tot Uw eer; Is soms de weg 'k ga niet goed voor mij; Leid m' die op de eeuw'ge weg, Heer' maak mij vrij.' Er wordt een zegen gevraagd voor de dienst en de prediking van het Woord. Hartelijk bidt Willem voor het verdriet en de strijd van de gevangenen. Hij bidt voor hun relaties en de kinderen. Boven al wordt gevraagd om de krachtige werking van Gods Geest in hun harten.

De geloofsbelijdenis, zoals verwoord in de twaalf artikelen, wordt voorgelezen. Aan het eind klinkt een krachtig 'Amen' door alle aanwezigen. Vervolgens komt Jan met zijn gedicht. Hij heeft er zelf christelijke achtergrondmuziek bij gezocht.

Gij kent de tranen Heer' en de gebeden De moeite en het machteloos verdriet U zag ook het verkeerde dat wij deden Vergeel het ons en doe Uw toorn teniet.

Het is stil in de zaal. De aanwezigen luisteren:

Ceel dat wij alle hulp van U verwachten En steunen op Uw heilig Woord alleen. Wie ons veracht, Cij zult ons niet verachten, Wie ons verlaat, Cij gaat nooit van ons heen.

Dan is er tijd voor het koor om enkele liederen te zingen. Het koor is samengesteld uit een groep vrijwilligers uit Zeeland. Zij rijden om beurten naar Merksplas om daar een bijdrage te leveren. De vier liederen zijn uitgetypt op een vel papier. Deze wordt uitgedeeld aan de gevangenen, zodat ze mee kunnen lezen en... meezingen! Ontroerend is het als je achter je en om je heen de mannenstemmen hoort. Mannen met lange haren, kettingen om, een half gebit, vieze kleren en armen vol met tatoeages. Zelden de rijke boodschap van het Evangelie gehoord en nu klinkt het: 'Nog is het tijd, de Heer' geeft gena, de toegang is vrij door Golgotha. Jezus ging voor, Hij wacht aan de grens. Is uw paspoort getekend, o mens? ' Een vrijwilliger licht de tekst van de te zingen liederen toe.

De preek

De preek Hoofddoel van dit samenzijn is de Woordverkondiging. Frederik leest het bijbelgedeelte: ukas 12:13-21. Statenvertaling met een Belgisch accent! Den Hertog mediteert over de gelijke-

nis van de rijke dwaas! 'Wat is een dwaas? ' Een gevangene wijst direct naar zijn buurman. Willem ziet het ook. 'Kijk naar je hand' zegt hij. 'Met één vinger wijs je naar je buurman, de overige vier wijzen naar jezelf.' Gelach gaat op in de zaal!

'De dwaas zegt in zijn hart: er is geen God. jullie zeggen dat gelukkig niet. Anders zit je hier niet' zo begint Willem. Helder zet hij de gelijkenis uiteen. De dwaas rekende, behalve met God en zijn medemensen. Hij rekende alleen met zichzelf. Er staat namelijk zes keer in de gelijkenis het woordje - ik-en - mijn-.

'Mocht hij dan geen schuren bouwen? ' zo werpt Den Hertog de vraag op. 'Natuurlijk wel, maar hij was alleen gefocusd op geld en veel bezit en niet op een leven met God.' Er wordt op gewezen hoe moeilijk het voor een rijke is in te gaan in het Koninkrijk Gods.

De gevangenen luisteren goed, je ziet ze meedenken en reageren af en toe. 'De mensen gaven de bedelaar geen frank', klinkt het. Daarmee realiseer ik me weer dat we met Gods Woord in België zijn! Den Hertog weet het goed te vertalen en dicht bij de belevingswereld van de gevangenen te brengen. Aan het eind klinkt een krachtig appèl: 'Buig je knieën en zoek de rijkdom van Christus jezus in de vergeving van zonden door Zijn bloed! En wat het aardse leven betreft: beter arm in de handen van jezus dan rijk in de klauwen van satan.'

Aansluitend worden enkele verzen van Psalm 62 gezongen: 'Vertrouwt, wat uw begeert ook zij, nooit op geweld of roverij... vertrouw op Hém, o volk in smart, stort voor Hem uit uw ganse hart; God is een toevlucht t' allen tijde.'

De dienst wordt afgesloten met het 'Onze Vader' en de zegenbede. Per afdeling worden de mannen afgeroepen. Onder begeleidend orgelspel veriaten ze de zaal. Onderweg wisselen ze met elkaar snel 'de laatste informatie' uit. Bij de deur krijgen ze allen persoonlijk een hand van de vrijwilligers. Willem sluit de rij: voor de één een schouder klop, voor de ander een hartelijk woord. Vijf minuten later is iedereen weer in zijn cel. Daar wordt dikwijls nog nagepraat over het gehoorde, vertellen twee jonge mannen. Van harte hopen en bidden we dat het Woord voor vele gevangenen en de aanwezige bewaking tot zegen mag zijn! Geve de Heere Dat dit er toe zal leiden dat ook daar mensen hun schuld gaan belijden en genade mogen vinden.

Onderweg

Onderweg naar huis is er nog heel wat om over na te denken en na te praten. 'Altijd weer aangrijpend als je goddeloze zielen voor je ziet', klinkt het recht uit het hart van Den Hertog. 'We werken met levend materiaal: mensen door God geschapen. Ze zijn met ons onderweg. Onderweg een eeuwigheidsbestemming. naar Voor hen hebben wij DE Boodschap! En de Heere zal daar mee doen wat Hem behaagt. Hij gaat door met Zijn werk. Dwars door het onmogelijke heen.'

Wie is dwaas? Een ieder die leeft zonder God! Binnen en buiten de muur! Wat een wonder dat ook in strafinrichtingen de boodschap van vrije genade mag klinken.

En dat de Heere niet is gekomen om te roepen rechtvaardigen, maar zondaren tot bekering!

Hoe nodig is het daarom aandacht te blijven vragen voor het evangelisatiewerk onder deze vaak vergeten groep. Mijnheer Den Hertog bedankt dat we u zo een dag mochten volgen. Van harte Gods zegen toegewenst. We hopen en bidden om 'opening in de gevangenis'; letterlijk en in de diepste betekenis van het woord, om in deze moeilijke omgeving de boodschap van wet en evangelie te laten horen. Opdat ook in de harten van gevangenen het Woord Gods zijn loop hebbe!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen