Kampleven

Als u/je deze column leest zijn de zomerkampen weer in volle gang. Dit jaar gaan een kleine 2000 jongelui met 272 stafleden naar 67 bestemmingen.

Als je daar even bij stilstaat dan kan dat weieens op je af komen. Zou het allemaal goed gaan; zonder ongelukken? Dat immers geen vanzelfsprekendheid. Gods bewarende hand is nodig, ook, ja juist op vakantie.

Er is bij ons, werkers op het Bondscentrum en leden van de commissie Zomerkampen, ook een andere zorg. Zullen de stafleden in staat zijn het kamp zo te leiden dat de eigen stijl van ome kampen gehandhaafd blijft? Hoewei we ervan overtuigd zijn dat daar veel aan gedaan wordt en het op verreweg de meeste kampen gewoon erg goed gaat, gebeuren er ook dingen waar we niet blij mee zijn. Ik heb het dan over zaken als taalgebruik, consumptief-en ik-gericht gedrag en mentaliteit in het algemeen. En als ouders dan later foto's zien of de kampkrant lezen, welke indruk blijft dan van dat kamp over? Dit staat vast: commissieleden en stafleden willen eraan werken om de sfeer goed en verantwoord te houden, maar dat kan niet zonder de medewerking van ouders en deelnemers. Kunnen we op uw/jouw medewerking rekenen? Het is de moeite waard om vakanties in eigen sfeer te bewaren. Dat is ook voor de stafleden steeds weer de motivatie om zich in te zetten en een deel van hun vakantie opofferen. We wensen hen en de jongeren die als deelnemer mee gaan een in alle opzichten geslaagd kamp toe.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen