En toch...

Psalm 74 geeft aan dat de situatie voor Israël zorgelijk is. Wat een vreselijke tonelen heeft het volk voor zijn ogen zien afspelen. Immers, de vijanden zijn geweest en die hebben in grote woede een spoor van vernieling achtergelaten. Gods heiligdom is verwoest, de tempel is een ruïne geworden. Onder geschreeuw en gekrijs hebben de vijanden de bijl gezet in alles wat heilig is. En het gaat in dat alles uiteindelijk tegen God en Zijn dienst. Ontzettend is 't en aangrijpend. En hoor nu, te midden van die vreselijke omstandigheden klinkt 't als een machtig geloofsgetuigenis: "Evenwel is God mijn Koning." Nee, de dichter sluit z'n ogen niet voor de werkelijkheid; hij ziet die haarscherp. Maar er is meer. Wat dan? Er is geloof! En het geloof is een bewijs van de zaken, die men niet ziet. Hoewel de man ervaart dat alles eraan gaat, heeft hij toch houvast, in God! Hij zegt dat ziet zomaar, nee hij spreekt het uit, dwars tegen alles in wat voor ogen is. Het is doorleefde, aangevochten werkelijkheid. Evenwel is God mijn Koning. En toch is Gods mijn Koning.

Als wij in de wereld van vandaag iets nodig hebben, dan is het wel deze geloofsbelijdenis. Hoe openbaart zich ook nu het geweld van Gods vijanden, demonische machten, geestelijke boosheden in de lucht. Satan wil heen naar de grote chaos. Geen Woord van God, geen verzoening door 't bloed van het Lam van God; geen prediking van jezus, de door God gegeven Zaligmaker; geen normen en waarden; twee meisjes doodgeschoten in Gorinchem; één de keel doorgesneden in Zwaagwesteinde; één misbruikt en dood gevonden bij Breukelen. Houwelen en breekijzers, letterlijk en figuurlijk, je kent ze wel.

En dat 'evenwel' van de dichter, ken je dat ook? De man wijst terug naar de geschiedenis van Israël. Hoe vaak toonde de Heere niet Zijn verlossende macht in 't verleden? De uittocht uit Egypte, de intocht in Kanaan. Vele vijanden, nochtans verlossingen, meervoud dus. Uiteindelijk wezen alle verlossingen in het Oude Testament heen naar de volkomen verlossing in de komende Messias. En om Hem gaat 'tl Zijn naam is opgesloten in dit woord: Jozua-jezus. De tekst is een profetie van de verlossing van verloren zondaren, jezus! Hij zal Zijn volk zalig maken van hun zonden. Zo licht in dit oude woord van God al op, dat God door Jezus verlossingen werkt. In deze chaotische wereld is de hoogste lust van satan om de mens te brengen in de diepten van de dood. Maar in diezelfde wereld is het de hoogste lust en de uiterste gewilligheid van onze dierbare Borg en Zaligmaker, jezus Christus, om je van de helse macht en van de zonde te verlossen. Hij is uit op herstel en bevrijding. Daartoe komt Hij langs in de bediening van het Evangelie. De Heilige Geest overreedt ouderen en jongeren om het God gewonnen te geven in de weg van schuldbelijdenis. Hoe bitter is de zonde, als ze bedreven blijkt te zijn tegen een heilig en goeddoend God. Hoe gebonden ben je, hoe verloren, hoe dood door de misdaden en de zonden.

En je kunt jezelf niet bevrijden. Maar hier is Hij, in Wie God het laat horen, dat Hij verlossingen werkt. Daartoe is Jezus de weg gegaan van banden en van de engte. Geen ruimte bleef Hem over toen Hij kwam in de engte van de kribbe. Bij Gethsemané bonden ze Hem; op Golgotha geen ruimte, toen Hij aan het kruis genageld werd. Geen ruimte, geen verlossing, geen bevrijding voor de Zoon van God. Nedergedaald ter helle.

Maar zie, Hij heeft in deze weg de duivel een dodelijke en vernietigende slag toegebracht door een volkomen overgave aan Zijn Vader. Ja, Hij heeft door Zijn sterven te niet gedaan degene, die het geweld van de dood had, dat is de duivel. Nu klinkt het: er is verlossing. God werkt die op deze aarde vanuit het volbrachte werk van Christus. Hij doet dat voor het eerst en weer opnieuw. En waar Hij het geeft, daar is het tot verheerlijking van Zijn Naam. Hoe schittert de eer van God in de belijdenis van de dichter. Dat is geen zaak van beredenering of van berekening. Nee, dit is een zaak van het geloof. En zo is het 't werk van de Heilige Geest. Wie deze geloofsbelijdenis uitspreekt, die weet, dat het alleen maar kan in de diepte, in de aanvechting, waar kolk en afgrond loeit.

Zo wordt een mens geworpen op het Woord van God alleen. Aangevochten en tegengestaan, niettemin: evenwel, nochtans. Hier triomfeert genade. Dit "evenwel" ligt hecht verankerd in alles wat de Zoon van God heeft gedaan. Daarom moet je voor dit Woord bij Hem zijn, want Jezus Christus is gisteren en heden Dezelfde en in der eeuwigheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen