JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Zendeling bij de Eskimo’s

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Zendeling bij de Eskimo’s

vervolgverhaal deel 3

4 minuten leestijd

Hij wil zo graag het Evangelie brengen aan de nakomelingen van zijn voorgeslacht. En nu? Het zijn vreemde wezens om te zien, hun taal verstaat hij niet en ze zijn zelfs allemaal vertrokken. Is het dan toch eigenwijsheid geweest om hier naar toe te gaan? In zijn gebeden met God worstelt Egedde met dit probleem, maar elke keer voelt hij dat dit toch Gods wil is.

Het wordt winter. Een barre kou jaagt over het land. Het vriest soms vijftig graden. De zon zie je niet meer. Het is soms dagen donker. Andere keren schijnt de maan of het noorderlicht. De kooplieden zijn woedend. Ze voelen zich bedrogen. Wat hebben ze hier? Kou, ellende en narigheid en als je niet oppast, vries je nog dood. De godsdienstoefeningen, die Hans Egedde elke avond thuis houdt, worden steeds minder druk bezocht. Ook voor moeder Gertrud valt het niet mee. Zij probeert in huis alles netjes te houden, maar vaak heeft zij het erg moeilijk. Hebben ze er wel goed aan gedaan om hierheen te gaan?

De jongens, Paul en Niels, hebben er nog het meeste plezier in. Zij vinden het een groot avontuur en al begrijpen zij wel de problemen van hun ouders, toch vinden ze het nog steeds leuk. 's Morgens krijgen ze school van hun vader en 's middags hebben ze vrij.

De zomer breekt aan. De vreselijke kou is verdwenen en vader besluit om eens de wijde omtrek te gaan verkennen. Hij neemt wat proviand mee en wat warme dekens in een rugzak. Een paar mannen gaan met hem mee. Alles ziet er nu heel anders uit dan in de winter. Er zijn zelfs wat groene weilanden te zien met prachtige bloemen. Op de bergen ligt nog wel wat sneeuw, maar verder is alles weggesmolten. Hans Egedde loopt vrolijk fluitend over de wegen. Hij is vol goede moed. Wie weet wat hij allemaal ontdekt. Het is een verlaten streek waardoor ze trekken. Maar na een paar dagen zegt Hans Egedde: "Kijk mannen, daar

in die rotswanden van de bergen! Dat zijn huizen geweest. Het kan niet anders. Zouden daar onze voorvaderen gewoond hebben? "

Nieuwsgierig onderzoeken de mannen de overblijfselen, maar ze kunnen niet ontdekken of de resten werkelijk van de Noormannen zijn geweest of van een ander volk. Later op de dag komen ze bij een Eskimodorp. Ze vragen of er ook blanke mensen gewoond hebben bij die rotsen. Het gesprek met de Eskimo's gaat iets gemakkelijker dan een jaar geleden, want in de loop der tijd hebben ze een kleine woordenschat geleerd van de Eskimo's die ze ontmoet hebben. En met nog verschillende gebaren erbij, kom je een heel eind.

Maar de Eskimo's lachen hen uit. Blanken? Ha, ha, witte mensen horen ver weg over de zee en niet hier.

"Ga maar terug!" beduiden ze.

Teleurgesteld gaan de mannen weer weg. Ze merken dat ze geen contact kunnen krijgen met de Eskimo's. Hans zucht. Komt er dan nooit een lichtpuntje? Hij begrijpt het hoe langer hoe minder.

Ze gaan terug naar huis. Na een paar dagen zien ze hun huis maar ze zien ook nog iets anders. Er is weer een schip aangekomen uit Denemarken. Wat zouden hun landgenoten gebracht hebben? In huis is men al druk bezig met uitpakken. Brieven, pakjes, boeken, kleren, van alles hebben de Denen meegebracht. Er zit ook een brief bij van de koning. Egedde moet alles opschrijven wat hij ontdekt heeft in het land en welke handelscontacten er zijn gelegd. De koning wil nu wel eens resultaten zien. Hij wil graag dat er door de handel met Groenland veel verdiend wordt. De volgende dag neemt Hans Egedde een groot vel perkament en begint te schrijven. Over de moeilijke winter en over de teleurstellingen schrijft hij niet zo veel. Nee, hij verhaalt hoe het land eruit ziet. Ze hebben de Deense vlag weer geplant op de Groenlandse bodem! Dat moet de koning toch wel plezier doen.

(wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 14 mei 1999

Daniel | 36 Pagina's

Zendeling bij de Eskimo’s

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 14 mei 1999

Daniel | 36 Pagina's