Zendeling bij de Eskimo's

Zouden die mensen ook niet geholpen willen worden? In al zijn angst en benauwdheid bidt hij tot God: "Heere, wilt U mij hier weer gezond vandaan brengen. En als ik weer thuis ben, beloof ik U dat ik met moeder zal praten om haar tot andere gedachten te brengen. Dan zullen we naar Groenland gaan en ik zal vader helpen om de mensen van U te vertellen."

Heel in de verte ziet hij op het strand een lichtje bewegen. Het is vader Hans Egedde, die met een verrekijker op zoek is naar zijn zoon. Hij is erg ongerust, maar gelukkig, daar ziet hij hem op de rots zitten. Haastig waarschuwt hij een visser en samen varen ze naar Paul. Hij is gered!

Het is een paar jaar later, 1 721. Op de oceaan varen drie schepen. Het zijn allen Denen. Op één van de schepen vaart Hans Egedde met zijn gezin mee. Eindelijk kan de reis worden aanvaard.

Nadat Paul gered is van de rots, is hij zijn belofte nagekomen en heeft hij steeds weer opnieuw met zijn moeder gepraat. Uiteindelijk is ook zij enthousiast geworden, hoewel niet zo hevig als Paul en zijn vader. Maar toen begonnen andere moeilijkheden te komen. Want zo'n reis kost veel geld en waar haalt vader dit alles vandaan? Hij heeft toen de stoute schoenen aangetrokken en is naar de koning gegaan. In Groenland hebben zich vroeger ook Denen gevestigd en misschien konden de handelsbetrekkingen wel weer vernieuwd worden.

En eindelijk, na veel praten, heeft de koning zijn toestemming gegeven. Nu moet het geld er nog komen. Grote bedrijven geven Egedde geld en sturen meteen kooplieden en pelsjagers mee. Andere mensen worden door Hans Egedde enthousiast gemaakt opdat dan het Evangelie in Groenland verkondigd kan worden en zo krijgen ze toch een aardig kapitaaltje.

Nu zijn ze dus op weg. Erg voorspoedig gaat de reis niet. Het duurt ontzettend lang voor zij een stukje land ontdekken en dan... in plaats van blij aan land te gaan, kunnen zij niet verder. De hele zee is vol drijfijs en het lijkt wel of er steeds meer komt. Het schip wordt helemaal ingesloten en tot overmaat van ramp komt er een dikke mist opzetten. De schipper is woedend. Straks vergaan zij nog allemaal en dat alleen door zo'n raar plan van die dominee. Het begint zelfs te stormen. Het schip wordt steeds verder geduwd, vaak van de ene ijsschots naar de andere en waarheen? Dat ziet niemand door de dikke mist.

Eindelijk, na dagen, trekt de mist op. Weg is ook het drijfijs en ze zien land! Vlug koersen ze naar de kust. Dan opeens komen er vliegensvlug allemaal kleine mannetjes in dikke kleren tevoorschijn. Ze springen in hun smalle bootjes en roeien pijlsnel naar de schepen. Verbaasd kijkt iedereen naar die wezentjes. Zijn deze mannetjes met hun bruine gezichten, hun spleetoogjes en hun platte neuzen hun voorgeslacht? Dat bestaat niet! Snel klauteren de Eskimo's, want dat: zijn de mannetjes, langs de touwladders omhoog. Ze sjouwen van alles mee, zoals vossenhuiden en walrustanden. Ze willen ruilen. De blanke mensen zijn stomverbaasd. Vlug ruilen zij wat spullen met de Eskimo's en ondertussen proberen de schippers aan land te komen, om te kijken waar men de tenten kan opzetten.

In de weken die volgen, bouwen de mannen twee flinke huizen. Een voor Hans Egeddes familie en hun vrienden en één voor de kooplui en jagers. Aan belangstelling ontbreekt het niet.

De Eskimo's kijken hun ogen uit. Wat doen die mensen raar. Bouwen zij boten? Nee, het ziet er anders uit en als ze bemerken dat de blanken in die gebouwen gaan wonen, lopen ze hard weg.

De volgende morgen zijn er al een paar Eskimo's vertrokken en na een paar dagen is er geen inboorling meer te bekennen. Daar zit Hans Egedde nu.

(wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen