Heiligmaking - zichtbaar in ons leven?

Gods werk begint in het hart in de wedergeboorte, maar het wordt ook naar buiten toe zichtbaar. De Heere wil dat Zijn kinderen in een nieuw leven wandelen. Daar wordt Hij in verheerlijkt. En ook al zullen we dan zelf ons tekort voelen en ook al zal het dan onze droefheid zijn, dat er zoveel aan ontbreekt, anderen zien het en merken het. Men sprak vroeger wel over mensen, die het lampje op de rug dragen. Zelf zien ze het niet, maar anderen wel.

De heiligmaking komt dan ook voort uit de liefde. 1 Korinthe 13 spreekt over geloof, hoop en liefde, maar de meeste van die is de liefde. Als de Heere Zijn werk in het hart begint, dan wordt Zijn liefde in het hart uitgestort. Hoe weet ik of die liefde ook in mijn hart is uitgestort? Die liefde geeft een heimwee naar God, een keus om voor de Heere te mogen leven, maar ook een hartelijke droefheid over de zonde en een hongeren en dorsten naar Christus. Als die liefde in het hart leeft, dan is er ook een teer en afhankelijk leven, zoals Psalm 25 dat zegt: Gods verborgen omgang vinden, zielen waar Zijn vrees in woont. Dat verborgen leven met de Heere is wezenlijk voor een leven in heiligmaking. Vraag jezelf maar ernstig af, of je dat biddende leven, dat verborgen leven met de Heere kent!

Vermaand en verplicht

Heiligmaking is maar niet iets vrijblijvends. We zijn ertoe verplicht. Allereerst omdat de Heere ons volmaakt heeft geschapen tot Zijn eer. Hij heeft recht op heel ons leven als onze Schepper. En onze zonde doet niets af van dat recht van God. Die verplichting wordt onderstreept door onze doop. Ons doopsformulier zegt dat de doop ons vermaant en verplicht tot een nieuwe gehoorzaamheid. Die nieuwe gehoorzaamheid is niet anders dan een leven in heiligmaking. Daarvan zegt het doopsformulier zo duidelijk: 'Dat wij deze enige God, Vader, Zoon en Heilige Geest, aanhangen, betrouwen en liefhebben van ganser harte, van gansen ziele en van gansen gemoede, de

wereld verlaten, onze oude natuur doden en in een nieuw, godzalig leven wandelen.' Het doopsformulier geeft daarmee een kernachtige definitie van het leven in heiligmaking. Wij zijn daartoe verplicht! In de doop heeft de Heere onderstreept, dat Hij recht op ons heeft. Ik heb geen enkel recht onbekeerd te zijn en in de zonde te leven. Heb je daar wel eens over nagedacht? We beseffen veel te weinig wat het recht van God op ons leven inhoudt en hoe dat recht ons veroordeelt en schuldig stelt. Die eis, dat recht van God wordt onderstreept in de doop. We leven op het terrein van Gods genadeverbond. De Heere heeft ons apart gezet, afgezonderd van gezet, afgezonderd van de wereld. Is dat aan ons leven te zien? Waar kom je met je gedoopte voorhoofd? De doop verplicht ons dus tot heiligmaking. Hoe moet dat nu? Moet ik dan in eigen kracht de zonde in mijn leven te lijf? Ach, de macht van de zonde is zo groot, dat ik daar in eigen kracht nooit tegenop kan. Wat dan? je moet altijd maar heel goed onthouden, dat Gods eisen onze gebeden moeten worden. Augustinus vroeg: Heere, geef wat u eist! Daarom is het ligmaking altijd een leven in het gebed. En wat is het wonder dan groot, dat de Heere om Christus' wil geven wil, wat Hij eist. Daarom kan het voor mensen, die midden in de zonde leven.

Niet onze prestatie

Het leven in de heiligmaking is dan ook geen menselijke prestatie. Het is een genade, die door Christus verworven is. Het is een genade, die alleen beoefend kan worden in de weg van het gebed en in de weg van het geloof, dat van zichzelf leert afzien en op Christus leert zien. Een gezicht des geloofs op Christus is een zeer bijzonder middel tot heiligmaking. Daarom is het zo'n belangrijke vraag of wij Christus hebben leren kennen door het geloof. In jesaja 53 lezen we, dat er door Zijn striemen genezing is. Als het geloof mag zien op een gestriemde en lijdende Borg, dan is dat tot genezing, dan kan ons leven niet hetzelfde blijven. Als ik leer zien, wat de zonde jezus gekost heeft, zou ik dan de zonde niet haten? Als ik leer zien, hoe Jezus in alles de eer en de wil van Zijn Vader heeft gezocht, zou dat dan ook niet mijn verlangen worden? Als ik in de diepte van mijn verloren leven iets leer kennen van de verlossing, die in Christus Jezus is, zou mijn hart dan niet overlopen van dankbaarheid? Heiligmaking heeft dan ook alles te maken met het derde stuk van de Catechismus, het stuk der dankbaarheid.

Och, of wij Uw gehoon volbrachten! Gena, o hoogste Majesteit! Gun door 't geloof in Christus krachten, Om die te doen uit dankbaarheid. In die vier regels vinden we precies wat het leven van de heiligmaking inhoudt. Het kan niet zonder het geloof in Christus. Daarom hoop ik niet, dat we theoretisch redeneren over de heiligmaking, maar dat we onszelf de vraag stellen: ken ik de droefheid over de zonde en het verlangen om voor de Heere te leven? Weet ik van het hongeren en dorsten naar Christus? Heb ik Zijn verschijning lief gekregen, toen in mijn verlorenheid het Evangelie voor mij openging?

De Heere werkt middellijk

We moeten daarbij bedenken, dat de Heere middellijk werkt. Mede naar aanleiding van het boek van W. Marshall 'Evangelische Heiligmaking', wil ik enkele dingen in dit verband noemen.

- Een nauwe omgang met het Woord van God

Dat Woord houdt ons immers in de Wet onze eigen onbekwaamheid en verlorenheid voor. Wat is het nodig die verlorenheid van ons leven persoonlijk te leren kennen. Niet als een stukje theorie, maar als een werkelijkheid, die je diep in je hart beleeft. Want dan alleen zul je leren wanhopen aan jezelf om door eigen kracht heilig te willen leven en door de werken der Wet tot God op te klimmen. Wat is het nodig te voelen 'hoe groot het gewicht van onze zonde' (Anselmus) is, om van iedere vorm van wettische heiligmaking te worden afgebracht. Maar dan zul je ook worden uitgedreven om de toevlucht tot Christus te leren nemen, Die ons ook in dat Woord in het Evangelie wordt geopenbaard. Wat wordt Jezus dan dierbaar voor een arm en schuldbeladen zondaar. Er zijn helaas veel mensen, die over Jezus spreken, maar die niet weten hoe ze Hem nodig hebben gekregen en waarom ze Hem nodig hebben gekregen. Hoe is dat bij jou? Het ware geloof in Christus, dat op Hem zinkt en op Hem hoopt, draagt de vruchten van het nieuwe leven. Dat kan niet anders. Een goede boom draagt goede vruchten. Niet dat we onszelf dan goed zullen noemen, integendeel! Dan zullen we juist kennen de strijd van het leven van de heiligmaking, zoals Paulus die verwoordt in Romeinen 7: Als ik het goede wil doen, dan ligt het kwade mij bij. Dan zullen we weten van de klacht van de apostel: ik ellendig mens! Maar hij mocht er ook aan toevoegen: ik dank God, door Jezus Christus, onze Heere. Wat is een nau

we omgang met het Woord dan dringend nodig om deze dingen te leren. Ook in de heiligmaking werkt de Heere door Woord en Geest. Ken je dagelijks een stille tijd om alleen met je Bijbeltje over te blijven voor Gods aangezicht? Wat betekent Gods Woord voor je? Dat zijn wezenlijke vragen als het gaat over het zichtbaar worden van de heiligmaking in ons leven. Dat moet daar beginnen! En bij het lezen van Gods Woord hoort ook het overdenken van het gelezen Woord. Nee, je moet niet even heel vlug je Bijbel lezen 's avonds en dan onder de wol, omdat je zin hebt om gauw te gaan slapen. Dat is geen nauwe omgang met het Woord. Dat is een achteloos bezig zijn met het Woord. Bij een nauwe omgang met het Woord behoort ook het overdenken ervan. Wat betekent het, wat ik daarnet gelezen heb? Wat betekent het voor mij? Hoe kan het ook in mijn leven betekenis krijgen? Niet voor niets zegt Christus, dat we de Schriften dienen te onderzoeken, omdat die van Hem getuigen. Zouden we daar niet dagelijks tijd voor moeten nemen? En als ik erg druk ben, zegt Luther, dan neem ik de dubbele tijd!

- Het gebed

Als er een leven is dichtbij het Woord van God, dan is er ook gebedsstof. Het gelezene uit de Bijbel, het onderzochte, brengt dan ook op de knieën in het gebed. Dan ga je vragen of de Heere ook jou schenken wil, wat je gelezen hebt. Als het goed is, brengt een nauwe omgang met Gods Woord tot gebed. Een van de verschrikkelijke dingen van onze tijd is, dat de mensen niet meer tegen eenzaamheid en stilte kunnen. Altijd moet er lawaai zijn, en muziek, en vertier. Men kan bijvoorbeeld niet in de auto stappen, of de radio moet aan. Veel mensen zijn doodsbang geworden voor de stilte. Maar het geestelijke leven kan niet zonder stilte. Dat weet van het "mijn ziel is immers stil tot God". Het leven van de heiligmaking weet van het "eenzaam met God gemeenzaam" te zijn. Als je weet wat het is om in de eenzaamheid de Heere te ontmoeten en de omgang met de Heere te kennen, dan wordt dat zichtbaar in je leven. Dat straalt uit in heel je levenswandel. Vanuit de verborgen omgang met God wordt de heiligmaking dan werkelijkheid in het leven van elke dag. Ds.j. van Haaren gebruikte eens het voorbeeld van een moeder, die in de keuken bezig geweest is om het eten te koken. Als die moeder de keuken uitgaat de kamer in, dan ruikt ze nog naar de keuken. Als er in het verborgene een nauwe omgang is met

Christus, dan ga je naar Hem ruiken. Dat ruiken anderen op school, op je werk, en waar dan ook. Dat bedoelde Paulus toen hij sprak over het verspreiden van de liefelijke reuk van Christus. Daar klopt het hart van het leven van de heiligmaking!

- Het zingen

Vroeger was er in veel gezinnen nog iets van de zogenaamde "huisgodsdienst". Daarbij hoorde ook het samen zingen rond het harmonium. Het samen zingen is ook een van de dingen, die Marshall noemt in zijn boek over de heiligmaking. Het is toch goed, om dat er ook uit te lichten. Ik vrees, dat het samen zingen in het gezin al meer is gaan ontbreken. "Sprekende onder elkander met psal men, en lofzangen, en geestelijke liederen, zingende en psalmende de Heere in uw hart." (Efeze 5:19).

- De gemeenschap der heiligen Wordt er in onze jachtige en chaotische tijd nog met elkaar gesproken over en uit de gangen van het geestelijke leven? Het is te vrezen, dat dit vroeger meer gebeurde. Horen jullie Gods kinderen nog wel eens spreken vanuit het hart, vanuit het leven met de Heere? Dat legt beslag. Daar gaat wat van uit. Dat maakt jaloers. Maar dat kan ook bewaren voor de zonde. Als Gods kinderen met elkaar mogen spreken over de hoop, die in hen is, dan is dat tot onderlinge opwekking en opscherping. Men zei vroeger, dat het gloeiende kooltje het dove kooltje dan nog wel eens aansteekt. Zou ook dat geen middel en aansporing zijn tot heiligmaking?

Hoe concreet gemaakt?

brieven zijn niet minder concreet. Ooi 1 Wat betekent heiligmaking nu concreet? Een belangrijke vraag! Als je de Bergrede leest in Mattheüs 5-7 dan merk je hoe concreet de Heere jezus daarin gesproken heeft over de dingen van het dagelijks leven. De vermaningen van de apostelen in hun de mannen van de Nadere Reformatie, en in die lijn willen we staan, zijn heel concreet geweest. Daarom nu ook enkele aspecten van een leven in heiligmaking geconcretiseerd. Ik noem enkele dingen.

- De heiliging en ons leven

Gods Woord spreekt over matigheid en soberheid. Dat staat haaks tegenover onze consumptiemaatschappij, waarin we in overdaad leven en consumeren, ten-vijl de nood van zovelen op deze wereld ons niet weegt, of in ieder geval veel te weinig weegt. Dat

staat ook haaks tegenover de mentaliteit van ons ik-tijdperk, waarin alles draait om wat ik vind, wat ik voel en wat ik aanvaardbaar vind, en waarin ik de naaste maar al te zeer aan zijn of haar lot overlaat en waarin ik, wat nog veel erger is, mijn ik laat prevaleren boven wat God zegt in Zijn Woord en Wet. Dat staat ook haaks tegenover de geest van het huidige hedonisme, dat wil zeggen dat we erop uit zijn om zelf maar zoveel mogelijk te genieten; als ik er maar van genieten kan, daar gaat het dan om! Hoe strijdig is dat alles met de schriftuurlijke matigheid en soberheid, ja met de hoofdsom van de Wet, waarin het gaat over het liefhebben van God boven alles en van de naaste als onszelf.

- De heiliging van Cods dag We weten hoe in onze samenleving de rustdag meer en meer wordt uitgehold. Dat is funest voor een leven naar Gods geboden. Bedenk dat de Nieuwtestamentische rustdag op de opstandingsdag is, de eerste dag van de week. De week begint met een geheiligde dag en vandaar uit mogen dan de andere dagen van de week worden geheiligd. Het beleven van de zondag als een geheiligde dag zal zijn doorwerking hebben in de overige dagen van de week en is daarom fundamenteel voor een geheiligd leven.

- De heiliging in het gezin Het gezin is de "oercel" van de samenleving. Daarom is het zo belangrijk hoe we in onze gezinnen leven en met elkaar omgaan. Schijnt het heiligend licht vanuit het Woord in onze gezinnen? Waar spreken we over in onze gezinnen? Welk voorbeeld geven ouders aan hun kinderen? Wat we in ons ouderlijk gezin hebben meegekregen dragen we uit in de samenleving. Daarom, als het gaat over het concretiseren van de heiligmaking, moeten we in de gezinnen beginnen.

- De heiliging en de genademiddelen Moet het op de werkdagen niet aan ons leven te zien zijn, wat we 's zondags in de kerk hebben meegekregen? Komt het in ons leven uit, dat we gedoopt zijn en door de Heere afgezonderd zijn van de wereld? Als Gods kinderen deelnemen aan het Heilig Avondmaal, zou dat in hun leven niet te merken moeten zijn?

De heiliging en het kruisdragen De Heere legt Zijn kinderen ook een kruis op, om hen te heiligen. Het kruis dient om het hart af te trekken van een opgaan in de dingen van beneden, om het hart op de Heere te werpen en te doen verlangen naar de eeuwige volmaaktheid. Christus heeft het gezegd, dat indien iemand achter Hem wil komen, hij zichzelf dan moet leren verloochenen en zijn kruis opnemen. Zonder kruis is er geen kroon. Thomas Watson zegt dan ook, dat het kruis de ladder is, waarlangs wij naar de hemel omhoog klimmen.

Volmaakt of onvolmaakt?

Ik kan jullie dat leven in heiligmaking van harte aanbevelen. Dat deed de dichter ook, toen hij zei: Wie heeft lust de Heere te vrezen? Een nauw leven, een wandelen in Godsvreze en heiligmaking geeft vrede in het hart, vrede met God. Wat vree heeft elk, die Uwe Wet bemint! Een geheiligd en teer leven, maakt anderen jaloers en kan een middel zijn hen voor de Heere en Zijn dienst te winnen. Een nauw leven, zei men vroeger, geeft ook een ruim sterven. Is dat niet onuitsprekelijk groot, een ruime ingang te mogen ontvangen in de eeuwige heerlijkheid?

Het is waar, aan onze kant blijft de heiligmaking onvolkomen en gebrekkig. Daarom zegt de Catechismus, dat de allerheiligste nog maar een klein beginsel heeft van die nieuwe gehoorzaamheid. Dat is altijd weer de strijd in het leven van de heiligmaking. In mezelf blijf ik een onverbeterlijke zondaar, ook al ziet de Heere Zijn kinderen in Christus volmaakt en volkomen heilig. Maar wat zal straks dan de zalige volmaaktheid zijn! Dan zal er geen zonde meer zijn en dan zal de heiligmaking ook aan de kant van de verlosten volkomen zijn. Zul jij er ook bij zijn? Als het hier nooit je verlangen geworden is om voor de Heere te mogen leven, wat zou je dan in de heerlijkheid willen doen? Je zou je er niet thuis voelen! Maar gelukkig dat de Heere nog raad weet met hardleerse zondaren. Daarom weet Hij ook raad met jou. Dan is er maar een weg: op de knieën!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen