Presidentesvergadering

Conclusies uit de enquête

1. Wat wordt er - in stilte - ontzaglijk veel werk door de vrouwenverenigingen en de Bond gedaan. Het is bezinnend werk, liefdadigheidswerk en ondersteunend werk ten behoeve van kerk en zending. Hier past dankbaarheid jegens de Heere. "Ga zo door in getrouwheid, in eenvoud en met liefde. Mocht u beschaamd zijn over eigen tekort en schuld, God is niet onrechtvaardig dat Hij uw werk zou vergeten, en den arbeid der liefde die gij aan Zijn Naam bewezen hebt, als die de heiligen gediend hebt en nog dient" (Hebreën 6:10).

2. Er is over het algemeen een goede voortgang van het werk.

3. Wel is er een zekere bezorgdheid over van de vrouwenvereniging. de toekomst Men moet worstelen tegen het getij van een toenemend verval, kerkverlating, verwereldlijking, oppervlakkig christendom, individualisme, gebrek aan gemeenschapszin en zelfverloochening. Bezinning op de koers van onze verenigingen is dan ook goed.

Aanbevelingen

1. Geef - zowel in het reglement als in de praktijk - een plaats aan elk van de drie doelstellingen: toerusting vanuit Gods Woord, samenbinding in de gemeente en bezig zijn voor kerk, zending, evangelisatie, Israël, gehandicaptenzorg, e.a.

2. Laat de bezinning op Gods Woord in meditaties, inleidingen, bijbelstudies, e.d. voorop staan. Onderzoek van de Schrift is op zichzelf reeds een geboden en nuttige zaak en kan ook remmend werken op de toestroom naar allerlei kringen. Het is echter niet de bedoeling (oudere) leden af te schrikken. 3. Laat het element van samenbinding bij de voortduur gestalte krijgen. In deze tijd van verzakelijking, vereenzaming betekent een luisterend oor, een bezoekje, een kaart heef veel. Zie wat in jakobus 1 : 27 staat. Dat geldt ook in deze tijd, maar vraagt wel zelfverloochening.

4. Laat de inzet en de inzameling voor goede doelen niet verminderen.

5. Laat de verhouding met de kerkenraad duidelijk en open zijn. Er zijn kringen, die zich niet onderwerpen aan de leiding en het toezicht van de kerkenraad. Toch is dat nodig, want ook al houden we ons bezig met het onderzoek van Gods Woord, toch kunnen we daarin totaal ontsporen.

6. Houdt u bij de oude schriftuurlijkbevindelijke waarheid. Er is buiten en binnen onze gemeenten een stroming die wars is van het eenzijdige Godswerk, de noodzaak van de levendmaking, een separerende prediking, de standen in genadeleven. het Men legt eenzijdig de nadruk op de verantwoordelijkheid van de mens en de plicht om te geloven.

De Heere geve, dat het werk op de vrouwenverenigingen nog een middel mag zijn om ons en onze kinderen te bewaren bij het beproefde fundament. 7. Meer toerustingsmateriaal zal nodig zijn, specifiek gericht op de vrouwenverenigingen. 8. Wat betreft de locatie van de jaarlijkse Bondsdag, daarbij kan men denken aan een kerkgebouw in het centrum van ons land!

9. Over de regionale bijeenkomsten zal verder moeten worden nagedacht. 10. Tenslotte: denk aan de kleine vossen, die de wijngaard kunnen verderven. Laten we ons toch altijd hoeden voor de zonden van de tong, die zo gemakkelijk oorzaak worden van droeve verwijdering en - erger nog - lastering van Gods Naam.

Een woord van bemoediging

Ds. Sonnevelt eindigt zijn praktische referaat met een woord van bemoediging. Laat u voor ogen staan, dat in al uw bezigheden de Heere tot Zijn discipelen zei: Ziet, Ik ben met u al de dagen tot aan de voleinding der wereld" (Mattheüs 28:20).

Het werk op de vereniging is gebrekkig en met zonden bevlekt en besmet. Toch wil de Heere Zich bedienen van zulke ongeschikte mensen. Misschien zijn er die, ondanks de hulp van de Heere bij het verenigingswerk, ervoor hun persoonlijk leven zo buiten staan. Blijf daarin eerlijk! Ons dienen in Gods koninkrijk, onze uitreddingen en werken van barmhartigheid zijn geen grond. Alleen de gerechtigheid van Christus redt van de dood: het ene nodige voor Martha, het goede deel van Maria aan jezus' voeten. Aan die voeten is nog plaats voor een presidente, die haar kroon verloren heeft in het paradijs en die het telkens moet leren: "Uit u geen vrucht meer in der eeuwigheid", maar "uw vrucht wordt uit Mij gevonden".

Vragenbespreking

Na het referaat wordt in verschillende groepen intensief over vijf vragen gesproken. Deze worden na de middagpauze plenair besproken.

Wat zou de oorzaak zijn van het feit, dat over het algemeen de vrouwenverenigingen niet of nauwelijks groeien?

Er is veel keuze in verenigingen. Verder zijn er de doordeweekse kerkdiensten, schoolavonden en dergelijke. Een oorzaak kan ook zijn, dat jonge vrouwen het te druk hebben of dat hun man veel weg is. Er bestaat bovendien een hardnekkig negatief beeld van de vrouwenvereniging.

In de zestiger jaren was men vaak met veel betrokkenheid bezig om geld in te zamelen, speciaal voor de zending. Nu is het doel versnipperd. De band met de

zending mag echter niet verbleken. Daartoe kan men als vereniging bijvoorbeeld kaarten naar zendingswerkers sturen.

Ziet u het ontstaan en de groei van bijbelkringen als een positieve of als een zorgwekkende ontwikkeling?

Staat een bijbelkring onder goede en verantwoorde leiding en onder toezicht van de kerkenraad, dan kan het positief zijn. Maar wat uit goede bedoelingen begonnen is, kan volledig ontsporen. Gaat men een eigen koers, dan kan dat een aantasting van Schrift en belijdenis betekenen. Er is een veruitwendiging en een veroppervlakkiging te bespeuren. Men scherpt elkaar op en groeit in het geloof. Vaak is het zo, dat juist deze mensen geen behoefte hebben aan de door-de-weekse kerkdienst en die verzuimen. Dan is er iets mis! Dan wil men liever zélf spreken in plaats van te luisteren naar wat de Heere te zeggen heeft. Het is in dit verband goed om uit boekje 'Over de kerk gesproken', in 1989 uitgegeven door de jeugdbond, het hoofdstuk van ds. P. van Ruitenburg (De kerk en de evangelische beweging) eens te lezen. U leest daarin, dat in evangelisch getinte bijbelkringen het ambt in diskrediet raakt en het ambt van alle gelovigen wordt benadrukt. Men verwacht er een geestelijke opleving in het vastgelopen dodige kerkelijke leven. En dat vervult met zorg voor de toekomst. Dan mag ons gebed wel voortdurend zijn: "O God, zou U onze gemeenten willen vasthouden en daartoe ook onze vrouwenvereniging willen gebruiken, opdat we niet zullen terechtkomen en ondergaan in een godsdienst, waarbij de mens behouden is, voordat hij ooit verloren is gegaan."

Dat er behoefte is om samen te komen in klein verband, blijkt in veel gemeenten. Men zoekt, behalve het spreken over Gods Woord, ook warmte en geborgenheid. Hier ligt dan ook een taak voor de presidentes van onze vrouwenverenigingen. "Laat uw vrouwenvereniging een plaats zijn, waar vrouwen zich thuis voelen, en waar aandacht en meeleven voor elkaar is."

Op welke wijze kunnen nieuwe leden gewonnen worden? Denk daarbij vooral aan de jongere vrouwen.

je kunt nieuw ingekomen leden bezoeken, een creatieve avond organiseren, een open avond of gemeenteavond houden, en jongeren persoonlijk benaderen. Als er belangstellenden zijn, worden ze hartelijk, maar niet dwingend ontvangen. Dat schrikt af! Belangrijk is om regelmatig 'voorlichting' te geven door bijvoorbeeld in de kerkbode een stukje over het werk van de vrouwenvereniging te schrijven. Ook kan door de kerkenraad tijdens de huisbezoeken op de vrouwenvereniging gewezen worden.

Welke plaats heeft de bezinning van Gods Woord op uw verenigingsavonden? Zou u daarin verandering willen aanbrengen?

Veel (oudere) leden zijn beschroomd om een inleiding te houden, of tijdens een bijbelstudie iets te zeggen of te vragen. Jongeren daarentegen hebben geleerd hun gedachten onder woorden te brengen. Het kan zijn, dat een gedeelte van de verenigingsleden meer bezinning van Gods Woord wil, terwijl een ander gedeelte dan juist dreigt af te haken. Dat vraagt om begrip, invoelen en rekening houden met elkaar, alvorens met voortvarendheid veranderingen door te voeren.

Welke wensen heeft u ten aanzien van de door de Vrouwenbond georganiseerde vergaderingen (Bondsdag, regiodagen en regionale vergaderingen)?

Om de kosten van de dure Bondsdag te drukken zou overwogen kunnen worden twee bondsdagen per jaar in grote kerkgebouwen te houden. De Doelen hoeft dan niet meer gehuurd te worden en de reisafstand is voor ieder minder. Ook kan men het ene jaar in het 'noorden' en het volgende jaar in het 'zuiden' vergaderen.

Van de regionale vergaderingen wordt gezegd, dat ze meestal te ver van de plaatselijke vereniging weg zijn. Menigeen vindt de bezinning rondom Gods Woord én de contacten onderling op deze avonden en diverse dagen erg fijn. Maar bij alles wat we doen is het zo nodig, om te vragen of Heere in ons midden wil zijn. Als we onze kracht in ons activisme zoeken, lopen we vast. Maar wie het in eigen kracht niet meer kan, mag wel eens ervaren, dat de Heere zorgt voor Zijn eigen werk.

Laten we bij dit alles niet vergeten, dat lid-zijn van een vrouwenvereniging niet het belangrijkste is. Dat we allen toch persoonlijk in ons leven die innerlijke band zouden mogen (leren) kennen, die de Heere Zelf vanuit Zijn Woord legt. In de vruchten zal dat openbaar komen.

Dat de vrouwenverenigingen in het geheel van de gemeenten daarin ook hun plaats en bijdrage zullen mogen hebben, zo besluit ds. Sonnevelt de plenaire bespreking.

Na een hartelijk dankwoord van onze presidente, mevrouw C.A. Kaslander, eindigt ds. C. Sonnevelt deze leerzame presidentesvergadering met dankgebed.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen