Hij stelde Zijn leven voor Zijn schapen

De Heere Jezus kwam op aarde als de lijdende dienstknecht, Hij is op de aarde geweest om borgtochtelijk voor Zijn kerk te lijden en te sterven. Om Zijn schapen van het rechtvaardig oordeel los te kopen, om van de zondemacht en de zondesmet te verlossen, om ze uit de macht van de satan te bevrijden.

Zo is ook deze profetie van Zacharias een klaar getuigenis van Christus' lijden en sterven. Ook Christus Zelf heeft deze profetie aangehaald in de nacht van Zijn bitter lijden, toen Hij, na de lofzang gezongen te hebben, Zich met Zijn discipelen heenspoedde naar Gethsémané. Toen sprak Hij tot hen: "Gij zult allen aan Mij geërgerd worden in deze nacht; want daar is geschreven: Zwaard, ontwaak tegen Mijn herder..." Christus sprak ervan dat Zijn schapen allen zouden worden verstrooid, maar dat Hij het zwaard alleen zou torsen dat uitgetrokken zou worden, het zwaard van goddelijke gerechtigheid.

Hij zou de pers alleen treden, maar daarom kon Hij ook na Zijn opstanding de verstrooide schapen weer bijeen vergaderen. Dit zwaard van goddelijke gerechtigheid moest komen, want God kan de zonde niet ongestraft laten. Op de zonde begaan in het Paradijs en over alle zonden die de mens bedrijft met gedachten, woorden en werken, moet God krachtens Zijn rechtvaardigheid het oordeel des doods zenden. Gods recht eist betaling tot de laatste cent toe. Daarom kan er ook zonder bloedstorting geen vergeving zijn. Dit is ook wat God de Heere leert door ontdekkende genade. Dat gebeurt als het geweten van de mens opengeploegd wordt, zodat alle zonden van het verleden en van het heden gezien worden tegenover de eis van Gods geboden: God lief te hebben boven alles en uw naaste als uzelf. De Heere bewerkt de totale afbraak in het ontwaakte geweten, om niets meer over te houden dan een failliete inboedel. Hoe zal dan een mens God in het oordeel rechtvaardig kunnen ontmoeten? "Zo Gij, Heere, de ongerechtigheden gadeslaat, Heere, wie zal bestaan? " zegt de dichter van Psalm 1 30. Maar dan is er ook het wonderwoord van de verlossing: "Maar bij U is vergeving, opdat Gij gevreesd wordt."

Vergeving is er, daar heeft de Heere Zelf voor gezorgd. Gods eigen Zoon heeft Zich als Borg en Middelaar gegeven in de Raad des Vredes.

Daarom moest God de Vader het zwaard van Zijn gerechtigheid uit de schede trekken, opdat het Christus zou treffen. Het bloed van de offers onder het Oude Verbond kon deze noodzakelijke gerechtigheid niet opbrengen, wel het bloed van de Man der Smarten, Die eronder zou sterven.

Christus is de Goede Herder Die Zijn leven stelde voor Zijn schapen. Het was Zijn liefde om deze ten dode opgeschreven en door eigen schuld verdwaalde schapen van de eeuwige ondergang te redden. Daarom is Hij de Herder, waarvan dan ook geschreven staat: "Ik zal Mijn hand tot kleinen wenden."

Voor Christus is niemand te verloren in schuld om door Hem behouden te kunnen worden. Niemand teneergebogen in zijn ellende, niemand te

arm en te ongelukkig in zichzelf. Niemand is te jong om tot de kleinen te behoren. Juist voor deze kleinen heeft Hij Zijn bloed gegeven om ze door Zijn hand te verlossen. En niemand zal ze dan ook uit Zijn hand kunnen rukken. Asaf zong ervan: "Gij hebt mijn rechterhand gevat; Gij zult mij leiden door Uw raad en daarna zult Gij mij in heer-

lijkheid opnemen." Jonge vrienden: is Hij reeds zó jouw Herder geworden?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen