Dwalenden gered

We zijn de lijdensweken weer ingegaan. Een zevental zondagen voorafgaande aan de eerste paasdag wordt in de prediking stilgestaan bij Christus' lijden. Wat zeggen jou die lijdensweken? Misschien nog nooit bij stilgestaan! Altijd als vorm gezien en meer niet. Een vorm zonder inhoud dus. Luister eens een ogenblik naar jesaja's boodschap.

Hier wordt het beeld gebruikt van een dwalend schaap. Een schaap is bij uitstek een dwaalziek beest. Ook is het van dit dier bekend, dat het na dwalen niet meer op eigen kracht de stal terug kan vinden. Zo keerden wij allen ons eens in het paradijs van de Heere af en dwaalden vanaf toen dagelijks op zondige wegen. Nooit zullen we uit onszelf meer de weg terug kunnen vinden. Dit dwalen gaat zolang door totdat de Heere er Zelf een einde aan maakt. Het ergste is dat we eigenlijk niet beseffen aan het dwalen te zijn. De zonde is vaak zo aantrekkelijk, het zicht op de komende eeuwigheid zo onduidelijk, het aardse leven zo bekoorlijk. Dan beseffen we niet dat alle dwaalwegen eindigen in een eeuwige nacht. Gelukkige mensen bij wie het door Gods genade veranderen mag. Dan wordt het op al die aftakkingen van de brede weg onhoudbaar. Dan komt er een einde aan dit dwalen.

Daarom ook plaatst jesaja het in de verleden tijd: 'Wij dwaalden...'. Daar is dus verandering in gekomen. Dan wordt dit dwalen tot schuld en komt er uitzien naar verlossing. Wat het ergste wordt voor die dwalenden? Hun zonde! jesaja noemt het 'ongerechtigheid'. Dat woord ziet op iets wat niet recht maar krom is. We kunnen met onze zonde niet voor God bestaan; Hem niet recht aanzien. En als de Heere óns aanziet, moet Hij ons vanwege de ongerechtigheid verteren. Als we daarvan een innerlijk besef krijgen, komt er oprechte afkeer over de zonden. Tegelijk ook de vraag hoe het nu verder moet. Met die zonde kan ik voor God niet bestaan! En wil het ooit in het reine komen, moet ik hiervan verlost worden.

Dit wonder is mogelijk gemaakt door God Zelf. Hij heeft Zijn Zoon naar de aarde gezonden. Het was Christus Die in Bethlehem geboren werd, Die geleden heeft en uiteindelijk ook de dood is gestorven. Dit alles om de schuld van Zijn kinderen af te kopen en de toorn Gods over hun zonde weg te nemen. Daarom moest Hij al hun zonden dragen. De Heere liet al hun ongerechtigheden 'op Hem aanlopen', dat wil zeggen: Hij heeft ze op Hem gelegd. En jezus nam ze gewillig op Zich, om als een met zonden beladen Borg te lijden en te sterven.

Juist in dit lijden leert een verloren zondaar behoud te zoeken. Hij mag met een schuldig hart leren vluchten naar de geopende bloedfontein van Jezus' bloed. Ziende op de reinigende kracht hiervan mag er weer vrede komen in zijn hart. Een onrechtvaardige vindt zaligheid en verzoening in de Rechtvaardige. Wonderlijke ruil: Jezus hun zonde en hij Zijn gerechtigheid. Niet langer een God-loos dwalen, maar een volgen van Christus, waar het ook heen gaat. Wij allen dwalen door de zonde. Als het niet verandert, zal het eens tegenvallen. Het is echter nog niet geheel hopeloos en verloren. Je hebt mogen lezen van Eén Die ook dwalen moest, niet vanwege Eigen zonde maar die van Zijn dwalende schapen. In Jezus is behoud en

verlossing. Hij kan dwalende jongeren (en ouderen) tot kennis van hun zonde brengen als Profeet, van zonde verlossen als Priester en regeren als Koning. Deze Jezus, Die eens geleden heeft, leeft nog, en dat voor dwalende schapen. Leg je dan zo maar als een dwalend schaap aan Zijn voeten neer, opdat je door Hem behouden werd!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen