Waar brengen vrienden je?

Het hele huis is vol. Overal zijn ze vandaan gekomen. Zelfs uit heel het land tot Jeruzalem toe, is men gekomen om te luisteren. Hij "leerde" (17a), sprak tot hen het Woord, schrijft Markus. Tijdens de verkondiging van het Evangelie des koninkrijks klinkt het "bekeert u, want het koninkrijk der hemelen is nabij gekomen." In Zijn Persoon en bediening is het koninkrijk van Gods vrije genade zo dichtbij. En zo maakt Hij Zich bekend in woord en daad als de Gezondene des Vaders om het verlorene te zoeken.

Onmogelijk

Daar komt er één, die dodelijk onmachtig is om tot de Heere te komen. En de omstandigheden heeft hij ook nog tegen, want hij kan absoluut niet door de mensen heen. De mensen werken tegen, de omstandigheden werken niet mee. Hoe zal hij nu ooit van zijn last verlost worden? Door zijn vrienden wordt deze verlamde gedragen. Die vrienden kennen hem, weten wat de begeerte van zijn hart is. Ze hebben de hartelijke begeerte om hun vriend, die van zichzelf geen stap kan zetten naar Jezus, daar neer te leggen, aan Zijn voeten te leggen; om dan verder aan de alwetende Hartenkenner alles over te laten, om te doen wat Hem behaagt. Waar brengen je vrienden jou? Ook naar de plaats, waar de Heere spreekt, waar de kracht des Heeren (1 7m) is? Of brengen ze je naar

andere plaatsen, waar heel andere woorden dan hier klinken, waar andere krachten werken, waar je ziel vergiftigd en misschien ook nog wel je lichaam verwoest wordt? Misschien dat binnen je vriendenkring je zielenheil wordt vergeten, de eeuwigheid wordt weggedrukt en verzwegen. Of is dat anders? Onderschat de vormende of misvormende waarde van je vriendenkring toch niet! Waar ligt het wezenlijk samenbindende? In het spreken van'de Heere, in je gezamenlijke verlorenheid en zielenbegeerten naar God en Zijn wederbarende genade?

Levensnood

Bij deze vrienden dringt de levensnood en dat doet zoeken, ook a) schijnt hun weg dood te lopen, ook al is het nog zo onmogelijk er te komen. Daar gaan ze aan de buitenkant van dit oosterse huis de trap op naar het platte dak. Ze redeneren niet "wat zal de eigenaar zeggen, zal hij goed terechtkomen, zal de gehandicapte vriend niet neervallen? " Nee, hier geldt toch ook, dat niemand tot de Christus kan komen, tenzij de Vader hem trekke? Daartoe gebruikt de Heere middellijkerwijs deze vier vrienden, die de Heere ook mogen vrezen. Terwijl Christus het Woord der genade spreekt, worden de tegels van het dak weggehaald en zwijgend wordt een bed neergelaten. De aandacht wordt "verstoord". Aandacht, die helaas lang niet allemaal heilbegeerte zal blijken te zijn. Een sprekende Jezus en een zwijgende zondaar, die voor Hem neergelaten wordt. Hij peilt het hart van de vier op het dak; Hij peilt de nood ook van deze ene. Maar Hij doorziet ook de gedachten van de schijnbaar aandachtige luisteraars (22a). Hij weet onze gedachten, terwijl we zitten te luisteren naar Zijn Woorden. Hij ziet enerzijds boven Zich uitzien; aan Zijn voeten ziet hij schuldverslagenheid. Echter voor Zich zittend en staand ziet Hij afkeer en verdenking. Hij toont het recht en de bevoegdheid als Gevolmachtigde van Zijn Vader, nu reeds in Zijn eerste komst het oordeel te vellen over ons "vrijgesproken om Christus' wil óf verdoemd om eigen schuld." Straks in Zijn tweede komst zal Hij dat vonnis over jou en je vrienden publiekelijk in de naam van Zijn Vader over ieder persoonlijk uit spreken op de wolken.

Eeuwig wel of wee

Wie heeft Hem nu nodig? Door wie wordt Hij nu begeerd? Onder Zijn hoorders toen en nu blijkt de totale blindheid voor eigen zonde en schuld en daardoor de miskenning van Hem als de enige borg en Middelaar. Bij deze verlamde gaat het niet allereerst om zijn tijdelijk kruis, dat zwaar is, maar om een last die veel zwaarder drukt: een ondraaglijke last van zonden en plagen. Een last die vrienden niet kunnen wegnemen, maar waarvan ze weten, en ook WIE deze last wél weg kan nemen. Het gaat hem niet allereerst om genezing, maar om vergeving. Het gaat hem allermeest om verlossing van de zondelast en de verzoening van zijn drukkende schuld. Dot verbindt de vrienden, dat drijft hen naar de plaats waar Christus' woorden klinken en Zijn levenmakende genadekracht werkt. Door deze kracht van Gods soevereine genade in Christus zin ze in hun gaan en uitzien niet beschaamd.

Vrienden en vriendinnen betekenen veel in een mensenleven, ten kwade of ten goede, voor ons tijdelijk leven én de naderende eeuwigheid. Wat bind je samen? Waar brengen je vrienden jou?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen